
Norma „Wodoodporność powłoki lakierniczej Toyota TSH1505G” opracowana przez producenta pojazdów Toyota opisuje procedurę określania wodoodporności powłoki lakierniczej na pojazdach.

Niniejsza norma została opracowana w oparciu o normę „ASTM D870-15 Standard Practice for testing the waterproof of powłoks with water zanurzenie” opracowaną przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM). Wodoodporność powłok określa się metodą badawczą opisaną w niniejszej normie. W ten sposób zapobiega się możliwym awariom materiałów i toruje drogę do wyższej jakości produkcji.
Testy kondensacji powłok pomagają w akceptacji specyfikacji, kontroli jakości, badaniach i rozwoju powłok i materiałów. Technikę tę można zastosować w przypadku próbek metali, tworzyw sztucznych lub drewna, których powłoka jest zwrócona w stronę wnętrza pomieszczenia. Ta metoda badania polega na zanurzeniu pokrytych próbek w wodzie w pojemniku odpornym na korozję.
Warunki ekspozycji są zmienne, a testy przeprowadza się w różnych zakresach temperatur, obserwując i raportując zmiany koloru, powstawanie pęcherzy, utratę przyczepności, mięknięcie lub kruchość. Woda wnika w powłokę z szybkością zależną od jej właściwości i temperatury. Ponieważ skutki ekspozycji na wodę mogą się szybko zmieniać, próbki ocenia się w ciągu minimum 5 minut, a maksimum 10 minut od wyjęcia z próby.
„Metoda badawcza opisana w normie Toyoty TSH1505G jest szczególnie istotna dla zapewnienia jakości i kontroli trwałości powłok. Szczegółowa analiza określa właściwości wodoodporności.
Podczas wykonywania tych badań powleczone próbki zanurza się częściowo lub całkowicie w wodzie w pojemniku odpornym na korozję. Warunki ekspozycji można zmieniać wybierając:
Woda wnika w powłokę z szybkością zależną od właściwości powłoki i temperatury wody. Tymczasem obserwuje się i zgłasza skutki, takie jak zmiana koloru, powstawanie pęcherzy, utrata przyczepności, zmiękczenie lub kruchość.
Zanurzenie w wodzie może spowodować uszkodzenie powłok. Informacje o odporności powłoki na zanurzenie w wodzie są pomocne w oszacowaniu jej żywotności. Niezaliczenie testu zanurzenia w wodzie może być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak braki w samej powłoce, zanieczyszczenie podłoża lub nieodpowiednie przygotowanie powierzchni. Dlatego test jest przydatny do oceny samych powłok lub całych systemów powłokowych.
Testy zanurzenia w wodzie służą do badań i rozwoju powłok i procesów podłoża, akceptacji specyfikacji i kontroli jakości w produkcji. Testy te zazwyczaj kończą się oceną pozytywnego lub negatywnego wyniku, ale można również zmierzyć stopień niepowodzenia. Jeśli po pewnym czasie nie ma dowodów na awarię związaną z wodą, system powłokowy uznaje się za udany.
Wyniki uzyskane z badań zanurzenia w wodzie nie powinny być przedstawiane jako równoważne czasowi ekspozycji na wodę w środowisku naturalnym, dopóki nie zostanie określony stopień korelacji ilościowej dla powłoki lub systemu powłokowego.
Badania korozyjne oznakowanej powłoki na podłożu żelaznym są niepraktyczne w badaniach zanurzeniowych, ponieważ produkty korozji mają tendencję do zanieczyszczania kąpieli wodnej. Czasami zbiornik testowy może wymagać ciągłego zalewania, aby utrzymać stałą jakość wody.
Do głównych aparatów stosowanych w tych testach zalicza się:
System cyrkulacji zapewnia, że cała woda w zbiorniku jest wystawiona na działanie powietrza z pomieszczenia, dzięki czemu woda nie ulega rozwarstwieniu na niższych poziomach i nie wyczerpuje się tlen.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Wodoodporność powłoki lakierniczej Toyota TSH1505G”, z przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
