Metoda badania odporności na plamy smarowe dla farby do części wewnętrznych Toyota BSDH 1562G

Norma „Toyota BSDH 1562G Metoda badania odporności na plamy smaru dla farb części wewnętrznych” opracowana przez producenta pojazdów Toyota opisuje metodę badania mającą na celu określenie odporności farby stosowanej na częściach wewnętrznych pojazdów na plamy tłuszczu.

Odporność na plamy tłuszczowe ogólnie odnosi się do zdolności powierzchni materiału do przeciwstawienia się wpływowi brudu i zachowania pierwotnego koloru i połysku. Powłoki plamoodporne są pożądane w przemyśle włókienniczym i tekstylnym, a także znajdują nowe zastosowania w przemyśle tworzyw sztucznych i budownictwie. Poprawa właściwości hydrofobowych i olejoodpornych powierzchni ułatwia ich czyszczenie, zmniejsza koszty konserwacji, pozwala zachować ich naturalny wygląd oraz zwiększa odporność na warunki atmosferyczne i chemikalia.

Odporność na plamienie określa się zazwyczaj utrzymując roztwory testowe w kontakcie z powierzchnią powłoki przez określony czas. Po ekspozycji powierzchnia jest czyszczona w określony sposób, a próbki testowe są sprawdzane wzrokowo pod kątem zmian.

Zamiast jaskrawej plamy olej pozostawia tłustą plamę, która jest nieco ciemniejsza niż otaczająca tkanina. Niebezpieczeństwo związane z plamami olejowymi polega na tym, że im dłużej plama olejowa pozostaje bez pielęgnacji, tym z czasem staje się ciemniejsza, a jeśli pozostanie zbyt długo, utrwali się na stałe.

Smar jest smarem stałym lub półstałym, powstałym w postaci dyspersji środków zagęszczających w ciekłym smarze. Smar składa się zazwyczaj z mydła emulgowanego olejem mineralnym lub roślinnym.

Normy międzynarodowe kategoryzują smary odpowiednie do smarowania elementów podwozia i łożysk kół pojazdów zgodnie z wymaganiami eksploatacyjnymi:

• Smary do podwozi (odpowiednie do lekkich i ciężkich zastosowań)
• Łożyska kół (odpowiednie do lekkich, średnich i ciężkich obciążeń)

Określona kategoria wydajności może zawierać smary o różnej konsystencji.

Oleje i smary mogą łatwo wnikać w warstwy farby, powodując odbarwienia, korozję i plamy. Usunięcie tłuszczu z powierzchni lakieru jest prawdopodobnie jednym z najtrudniejszych i długotrwałych zadań oraz ważnym czynnikiem osiągnięcia rezultatu.

Ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego związki na bazie olejów i smarów mogą być tak szkodliwe dla lakieru samochodowego. Tłuszcz i olej mogą z łatwością przedostać się do warstw farby, powodując odbarwienia, korozję i plamy.

Smar to półpłynna, stała substancja powstająca w wyniku połączenia płynnego środka smarującego i środka zagęszczającego. To połączenie zapewnia produkt, który zapewnia ciągłe smarowanie części maszyn i pozostaje na swoim miejscu, w przeciwieństwie do bardziej płynnego oleju.

Do głównych składników smaru należą:

• Olej bazowy (70-90 procent): Jest to główny element smarujący. Większość smarów wykorzystuje olej mineralny ze względu na jego zadowalające działanie w różnych zastosowaniach. Jednakże w środowiskach o ekstremalnych temperaturach preferowane są syntetyczne oleje bazowe ze względu na ich lepszą stabilność.
• Dodatki (1-10 procent): Są one bardzo ważne we wzmacnianiu naturalnych właściwości smaru. Typowe dodatki obejmują inhibitory utleniania i rdzy, środki odporne na ekstremalne naciski, związki przeciwzużyciowe i zmniejszające tarcie. Zapewniają one, że smar wytrzyma trudne warunki przemysłowe.
• Zagęszczacze (5-20 procent): Zagęszczacze nadają smarowi charakterystyczną konsystencję. Są to zazwyczaj mydła metaliczne, takie jak lit, wapń lub substancje złożone, takie jak polimocznik. Zagęszczacz działa jak gąbka, utrzymując razem olej bazowy i dodatki, decydując w ten sposób o ogólnej wydajności smaru i jego przydatności do określonych zastosowań.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla firm z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Toyota BSDH 1562G Metoda badania odporności na plamy smarowe dla farb do części wewnętrznych”, z przeszkolonym i doświadczonym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.