FCA 7-G2090 Komponenty wnętrza pojazdu – Test emisji formaldehydu – metoda acetyloacetonu

Norma „FCA 7-G2090 Komponenty wnętrza pojazdów - Test emisji formaldehydu - Metoda acetyloacetonowa”, opracowana przez Fiat Chrysler Automobiles (FCA) (obecnie Stellantis), włosko-amerykańską firmę motoryzacyjną, opisuje procedury pomiaru emisji formaldehydu z komponentów wnętrza pojazdów przy użyciu metody acetyloacetonowej.

Norma ta klasyfikuje i testuje różne rodzaje materiałów w celu zapewnienia bezpiecznego poziomu lotnych związków organicznych (LZO) w kabinach pojazdów.

• Materiały typu A: Porowate izolatory akustyczne (np. pianki, filce).
• Materiały typu B: Tekstylia i inne elementy wewnętrzne.

Konkretna procedura testowa zależy od klasyfikacji materiału:

• W przypadku typu A: Zazwyczaj pobiera się próbkę i umieszcza ją w pojemniku za pomocą kolby, a następnie poddaje procesowi gotowania w celu wychwycenia emisji chemicznych.
• W przypadku typu B: Do usuwania formaldehydu z próbki stosuje się naczynie ekstrakcyjne z ekstrakcją ciecz/płyn.

Uzyskane ekstrakty poddaje się analizie za pomocą odczynnika acetyloacetonowego przy użyciu spektrofotometru UV-widzialnego w celu określenia dokładnej ilości uwolnionego formaldehydu.

Certyfikację zgodności z tą normą oferują niezależne placówki i instytuty badawcze.

Krótko mówiąc, norma FCA 7-G2090 to wewnętrzna specyfikacja dotycząca badań materiałów motoryzacyjnych, opracowana w celu oceny emisji formaldehydu z materiałów wnętrza pojazdów. Norma ta ma zastosowanie przede wszystkim do komponentów stosowanych w kabinach pasażerskich, gdzie emisja lotnych substancji chemicznych może wpływać na zdrowie pasażerów, jakość zapachu i zgodność z przepisami.

Opisana procedura jest stosowana w całym łańcuchu dostaw branży motoryzacyjnej do kwalifikacji tekstyliów, materiałów dźwiękochłonnych, skóry, materiałów z płyt pilśniowych i innych elementów tapicerskich.

Norma FCA 7-G2090 została opracowana w celu kontroli zanieczyszczenia powietrza w kabinie spowodowanego emisją formaldehydu z materiałów wykończeniowych na bazie polimerów i włókien. Formaldehyd może pochodzić z następujących źródeł:

• Żywice fenolowe
• kleje
• Spoiwa piankowe
• Procesy tekstylne
• Chemikalia do produkcji płyt pilśniowych
• Środki do wykańczania skóry

W zamkniętych przedziałach pasażerskich emisje te mogą przyczyniać się do:

• Podrażnienie oka
• Skargi na zapachy
• Problemy z wykrywaniem z powodu zamglenia.
• Długoterminowe problemy z jakością powietrza w pomieszczeniach
• Producenci oryginalnego sprzętu nie przestrzegają norm ochrony środowiska.

Dlatego też producenci nowoczesnych pojazdów nakładają na dostawców surowe wymagania dotyczące emisji lotnych związków organicznych (LZO) i aldehydów.

Norma FCA 7-G2090 ma zastosowanie przede wszystkim do następujących kwestii:

• Materiały do ​​wnętrz na bazie tekstyliów
• Porowate materiały dźwiękochłonne
• skórzany
• Podłoża typu płyta pilśniowa/masonite
• Materiały tapicerskie do wnętrz impregnowane żywicą

Norma ta klasyfikuje materiały do ​​następujących kategorii:

• Materiały typu A: porowate pochłaniacze dźwięku i materiały akustyczne zawierające żywicę.
• Materiały typu B: Tekstylia, materiały z włókien drzewnych, skóra i podobne pokrycia wewnętrzne.

Metoda ta polega na pomiarze formaldehydu uwalnianego z próbki materiału w kontrolowanych warunkach termicznych. Uwolniony formaldehyd reaguje chemicznie z odczynnikiem acetyloacetonowym, tworząc barwny związek, który można zmierzyć za pomocą spektrofotometrii. Wartość absorbancji jest następnie przeliczana na stężenie formaldehydu za pomocą krzywej kalibracyjnej.

Typowy sprzęt laboratoryjny obejmuje:

• Komora lub piec grzewczy z regulacją
• Termostatyczna łaźnia wodna
• Spektrofotometr UV-widzialny
• Szklane naczynia ekstrakcyjne
• waga analityczna
• Odczynnik acetyloacetonowy
• Skalibrowane szkło wolumetryczne
• Materiały filtracyjne

Konfiguracja testowa musi umożliwiać powtarzalną ekspozycję na temperaturę i unikać bezpośredniego nagrzewania próbek promieniowaniem. Zazwyczaj testy te przebiegają według następujących kroków:

• Przygotowanie próbki: Aby uwzględnić nierównomierny rozkład substancji chemicznych, reprezentatywne próbki materiału pobiera się z wielu obszarów.
• Ekstrakcja termiczna: Próbki poddaje się działaniu wysokiej temperatury w wodzie destylowanej lub w kontrolowanym środowisku komory.
• Reakcja chemiczna: Wyekstrahowany formaldehyd reaguje z odczynnikiem acetyloacetonowym.
• Analiza spektrofotometryczna: Absorbancję mierzy się przy użyciu spektrofotometru UV-widzialnego, o długości fali około 415 nm.
• Oznaczanie stężenia: Stężenie formaldehydu określa się przy użyciu wzorców kalibracyjnych i podaje w ppm lub ekwiwalentach mg/kg.

Normę tę uważa się za ważną z następujących powodów:

• Jakość powietrza w kabinie: Oczekuje się, że nowoczesne pojazdy będą zapewniać niską emisję spalin w kabinie. Norma FCA 7-G2090 wspiera cele producentów oryginalnego wyposażenia w zakresie jakości powietrza poprzez ograniczenie emisji szkodliwych aldehydów.
• Presja regulacyjna: Rynki globalne coraz częściej regulują emisję lotnych związków organicznych i aldehydów w pomieszczeniach zamkniętych, szczególnie w tych regionach. Dostawcy materiałów przeznaczonych do użytku wewnętrznego muszą wykazać przydatność materiału przed uzyskaniem zgody na masową produkcję.
• Percepcja marki: Konsumenci silnie kojarzą zapach nowego samochodu z jakością. Nadmierna emisja aldehydów może prowadzić do negatywnego postrzegania zapachu i skarg klientów.

Norma FCA 7-G2090 należy do szerszej rodziny norm emisji spalin w motoryzacji, do której należą:

• VDA 275
• VDA 276
• ISO 12219
• GB / T 27630
• SAE J1351

W porównaniu z szerszymi metodami dla lotnych związków organicznych norma FCA 7-G2090 koncentruje się konkretnie na oznaczaniu formaldehydu za pomocą metody chemicznej z wykorzystaniem acetyloacetonu.

Materiały, które często mają trudności ze spełnieniem limitów zawartości formaldehydu, to m.in.:

• Systemy piankowe fenolowe
• Podkładki akustyczne bogate w wiązanie
• Tanie laminaty tekstylne
• Kompozyty z włókien drzewnych
• Niektóre systemy klejowe

Aby poprawić zgodność z przepisami, producenci zazwyczaj podejmują następujące działania:

• Redukują żywice zawierające aldehydy.
• Stosują spoiwa niskoemisyjne.
• Następnie przeprowadzają proces utwardzania.
• Poprawiają procesy starzenia się wentylacji.
• Przechodzą na technologie klejów na bazie wody.

Test może być konieczny w następujących przypadkach:

• Płyty sufitowe
• Dywany
• Listwy drzwiowe
• Podłoża deski rozdzielczej
• Podkładki izolacyjne akustyczne
• Tkaniny tapicerskie
• Pokrowce na bagaż
• Tacki opakowaniowe
• Skórzane podszewki wewnętrzne

Podsumowując, norma FCA 7-G2090 to istotna specyfikacja dotycząca emisji spalin z wnętrza pojazdu, koncentrująca się na ilości formaldehydu uwalnianego z materiałów wnętrza pojazdu. Wykorzystując metodę analityczną z wykorzystaniem acetyloacetonu, pomaga ona dostawcom i producentom oryginalnego wyposażenia ocenić, czy komponenty wnętrza spełniają współczesne oczekiwania dotyczące jakości powietrza i komfortu pasażerów.

Norma ta odgrywa kluczową rolę w następujących obszarach:

• Wystarczająca ilość materiałów wewnętrznych
• Strategie zarządzania lotnymi związkami organicznymi
• Ochrona zdrowia pasażerów.
• Zgodność z przepisami
• Zapewnienie jakości w motoryzacji

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą FCA 7-G2090.