
Norma „ Test korozyjny VW 96380 – Zmodyfikowany test cyklu środowiskowego”, opracowana przez firmę motoryzacyjną Volkswagen , opisuje metody badań przyspieszonego zużycia stosowane do oceny ochrony antykorozyjnej komponentów lub zespołów. Metody te symulują typowe procesy korozyjne konstrukcji kompozytowych i generują wzorce korozji, które dobrze korelują z wynikami uzyskanymi podczas eksploatacji u klienta, ze zużyciem na otwartej przestrzeni zgodnie z normą DIN 55665 oraz z korozyjnością w różnych atmosferach zgodnie z normą DIN EN ISO 9223.

Skuteczność ochronną systemów antykorozyjnych można sprawdzić za pomocą arkuszy próbek. Wszystkie elementy pojazdu powinny być testowane w pozycji zmontowanej, jak najbardziej zbliżonej do warunków rzeczywistych. Lokalizacja próbki i obciążenie solą podczas testu powinny zostać uzgodnione z działem inżynierii materiałowej Porsche AG.
Lista instytutów testowych zatwierdzonych przez Porsche AG znajduje się w załączniku standardowym (Załącznik B). Inni dostawcy usług testowych wymagają zatwierdzenia przez dział inżynierii materiałowej Porsche AG.
Wzory korozji klasyfikuje się według klas korozji zgodnie z normą VW 96076. Dopuszczalna klasa korozji zależy od miejsca montażu i musi być określona na podstawie normy VW 96023-2. Wymagania dotyczące rysunków odbiegające od tej normy mają pierwszeństwo.
Różnorodność stopnia korozyjności (intensywności) atmosfery testowej oraz zmodyfikowane warianty cyklu środowiskowego opierają się między innymi na zróżnicowanym składzie chemicznym i zastosowaniach środowiska testowego. Składy te są stosowane w zależności od rzeczywistego obciążenia. Niezbędne obciążenia wstępne i procesy wstępnego przygotowania powinny zostać uzgodnione z działem inżynierii materiałowej Porsche AG.
Podczas przygotowań do badań, aby je przeprowadzić, należy spełnić wymagania opisane w niniejszej normie. Przy pierwszym zastosowaniu tej metody badawczej, wymagane jest wcześniejsze zaangażowanie działu inżynierii materiałowej Porsche AG. Jeśli badanie jest zlecone wyłącznie stronie trzeciej, autoryzowani do jego przeprowadzenia są dostawcy usług wymienieni w Załączniku B.
Aby prawidłowo przeprowadzić zmodyfikowany test cyklu środowiskowego, należy użyć komory testowej z programowalną, godzinną regulacją temperatury i wilgotności względnej. Fazę niskotemperaturową można przeprowadzić w oddzielnych komorach klimatycznych. Wszystkie części komory testowej mające kontakt z kondensatem lub roztworami testowymi muszą być wykonane z materiałów odpornych na korozję powodowaną przez roztwory testowe. Wymagana jest komora testowa z jednostką chłodzącą, grzałką, kompensacją ciśnienia oraz niezbędnym sprzętem pomiarowo-regulacyjnym do ustawiania i utrzymywania wymaganych warunków środowiskowych. Tolerancje odchyleń od docelowych warunków środowiskowych w zamkniętej komorze są następujące:
Wyjątkiem są fazy schładzania z 50°C do 23°C. W takim przypadku mogą wystąpić chwilowe, większe odchylenia wilgotności z przyczyn technicznych, o czym należy powiadomić dział inżynierii materiałowej Porsche AG. Pomieszczenie testowe musi być zaprojektowane w taki sposób, aby krople z sufitu, ścian lub istniejących deflektorów nie spadały na próbki znajdujące się poniżej. Roztwór testowy rozpyla się w temperaturze pokojowej 23°C plus/minus 2°C.
Aby zapewnić powtarzalność wyników badań uzyskanych w jednej komorze badawczej oraz porównywalność wyników badań uzyskanych w różnych komorach, konieczna jest kontrola działania komór badawczych. Osiąga się to z jednej strony poprzez monitorowanie korozji na specjalnie przygotowanych arkuszach kontrolnych, a z drugiej strony poprzez zewnętrzny czujnik środowiskowy. Po dwóch cyklach badawczych straty spowodowane korozją na ww. arkuszach kontrolnych powinny mieścić się w określonych granicach.
Czas trwania testu wynosi najlepiej 6 lub 12 cykli, co odpowiada całkowitemu czasowi trwania testu odpowiednio 6 lub 12 tygodni. Jeden cykl trwa 7 dni i składa się z 7 segmentów testu, każdy trwający 24 godziny. Diagramy zawarte w standardzie przedstawiają wykresy dla różnych segmentów testu. Diagramy te pokazują względną temperaturę i wilgotność w funkcji czasu.
Tradycyjne testy korozyjne, takie jak test w mgle solnej i test w warunkach stałej wilgotności, często nie odzwierciedlają złożonych mechanizmów korozji występujących w rzeczywistych warunkach motoryzacyjnych. Norma VW 96380 rozwiązuje ten problem, wprowadzając zmodyfikowany cykl środowiskowy, który lepiej odzwierciedla rzeczywiste warunki, a tym samym zapewnia dokładniejszą ocenę trwałości materiału.
Kluczową cechą normy VW 96380 jest jej powiązanie z normą VW 96023-2 i jest ona obowiązkowa dla wszystkich nowych konstrukcji Porsche AG. Wzory korozji zaobserwowane podczas testów są klasyfikowane do klas korozji zgodnie z normą VW 96076. Dopuszczalna klasa korozji dla danego komponentu zależy od miejsca jego montażu, zgodnie z normą VW 96023-2.
Testowanie polega na wystawianiu próbek na działanie szeregu cykli środowiskowych symulujących różne warunki, w tym wahania temperatury, zmiany wilgotności i ekspozycję na sól. Po przeprowadzeniu testu próbki są oceniane pod kątem oznak korozji poprzez inspekcję wizualną, pomiary ubytku masy oraz analizę produktów korozji.
Norma VW 96380 jest szeroko stosowana w przemyśle motoryzacyjnym w celu zapewnienia długoterminowej jakości i trwałości materiałów i powłok stosowanych w pojazdach. Dzięki dokładnej symulacji rzeczywistych warunków środowiskowych, test pomaga producentom identyfikować potencjalne problemy z korozją na wczesnym etapie projektowania i rozwoju, co przekłada się na większą niezawodność i dłuższą żywotność podzespołów samochodowych.
Normę VW 96380 uważa się za ważną z następujących powodów:
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „Test korozyjny VW 96380 – Zmodyfikowany test cyklu środowiskowego”.
