Norma „Volvo STD 423-0012 Przyczepność - Test nacięć krzyżowych - Farby i emalie”, opracowana przez firmę samochodową Volvo, opisuje metodę badania przyczepności pomiędzy różnymi powłokami lakierniczymi lub pomiędzy powłoką a podłożem. Niniejsza norma jest pod względem treści technicznej zgodna z normą „ISO 2409 Farby i lakiery – Badanie metodą siatki nacięć” oraz normą „ASTM D3359-23 Standardowe metody badania przyczepności za pomocą badania taśmą klejącą”.
Próbki wykorzystywane w testach to pomalowane panele testowe odpowiedniego podłoża lub obiektu testowego. Przed badaniem pomalowane obiekty testowe muszą zostać poddane kondycjonowaniu zgodnie z normą STD 1021,1.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
Podczas przeprowadzania testów grubość powłoki lakierniczej określana jest w miejscu, w którym będzie tworzony wzór kratowy. W zależności od grubości powłoki, cięcia muszą być zgodne z tabelą podaną w normie.
Przed przystąpieniem do cięcia należy najpierw sprawdzić krawędzie narzędzia tnącego. Jeśli grubość narzędzia tnącego zmniejszyła się do 0,1 mm lub w wieloostrzowym narzędziu tnącym lub krawędziach prowadzących brakuje małych kawałków krawędzi, narzędzie tnące należy wymienić. Najpierw wykonuje się sześć równoległych cięć za pomocą narzędzia tnącego, uzyskując wzór kratowy. Następnie wykonuje się sześć kolejnych cięć, nachodzących na pierwotne cięcia i pod kątem 90 stopni do nich. W ten sposób uzyskuje się powierzchnię przekroju poprzecznego wynoszącą 25 kwadratów. Cięcia należy wykonywać ze stałą prędkością 20-50 mm/sek.
Nacięcia powinny sięgać aż do powierzchni podłoża. W przypadku podłoży organicznych należy unikać cięcia podłoża. Jednakże stosując ręczne narzędzia tnące, trudno jest uniknąć przecięć podłoża. Jeśli obiekt testowy ma krzywiznę, może być konieczne wykonanie dwóch cięć na tej samej linii w celu utworzenia siatki o wymiarach 25 kwadratów za pomocą narzędzia tnącego o wielu ostrzach (cięcie ręczne).
Przy badaniu części z tworzyw sztucznych i części metalowych o krzywiznach zaleca się cięcie ręczne. Podczas pracy z podłożami metalowymi i przy użyciu mechanicznego sprzętu tnącego, w celu uzyskania prawidłowej głębokości cięcia można zastosować lampę podłączoną do narzędzia tnącego i panelu testowego.
Krawędź panelu jest wytrawiona w celu zapewnienia kontaktu elektrycznego pomiędzy elektrodą pomocniczą i podłożem metalowym. Kontakt następuje, gdy narzędzie tnące dociera do podłoża i zapala się lampa. Prawidłowa głębokość zostanie osiągnięta, gdy siła nacisku na narzędzie tnące zostanie wyregulowana tak, że lampa zacznie świecić. W przypadku każdego innego narzędzia tnącego głębokość cięcia należy sprawdzać za pomocą lupy.
Wszelki luźny materiał należy usunąć szczotką. Następnie kratkę należy pokryć taśmą. Aby zapewnić odpowiednią przyczepność taśmy, należy docisnąć ją paznokciem lub trzonkiem pędzla. Taśmę można szybko usunąć, używając odrobiny dodatkowej siły. Kąt naciągu pomiędzy przedmiotem testowym a taśmą powinien wynosić około 60 stopni. Farba jest teraz gotowa do oceny. W przypadku uzyskania wyników granicznych zaleca się przeprowadzenie dalszych badań.
Ocenia się i klasyfikuje powierzchnię przekroju poprzecznego. Do oceny stosuje się lupę o powiększeniu 2–6 razy. Skala ocen zgodnie z normą ISO wynosi od 0 do 5.
Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, zapewnia ona również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 423-0012 Przyczepność - Test nacięć krzyżowych - Farby i emalie” przy pomocy wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
