
Norma „PSA D45 1197 Felt - delamination” opracowana przez francuską firmę samochodową Renault opisuje procedurę oceny przyczepności materiału, który może rozwarstwiać się pod wpływem naprężeń. Zabieg ten dotyczy materiałów powlekanych lub impregnowanych, a także filcu i waty. Umożliwia także kontrolę jakości połączenia uzyskiwanego z tymi materiałami w ściśle określonych warunkach.

Delaminację definiuje się jako rozdzielenie warstw tworzących kompozyt. Rozwarstwienie jest bardzo powszechnym rodzajem uszkodzenia materiału kompozytowego składającego się z warstw, ze względu na niską wytrzymałość pomiędzy warstwami.
Zasadniczo w badaniu tym określa się obciążenie potrzebne do rozdzielenia na warstwy próbki umieszczonej pomiędzy dwiema równoległymi płytkami i poddanej działaniu sił prostopadłych do płytek i o przeciwnych kierunkach.
Do głównych urządzeń testowych stosowanych w tych testach zalicza się:
Próbki powinny być reprezentatywne dla ilości, która ma być scharakteryzowana. Aby zapewnić taką reprezentację, konieczna jest znajomość podstawowych cech badanej populacji. Kryteria doboru próby należy podać w protokole z badań, którego treść określa norma A10 0156. W razie wątpliwości dotyczących pobierania próbek należy skontaktować się z Grupą PSA w celu uzyskania wskazówek.
Próbki pozostawia się w komorze na co najmniej 24 godziny, umożliwiając swobodny dopływ powietrza do obu stron. Następnie pobiera się pięć probówek o wymiarach 100 mm x 100 mm.
Rozpoczynając badanie, dwie płytki przykleja się do powierzchni badanego przedmiotu za pomocą kleju zgodnie z instrukcją. W przypadku użycia kleju należy skleić obie płytki i w razie potrzeby obie strony próbki do badań, odczekać zalecany czas pomiędzy sklejeniem a zaciśnięciem próbki, umieścić próbkę pomiędzy dwiema płytkami i pozostawić do wyschnięcia w pomieszczeniu przez co najmniej 22 godziny.
W przypadku stosowania kleju dwustronnego, najpierw pokrywa się nim dwie płyty, następnie odrywa się folię ochronną, pomiędzy obie płyty umieszcza się materiał i strukturę tę ściska się pod obciążeniem 50 N.
Obie płytki mocuje się w szczękach dynamometru, zachowując szczególną ostrożność, aby nie przykładać żadnej siły mechanicznej do badanego elementu. Powstały w ten sposób mechanizm musi być prostopadły do kierunku trakcji.
Przykłada się siłę rozciągającą aż do rozwarstwienia próbki i odnotowuje się odpowiednie obciążenie. Badany jest wygląd powierzchni separacji. Jeżeli pomiędzy badanym elementem a jedną z płytek nastąpi oddzielenie, wynik nie jest brany pod uwagę.
W celu określenia wytrzymałości adhezyjnej badanym klejem skleja się dwie tace. Opcjonalnie klejone są obie krawędzie badanej próbki, zgodnie z instrukcją procesu klejenia. Badany element i płytki mocuje się zgodnie z zaleceniami zawartymi w karcie technicznej produktu wiążącego lub innymi wskaźnikami określonymi w dokumentach referencyjnych. Pozostawia się do wyschnięcia w pomieszczeniu na co najmniej 22 godziny lub inny okres, w zależności od zastosowanego systemu klejenia. Suche próbki prawdopodobnie zostaną poddane testom starzenia określonym w dokumentach referencyjnych. Obie płytki mocuje się do szczęk dynamometru bez wywierania jakiejkolwiek siły na zmontowany produkt. Trakcja jest stosowana do momentu oddzielenia się zespołu płyta/materiał/płyta. Odpowiednie obciążenie jest odnotowane.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „PSA D45 1197 Felt - rozwarstwianie zakładek”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
