Hyundai Kia MS619-08 Powłoki kompozytowe Zn-Al bez Cr

Opracowana przez Hyundai-Kia Motors, najstarszego koreańskiego producenta pojazdów samochodowych, norma „Hyundai Kia MS619-08 Cr-Free Zn-Al Composite Coatings” opisuje wymagania i metody badań dla bezchromowych powłok kompozytowych cynkowo-aluminiowych. Norma ta jest stosowana przede wszystkim do ochrony metali żelaznych w komponentach samochodowych.

Klasyfikację i oznaczenia powłok podano w tabeli zatytułowanej „Klasyfikacja i oznaczenia powłok” zamieszczonej w normie.

Zgodnie z ogólnymi wymaganiami powłoka powinna mieć jednolity metaliczny szary lub czarny kolor i nie może zawierać pęcherzy, nieregularnych kolorów, wad narostowych, pustych miejsc, pęknięć i nieciągłości.

Szczegółowe wymagania zawarte w niniejszej normie wyjaśniono w tabeli zatytułowanej „Szczegółowe wymagania” podanej w normie na następującej podstawie:

• Waga powłoki (grubość)
• Odporność na korozję (test w mgle solnej)
• Odporność na korozję (cykliczny test korozyjny)
• Przyczepność
• Odporność na wodę po sklejeniu
• Metale ciężkie i substancje szkodliwe

W niniejszej normie metody badań zdefiniowano następująco:

• Badanie ciężaru powłoki: Ciężar powłoki należy mierzyć metodą wagową. Jednakże pomiar masy powłoki można wykonać metodą mikroskopową.
  • Badanie masy powłoki kompozytowej: Określa się całkowitą powierzchnię powłoki oryginalnej próbki, a następnie próbkę przepłukuje się alkoholem lub benzenem. Po wysuszeniu próbki waży się je z dokładnością do 50 g, stosując wagę przeznaczoną do próbek o masie około 100–0,001 g. Po zważeniu próbki, każdą z nich zanurza się w 70-procentowym roztworze wodorotlenku sodu ogrzanym do temperatury 80–20 stopni na około 10 minut przed badaniem (aż do całkowitego stopienia się warstwy powłoki). Po roztopieniu każdą próbkę dokładnie płucze się alkoholem lub wodą destylowaną, suszy i waży z dokładnością do 0,001 g przy użyciu wagi.
  • Badanie masy powłoki wierzchniej: Określa się całkowitą powierzchnię powłoki oryginalnej próbki, a następnie próbkę płucze się alkoholem lub benzenem. Po wysuszeniu próbki waży się je z dokładnością do 50 g, stosując wagę chemiczną przeznaczoną dla próbek o masie około 100–0,001 g. Po zważeniu próbki, każdą próbkę zanurza się w wodnym roztworze krzemianu sodu i wody dejonizowanej (10:80) podgrzanym do temperatury 90–15 stopni przed badaniem, na około 85 minut, aż do całkowitego stopienia się warstwy powłoki. Po umyciu próbka jest podgrzewana palnikiem gazowym, aż warstwa powłoki stanie się całkowicie biała. Po całkowitym ostygnięciu próbki powłokę myje się i usuwa miękką szczoteczką (szczoteczką do zębów). Po rozpuszczeniu każdą próbkę dokładnie płucze się alkoholem lub wodą destylowaną.
• Badanie odporności na korozję:
  • Badanie w rozpylonej solance: Badanie to należy wykonywać w sposób ciągły zgodnie z normami „KS D 9502 Badanie w rozpylonej solance obojętnej”, „ISO 9227 Badania korozyjne w atmosferach sztucznych – Badania w rozpylonej solance”, „ASTM B117-19 Standardowa praktyka obsługi urządzeń do badania w rozpylonej solance (mgle)” i „JIS Z 2371 Metody badania w rozpylonej solance obojętnej”.
  • Cykliczny test korozyjny: Test ten należy wykonywać w sposób ciągły zgodnie z normą „MS 600-66 Metoda badania przyspieszonej korozji w środowiskach złożonych”.
• Badanie przyczepności: Badanie to przeprowadza się w celu sprawdzenia jakości przyczepności pomiędzy warstwami folii. W testach tych jako wyposażenie stosuje się ostrze tnące, taśmę klejącą celofanową oraz prowadnicę tnącą. Podczas testu panel testowy kładzie się poziomo pod prowadnicą noża, a folię przecina się do momentu, aż ostrze noża dotknie odsłoniętego panelu. Proces ten jest powtarzany, a w regularnych odstępach czasu wykonuje się 100 nacięć poprzecznych (10 x 10). Ostrze tnące powinno znajdować się pod kątem 30 stopni do panelu, a każda linia powinna być cięta z jednolitą prędkością przez 0,5 sekundy. W nacięciu poprzecznym taśma klejąca celofanowa jest całkowicie przyklejona i usunięta w ciągu 5 minut, trzymając jeden koniec. (Odklejone pod kątem 0,5 stopni w ciągu 45 sekundy). Metodę tę stosuje się jednokrotnie w każdym kierunku, poziomo i pionowo. Tę metodę badawczą stosuje się do każdego badania przyczepności materiału lakierniczego. Metodę tę można zmienić na test krzyżowy zamiast 100 nacięć krzyżowych (10 x 10). Po odklejeniu taśmy sprawdza się stan panelu testowego i porównuje go z kryteriami podanymi w tabeli w załączniku do normy.
• Test przylegania odporności na wodę: próbkę zanurza się w wodzie destylowanej lub dejonizowanej o temperaturze 40 stopni plus/minus 2 stopnie na określony czas, a następnie wyjmuje (do każdego testu używa się świeżej wody destylowanej/dejonizowanej). Po pozostawieniu próbki w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę przeprowadza się test spójności powłoki bez nacinania. Po przeprowadzeniu powyższego testu przyczepności, do wzoru nacięć przykleja się całkowicie taśmę klejącą z celofanu, a następnie natychmiast ją odrywa i usuwa taśmę. Następnie sprawdza się stan złuszczania się folii.

Po dostarczeniu materiałów w postaci początkowych i praktycznych produktów, raport z badań należy przekazać do odpowiednich działów (działu materiałów i kontroli jakości). W przypadku zmiany materiału, warunków przetwarzania i dostawców, raport z badań należy przekazać także do odpowiednich działów (działu materiałów i kontroli jakości).

Nasza organizacja zatrudnia wykwalifikowaną kadrę, która śledzi rozwój nauki i techniki na całym świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych przedsiębiorstwom z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe wchodzące w zakres normy „Hyundai Kia MS619-08 Powłoki kompozytowe Zn-Al bez Cr”.