KIA MS211-90 Poliamid 66 (PA66) wzmocniony włóknem szklanym (GF) lub proszkiem mineralnym (MD) - Jakość poliamidu 6 (PA6) z recyklingu

Norma „KIA MS211-90 Poliamid 66 (PA66) wzmocniony włóknem szklanym (GF) lub proszkiem mineralnym (MD) – jakość poliamidu 6 (PA6) z recyklingu” opracowana przez Hyundai-Kia Motors Corporation, najstarszą firmę produkującą pojazdy mechaniczne w Korei, opisuje procedurę identyfikacji jakości mieszanki poliamidu 66 (PA66) wzmocnionego włóknem szklanym (GF) lub proszkiem mineralnym (MD) (poliamid 6 z recyklingu, PA6).

W tabeli zatytułowanej „Dozwolony recykling” podanej w normie, rodzaj, zawartość recyklingu i procent wagowy podano następująco:

• Typ A1: Recykling pojazdów wycofanych z eksploatacji (50 procent plus/minus 5 procent) (np. zbiornik końcowy chłodnicy, wentylator chłodnicy, obudowa chłodnicy)
• Typ A2: Recykling pojazdów wycofanych z eksploatacji (50 procent plus/minus 5 procent) (np. zbiornik końcowy chłodnicy, wentylator chłodnicy, obudowa chłodnicy)
• Typ D: Recykling odpadów poużytkowych (35 procent plus/minus 5 procent)

Pod pojęciem recyklingu rozumie się surowce nadające się do recyklingu, czyli odpady odzyskiwane/segregowane w celu recyklingu.

W niniejszej normie recykling pojazdów wycofanych z eksploatacji oznacza materiały poddane recyklingowi przy użyciu części plastikowych pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Recykling pokonsumencki odnosi się do materiałów poddanych recyklingowi przez użytkowników końcowych (konsumentów, osoby prywatne, firmy, organizacje) produktów, które spełniły swoje zamierzone zastosowanie lub nie nadają się już do użytku.

Recykling poprzemysłowy odnosi się do materiałów poddanych recyklingowi, które są przeznaczane do ponownego wykorzystania (niedostarczane do konsumenta) w procesie produkcyjnym (z wyłączeniem materiałów ponownie wykorzystanych, takich jak materiały przetworzone, przemiał lub złom, które powstają w ramach określonego procesu i mogą być odzyskiwane w ramach tego samego procesu).

Ogólne wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:

• Części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania stosownej specyfikacji wydajności zespołu.
• Nie należy w niewłaściwy sposób zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, które mogą mieć wpływ na jakość części.
• Przed zmianą składu chemicznego materiału konieczna jest konsultacja z działem materiałów i kontroli jakości.
• Finalne części wykonane z tego materiału muszą być wolne od wad, nierównomiernego połysku, przypaleń, odkształceń, srebrnych smug, pęknięć, nierównomiernego koloru, smug, linii spawania, wgłębień i innych wad.

Szczegółowe wymagania niniejszej normy zawarto w tabeli dołączonej do normy.

Materiał ten bada się metodami określonymi w normie i musi spełniać warunki podane w tabeli.

Ogólnie rzecz biorąc, standardowe warunki laboratoryjne do przeprowadzania testów wynoszą 23 stopnie plus/minus 2 stopnie temperatury i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej. Próbki są badane na próbkach bezpośrednio po okresie kondycjonowania trwającym co najmniej 48 godziny w standardowych warunkach określonych powyżej, co najmniej 24 godzin po uformowaniu.

W przypadku ciężaru właściwego stosuje się następujące normy:

• „ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne – Metody oznaczania gęstości tworzyw sztucznych niekomórkowych – Część 1: Metoda zanurzeniowa, metoda piknometru cieczowego i metoda miareczkowania”.
• „ASTM D792-08 Standardowe metody badania gęstości i ciężaru właściwego (gęstości względnej) tworzyw sztucznych metodą wypierania”.

W przypadku wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia stosuje się następujące normy:

• „ISO 527-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie”.

W przypadku danego typu próbki obowiązują następujące standardy:

• „ISO 3167 Tworzywa sztuczne – Wielofunkcyjne próbki do badań” (typ próbki Typ A, prędkość badania 50 mm/min).
• „ASTM D638-14 Standardowa metoda badania właściwości rozciągających tworzyw sztucznych” (typ próbki: Typ 1, prędkość badania: 50 mm/min).

W przypadku wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości stosuje się następujące normy:

• „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginających” (wymiary próbki 80,0 × 10,0 × 4,0 mm, rozpiętość 64 mm, prędkość badania: 2 mm/min).
• „ASTM D 790 Standardowe metody badań właściwości zginania tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych wzmacnianych i niewzmocnionych” (wymiary próbki 127,0 × 12,7 × 6,4 mm, prędkość badania: 30 mm/min).

Odporność na uderzenia metodą Izoda spełnia następujące normy:

• „ISO 180 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie udarności metodą Izoda” (typ próbki Typ A, wymiary próbki 80 × 10 × 4,0 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).
• „ASTM D256-23 Standardowe metody badań służące do określania odporności tworzyw sztucznych na uderzenie wahadłem Izoda” (wymiary próbki 63,5 × 12,7 × 6,4 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).

W przypadku temperatury odkształcenia cieplnego obowiązują następujące normy:

• „ISO 75-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie temperatury ugięcia pod obciążeniem” wielkość próbki 80 × 10 × 4,0 mm, metoda płaska, obciążenie rozciągające: 0,45 MPa)”.
• „ASTM D648-06 Standardowa metoda badania temperatury ugięcia tworzyw sztucznych pod obciążeniem zginającym w położeniu osiowym”, wymiary próbki 127 × 12,7 × 6,4 mm, obciążenie rozciągające 0,45 MPa”.

Przy badaniu odporności na warunki atmosferyczne stosuje się następującą normę:

• „KIA MS210-06 Części z tworzyw sztucznych formowanych – zastosowanie na zewnątrz”.

Odporność na starzenie cieplne: Wytrzymałość na rozciąganie przy zerwaniu po starzeniu cieplnym mierzona jest zgodnie z tabelą podaną w normie. Należy użyć co najmniej pięciu próbek testowych i podać wartości średnie.

W przypadku analizatora termograwimetrycznego (TGA) stosuje się następującą normę:

• „Norma testowa KIA MS200-61 – Analiza standardu tworzyw sztucznych”.

W przypadku różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) stosuje się następującą normę:

• „Norma testowa KIA MS200-61 – Analiza standardu tworzyw sztucznych”.

W przypadku spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR) stosuje się następującą normę:

• „Norma testowa KIA MS200-61 – Analiza standardu tworzyw sztucznych”.

Dla każdego elementu testowego opisanego powyżej należy przesłać raport z testu do właściwego zespołu ds. materiałów i działów kontroli jakości. Przy każdej zmianie materiałów, recyklingu i dostawców konieczne jest przedstawienie i zatwierdzenie raportu z testów.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „KIA MS211-90 Poliamid 66 (PA66) wzmocniony włóknem szklanym (GF) lub proszkiem mineralnym (MD) - Jakość poliamidu 6 (PA6) nadającego się do recyklingu”.