Pomiar emisji spalin w komponentach BMW EG 530 HC – informacje ogólne

Norma „BMW EG 530 Pomiar emisji HC w komponentach – Informacje ogólne”, opracowana przez BMW, międzynarodowego producenta pojazdów, zawiera ogólne informacje na temat pomiaru emisji HC w komponentach. Opis części ma na celu wczesną identyfikację materiałów krytycznych pod względem emisji. W tej normie lista części jest uzupełniona o szczegóły dotyczące materiałów testowanych części lub zakresu badania. Opis części służy do dokumentowania testowanych części i generowania raportów.

Niniejsza norma określa metody badań, warunki dostawy, opakowania i sposób dostawy próbek do badań. Metody/normy badawcze obejmują:

• BGI 505-23 / DGUV info 213-523 (ochrona przed N-nitrozoaminami)
• BMW AA-0061 (Emisja formaldehydu z materiałów i komponentów niemetalowych oznaczana metodą HPLC)
• BMW GS 97014-2 (pomiar emisji w komorach SHED)
• BMW GS 97014-3 (Pomiar emisji z wymianą powietrza w komorze testowej)
• BMW GS 97014-4 (Pomiar emisji z wymianą powietrza w pomieszczeniu testowym, określenie zachowania się zapachu)
• VDA 270 (Oznaczanie właściwości zapachowych materiałów wykończeniowych w pojazdach samochodowych)
• VDA 278 (Analiza desorpcji termicznej do charakteryzacji emisji organicznych) (materiały niemetalowe do samochodów)

Liczba próbek do badań / objętość próbki: Zakres kontroli określony jest w przepisach (normach technicznych, normach grupowych, normach jakościowych i specyfikacjach technicznych).

Pobieranie próbek: Pomiary zawsze przeprowadza się na nowych częściach. Pobieranie próbek powinno odbywać się po ostatnim etapie obróbki, w trakcie stabilnego procesu operacyjnego (tj. nie na początku procesu).

Opakowanie: Próbki testowe należy owinąć w folię aluminiową kompozytową zgodnie z normą DIN 55531 typu 1, wytrzymałą, w ciągu 2-8 godzin po końcowym etapie obróbki. Należy zachować ostrożność, aby zapobiec uszkodzeniu folii podczas transportu.

Dostawca przeprowadza testy emisji spalin w instytutach zewnętrznych. W tym celu wypełniony arkusz danych dotyczących emisji spalin BMW HC dostawcy jest przesyłany do instytutu badawczego i BMW. Dostawca zleca instytutowi przesłanie wyników w formacie BMW Excel na serwer BMW Exchange. Dostawca otrzymuje wyniki z instytutu w pliku PDF bez żadnej oceny. BMW dokonuje oceny wyników. Dostawca otrzymuje raport z testów w formacie PDF.

Do pomiarów emisji folia opakowaniowa musi być zgodna z normą DIN 55531-1. Inne dozwolone oznaczenia to:

• TL8135-0003-1
• MIL-PRF-131J-CL1
• DEF STAN 81-75/1
• NFH00.310-Klasa 4

Jako urządzenie do zgrzewania folii nadaje się na przykład zgrzewarka szczypcowa firmy Rische + Herfurth GmbH (typ 600 D lub mniejsza).

Lista organizacji zewnętrznych, których wyniki zostały zatwierdzone przez BMW, jest zawarta w standardzie.

Emisja węglowodorów (HC) odnosi się do niespalonych lub częściowo spalonych cząsteczek paliwa uwalnianych z silników spalinowych, występujących głównie w spalinach pojazdów. Stanowią one istotne zanieczyszczenie w testach silników samochodowych i przemysłowych, przyczyniając się do smogu i problemów z jakością powietrza. Pomiary na poziomie podzespołów zazwyczaj odnoszą się do oceny emisji HC z poszczególnych podzespołów silnika (np. cylindrów, wtryskiwaczy lub zaworów) lub podczas testów na poziomie podzespołów, w przeciwieństwie do pomiarów z całej rury wydechowej pojazdu. Jest to powszechne w rozwoju silników, diagnostyce i zgodności z przepisami w celu wyizolowania problemów, takich jak niepełne spalanie w określonych obszarach.

Zawartość HC można regulować jako całkowitą zawartość węglowodorów lub węglowodorów niemetanowych, które zazwyczaj mierzy się wraz z tlenkiem węgla, tlenkami azotu, cząstkami stałymi i dwutlenkiem węgla. Wysokie poziomy HC wskazują na problemy, takie jak słaby zapłon, błędy w dostarczaniu paliwa lub nieefektywny rozruch zimnego silnika.

Pomiar HC w komponentach jest konieczny z następujących powodów:

• Diagnostyka: Identyfikuje uszkodzone podzespoły (np. nieszczelne zawory lub niesprawne cylindry), które są przyczyną niespalonego paliwa.
• Rozwój: Producenci silników testują komponenty pod symulowanymi obciążeniami w celu optymalizacji wydajności.
• Zgodność: Przepisy (np. EPA, normy Euro) wymagają walidacji na poziomie komponentów przed pełnym montażem.
• Rzeczywistość a laboratorium: Pomiary przeprowadzane na drodze często przewyższają wyniki laboratoryjne ze względu na takie zmienne, jak temperatura.

Poziom HC jest zazwyczaj mierzony w częściach na milion (ppm) lub gramach na kilowatogodzinę (g/kWh). Pomiary przeprowadza się na hamowniach silnikowych (dla poszczególnych podzespołów) lub na hamowniach podwoziowych (dla systemów zintegrowanych). Typowe metody pomiaru emisji HC obejmują:

• Spektroskopia w podczerwieni bez dyspersji (NDIR): Absorpcja światła podczerwonego pozwala na wykrywanie cząsteczek HC (np. za pomocą detektorów z płomieniową jonizacją lub podgrzewanych detektorów FID w celu dokładnej identyfikacji gatunków).
• Detektor płomieniowo-jonizacyjny (FID): spala próbkę w płomieniu wodorowym i mierzy prąd jonowy z atomów węgla.
• Chromatografia gazowa (GC): rozdziela i identyfikuje związki HC (np. metan i związki aromatyczne) na podstawie czasu retencji kolumny.
• Czujniki elektrochemiczne: Przenośne sondy mierzą HC za pomocą reakcji chemicznych.
• Teledetekcja: Systemy optyczne/lidarowe skanują spaliny bezkontaktowo.

Pomiary odbywają się zgodnie ze standardowymi cyklami, symulując obciążenia podzespołów. W przypadku zimnych rozruchów, gdzie występują skoki stężenia HC z powodu słabego parowania, specjalistyczne protokoły wykorzystują gorące pojemniki do pobierania i analizy próbek.

Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od lat rozumie potrzeby swoich klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „BMW EG 530 Component HC Emission Measurement – ​​General Information”.