
Norma „Renault D45 1730 Odporność ogniowa popielniczek – Test przewodu żarowego”, opracowana przez francuską firmę samochodową Renault, opisuje metodę badania odporności ogniowej materiałów, z których wykonane są popielniczki (głównie pojemniki), zwłaszcza na działanie gaszonych papierosów. Metoda ta jest w dużej mierze oparta na normie „NF T51-074 Tworzywa sztuczne – Zachowanie w ogniu – Test przewodu żarowego”.

Podczas badania, co do zasady, określony, rozgrzany drut styka się z próbką badanego materiału pod określonym ciśnieniem. Mierzy się całkowity czas przebicia i rejestruje parametry spalania.
Próbki są wycinane z części lub pobierane z formowanych arkuszy wykonanych z materiału określonego do produkcji części. Jeśli próbki są pobierane z części, próbka jest pobierana z obszaru, w którym niedopałek papierosa jest najbardziej narażony na zgaszenie, lub, jeśli nie jest to możliwe, z obszaru o podobnej grubości. Jeśli używane są arkusze, minimalne wymiary próbek muszą wynosić 50 mm x 50 mm, a grubość musi być równa grubości określonej dla części lub, domyślnie, 3,0 mm plus/minus 0,2 mm. Grubość każdej próbki jest mierzona w miejscu, w którym styka się ona z sondą grzewczą. Próbki są kondycjonowane w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i 50 procent wilgotności względnej.
Próbkę należy umieścić tak, aby powierzchnia, do której przyłożony jest żarzący się drut, była pionowa i odpowiadała powierzchni poddawanej naprężeniom termicznym podczas użytkowania. W miarę możliwości końcówkę drutu należy umieścić w odległości co najmniej 15 mm od krawędzi próbki. Wzmacniacz mocy jest aktywowany, a temperatura żarzącego się drutu jest regulowana do wartości określonej w dokumentach normatywnych (zwykle 550 stopni +/- 10 stopni). Temperaturę weryfikuje się za pomocą urządzenia do pomiaru temperatury podłączonego do termopary.
Z jednej strony sprawdza się, czy temperatura ta mieści się w granicach tolerancji przez co najmniej 60 sekund przed rozpoczęciem badania, z drugiej strony upewnia się, że próbka nie jest narażona na żadne promieniowanie cieplne, na przykład trzymając ją w odpowiedniej odległości i chroniąc odpowiednią osłoną.
Końcówka rozżarzonego drutu powoli styka się z próbką, a stoper zostaje natychmiast uruchomiony. Stoper zostaje zatrzymany, gdy sonda grzewcza całkowicie minie próbkę (gdy nośnik gwałtownie przyspiesza). Prąd grzania jest utrzymywany na stałym poziomie przez cały czas trwania podgrzewania. Po zakończeniu podgrzewania rozżarzony drut i próbka są powoli rozdzielane, co zapobiega ciągłemu nagrzewaniu próbki i ruchowi powietrza, które mogłyby wpłynąć na wyniki testu.
Po każdym teście końcówkę drutu należy oczyścić z wszelkich pozostałości po badanej próbce, na przykład szczotką drucianą i podgrzewając drut do temperatury 750 stopni. O ile nie zaznaczono inaczej, test przeprowadza się na 3 próbkach.
Grubość każdej próbki jest mierzona w miejscu styku z sondą grzewczą. Czas potrzebny do całkowitego przebicia próbki jest rejestrowany w sekundach, obliczana jest średnia i zapisywana jest wartość minimalna. Obserwuje się obecność lub brak płomieni, a jeśli występują, to ich maksymalną wysokość.
W branży motoryzacyjnej zapewnienie bezpieczeństwa wnętrza pojazdu jest priorytetem, zwłaszcza w przypadku materiałów narażonych na kontakt z otwartym ogniem lub wysokimi temperaturami. Popielniczki, niegdyś niezbędny element wyposażenia wnętrza, muszą być odporne na przypadkowe zapalenie niedopałków papierosów lub zapalniczek, nie rozprzestrzeniając ognia. Renault stosuje surowe normy dotyczące ognioodporności komponentów, aby spełnić zarówno wewnętrzne specyfikacje, jak i szersze przepisy europejskie.
Dążenie do stosowania materiałów ognioodpornych w pojazdach nabrało rozpędu w połowie XX wieku. Normy takie jak francuska NF R13-415 i EN 60529 zawierają fundamentalne kryteria dotyczące palności i szczelności podzespołów elektrycznych i wewnętrznych. Nowoczesne konstrukcje popielniczek zawierają tworzywa sztuczne trudnopalne, metalowe wkłady i mechanizmy samogasnące. Jednak normy takie jak Renault D45 1730 nadal mają zastosowanie w specjalistycznych zastosowaniach i naprawach, takich jak floty komercyjne czy renowacja samochodów zabytkowych.
Niniejsza norma to konkretna metoda badawcza opisana w specyfikacjach złączy i komponentów firmy. Koncentrując się na odporności ogniowej komponentów, norma ta ocenia zachowanie materiałów w bezpośrednim działaniu płomienia.
Główne cele normy Renault D45 1730 są następujące:
W praktyce norma Renault D45 1730 polega na wystawieniu próbki na działanie skalibrowanego płomienia (zazwyczaj palnika Bunsena o temperaturze 800–1000 stopni) przez 10–30 sekund. Pomiary obejmują:
W przypadku popielniczek daje to pewność, że obudowa z tworzywa sztucznego (zazwyczaj ABS lub polipropylen) oraz materiałowe wyściółki nie przyczynią się do zapalenia się szafki, co jest jeszcze większym ryzykiem w pomieszczeniach zamkniętych.
Pojazdy Renault są wyposażone w popielniczki zaprojektowane z myślą o bezpieczeństwie przeciwpożarowym. Wczesne modele posiadały wentylowane popielniczki z pokrywkami, które umożliwiały rozproszenie popiołu i zmniejszały ilość resztek żaru. Obecnie popularne są popielniczki z trudnopalnego tworzywa ABS z metalową wkładką.
Proces testowania popielniczek zgodnie z normą Renault D45 1730 obejmuje następujące podstawowe kroki:
Podsumowując, norma Renault D45 1730, wymagająca rygorystycznych testów, nie tylko ogranicza ryzyko, ale także wyznacza standardy dla branży. Wraz ze wzrostem elektryfikacji pojazdów i cyfryzacji wnętrz, normy te ewoluują, zapewniając, że odporność ogniowa pozostaje podstawą ochrony pasażerów.
Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowania dla firm zgodnie z normą „Odporność ogniowa popielniczki Renault D45 1730 – Test przewodu żarowego”.
