FORD FLTM BI 161-01 Mar Oznaczanie odporności na powierzchnie o wysokim połysku

FORD FLTM BI 161-01 Mar Oznaczanie odporności na powierzchnie o wysokim połysku

Norma „FORD FLTM BI 161-01 Określanie odporności na ścieranie (odporności na ścieranie) powierzchni o wysokim połysku”, opracowana przez Ford Motor Company (FORD), opisuje procedurę oceny twardości i odporności na ścieranie (odporności na ścieranie) powierzchni o wysokim połysku.

FORD FLTM BI 161-01 Mar Oznaczanie odporności na powierzchnie o wysokim połysku

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące definicje i terminy:

  • Twardość odnosi się do odporności suchej warstwy lub powłoki na wgniecenia lub penetrację przez stały przedmiot.
  • Ścieranie oznacza nieodwracalną zmianę powłoki spowodowaną mechanicznym uderzeniem poruszających się obiektów.
  • Pióro oznacza narzędzie do rysowania o określonej geometrii.
  • Zadrapanie oznacza liniowe uszkodzenie powłoki spowodowane uderzeniem naładowanego przedmiotu poruszającego się na powłoce.
  • Marmur odnosi się do plamy na powierzchni powłoki, która rozprzestrzenia się na pewnym obszarze powłoki i jest widoczna ze względu na różnicę między właściwościami odbijania światła dotkniętego obszaru a właściwościami odbijania światła sąsiednich obszarów.
  • Ścieranie odnosi się do efektu spowodowanego usunięciem materiału powłokowego z powierzchni.
  • Warunki powtarzalności odnoszą się do warunków, w których uzyskuje się niezależne wyniki badań w krótkich odstępach czasu, tą samą metodą, na tych samych obiektach testowych, w tym samym laboratorium, przy użyciu tego samego sprzętu i przez tego samego operatora.
  • Granica powtarzalności odnosi się do wartości mniejszej lub równej wartości, jakiej można się spodziewać z 95% prawdopodobieństwem bezwzględnej różnicy między dwoma wynikami badań uzyskanymi w warunkach powtarzalności.
  • Warunki odtwarzalności odnoszą się do warunków, w jakich wyniki badań są uzyskiwane tą samą metodą na tych samych obiektach testowych, w różnych laboratoriach, przy użyciu różnych urządzeń i przez różnych operatorów.
  • Granica powtarzalności odnosi się do bezwzględnej różnicy między dwoma wynikami testów uzyskanymi w warunkach powtarzalności, która jest większa lub równa wartości, jakiej można by się spodziewać przy 95% prawdopodobieństwie.

Odporność na Mar opisuje odporność powłoki na lekkie uszkodzenia. Różnica między odpornością na mar i zarysowania polega na tym, że mar dotyczy tylko stosunkowo drobnych zadrapań powierzchniowych, które pogarszają wygląd powłoki.

Odporność na mars jest krytyczną cechą wydajności, ale jest trudniejsza do zmierzenia niż poślizg. Odporność na Mar jest często synonimem odporności na zarysowania, ale odnosi się do różnych rodzajów uszkodzeń. Odporność powłoki na uszkodzenia to zdolność powłoki do przeciwstawienia się uszkodzeniom spowodowanym lekkim ścieraniem. Mar zdefiniowano również jako rodzaj uszkodzenia fizycznego, które dotyczy tylko kilku pierwszych mikrometrów powłoki. Mar definiuje się również jako rodzaj uszkodzenia fizycznego, które dotyczy tylko kilku pierwszych mikrometrów powłoki. Uszkodzenia powstają w wyniku mechanicznych odkształceń powierzchni powłoki, np. kluczem, myjnią samochodową, czy pstryknięciem paznokciem. Jeżeli przyłożona siła jest niewielka, następuje odkształcenie sprężyste powłoki, które po usunięciu siły powraca całkowicie do normy. Wraz ze wzrostem siły powłoka ulega odkształceniu wiskoplastycznemu i tworzy mars. Kiedy siła wzrasta dalej i przekracza wartość krytyczną, powoduje pęknięcie powłoki, często nazywane zarysowaniem, a nie uszkodzeniem. Powłoka uszkodzona przez zarysowanie zostanie uszkodzona bardziej niż powłoka z płytszym uszkodzeniem i łatwiej ją rozpoznać jako posiadającą wadę powierzchniową.

Na odporność powłok na uszkodzenia wpływa wiele czynników, takich jak współczynnik tarcia, twardość i wytrzymałość. Powłoki o niższych współczynnikach tarcia mają wyższą odporność na uszkodzenia, ponieważ podlegają mniejszym naprężeniom rozciągającym i mniejszym rozmiarom strefy plastyczności na powierzchni pod tą samą siłą normalną. Pomoce ślizgowe na bazie silikonu mogą zmniejszyć współczynnik tarcia, co skutkuje lepszą odpornością na uszkodzenia w oparciu o ten mechanizm.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „FORD FLTM BI 161-01 Mar oznaczanie odporności na powierzchnie o wysokim połysku” przy pomocy przeszkolonego i fachowego personelu i zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp