Wydajność i jakość materiałów Hyundai Kia MS237-09 Polioksymetylen, kopolimer poliacetalu (POM)

Norma „Hyundai Kia MS237-09 Wydajność materiałowa i jakość kopolimeru polioksymetylenu i poliacetalu (POM), opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszego producenta pojazdów samochodowych w Korei, określa wymagania i właściwości jakościowe dla wydajności materiałowej kopolimeru polioksymetylenu i poliacetalu (POM).

Materiał ten stosuje się na części dekoracyjne, części funkcjonalne (nakrętki, zaciski, tuleje, kable, obudowy) itp. lub jest określony na rysunkach. Typy i zastosowania kopolimeru polioksymetylenowo-poliacetalowego (POM) podano w tabeli zawartej w normie.

W tabeli zatytułowanej „Typy i zastosowania” klasyfikacja typów przedstawia się następująco:

• Typ A: Uniwersalne zastosowanie (miseczka, pierścień, ogniwo)
• Typ B: Odporność na warunki atmosferyczne (końcówka uchwytu, klips do szkła)
• Typ C: Włókno szklane o masie 25 procent (silnik dźwigniowy)
• Typ D1: Odporność na uderzenia (20 procent PU) (antena zasilana)
• Typ D2: Odporność na uderzenia (10 procent PU) (cykl półkowy)
• Typ D3: Odporność na uderzenia (25 procent PU) (elektroniczny hamulec postojowy)
• Typ E1: Opór cierny (łożysko, płyta nośna regulatora drzwi)
• Typ E2: Cierny (20 procent PTFE) (tuleja zawiasu przyspieszacza)

Jeśli chodzi o wymagania ogólne, części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania odpowiedniej specyfikacji wydajności zespołu. Nie wolno niewłaściwie zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, które mogą mieć wpływ na jakość części. Przed zmianą składu chemicznego materiału należy obowiązkowo skonsultować się z działem materiałowym i jakości. Finalne części wykonane z tego materiału muszą być wolne od wad, nierównomiernego połysku, przypaleń, odkształceń, srebrnych smug, pęknięć, nierównomiernego koloru, smug, linii spawania, wgłębień i innych wad.

Aby określić szczegółowe wymagania, materiał ten badany jest metodami określonymi w niniejszej normie i musi spełniać wymagania określone w tabeli zatytułowanej „Szczegółowe wymagania”.

Szczegółowe wymagania dotyczące materiału podano w poniższej tabeli:

• Środek ciężkości
• siła uciągu
• wydłużenie
• Wytrzymałość na zginanie
• Moduł zginania
• Moc uderzenia Izoda
• Temperatura odkształcenia cieplnego
• Twardość Rockwella
• Temperatura topnienia
• Starzenie cieplne (zmiana wytrzymałości na rozciąganie)
• Odporność na światło i warunki atmosferyczne
• Łatwopalność
• Spektroskopia w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR)
• Analizator termograwimetryczny (TGA)
• Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)
• Metale ciężkie i substancje niebezpieczne

Ogólnie rzecz biorąc, testy przeprowadza się w następującym środowisku:

• Standardowe warunki w laboratorium to temperatura 23 stopnie plus/minus 2 stopnie i wilgotność względna 50 procent/wilgotność względna minus 5 procent.
• Standardowe warunki próbki testowej: Badania próbek wykonuje się bezpośrednio po okresie kondycjonowania trwającym co najmniej 48 godziny w standardowych warunkach określonych powyżej, co najmniej 24 godzin po uformowaniu.

Musi spełniać następujące normy pod względem ciężaru właściwego:

• „ISO 1183-1 Tworzywa sztuczne – Metody oznaczania gęstości tworzyw sztucznych niekomórkowych – Część 1: Metoda zanurzeniowa, metoda piknometru cieczowego i metoda miareczkowania”.
• „ASTM D792-08 Standardowe metody badania gęstości i ciężaru właściwego (gęstości względnej) tworzyw sztucznych metodą wypierania”.

Musi on spełniać następującą normę pod względem wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia:

• „ISO 527-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości wytrzymałościowych na rozciąganie”.

Pod względem rodzaju próbki musi ona spełniać następujące normy:

• „ISO 3167 Tworzywa sztuczne – Wielofunkcyjne próbki do badań” (typ próbki Typ A, prędkość badania 50 mm/min).
• „ASTM D638-14 Standardowa metoda badania właściwości rozciągających tworzyw sztucznych” (typ próbki: Typ 1, prędkość badania: 50 mm/min).

Musi spełniać następujące normy pod względem wytrzymałości na zginanie i modułu sprężystości:

• „ISO 178 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie właściwości zginających” (wymiary próbki 80,0 × 10,0 × 4,0 mm, rozpiętość 64 mm, prędkość badania: 2 mm/min).
• „ASTM D 790 Standardowe metody badań właściwości zginania tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych wzmacnianych i niewzmocnionych” (wymiary próbki 127,0 × 12,7 × 6,4 mm, prędkość badania: 30 mm/min).

Izod musi spełniać następujące normy w zakresie odporności na uderzenia:

• „ISO 180 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie udarności metodą Izoda” (typ próbki Typ A, wymiary próbki 80 × 10 × 4,0 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).
• „ASTM D256-23 Standardowe metody badań służące do określania odporności tworzyw sztucznych na uderzenie wahadłem Izoda” (wymiary próbki 63,5 × 12,7 × 6,4 mm (z karbem), siła młotka 2,94 J).

Musi spełniać następujące normy twardości Rockwella:

• „ISO 2039-2 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie twardości – Część 2: Twardość Rockwella”.
• „ASTM D 785 Standardowa metoda badania twardości Rockwella tworzyw sztucznych i materiałów elektroizolacyjnych” (skala R próbek).

Musi spełniać następujące normy dotyczące temperatury topnienia:

• „ISO 11357 Tworzywa sztuczne – Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)”.
• „ASTM D3418-21 Standardowa metoda badania temperatur przejścia i entalpii topnienia i krystalizacji polimerów metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej” (szybkość nagrzewania i chłodzenia 20 stopni/min).

Musi spełniać następujące normy pod względem temperatury odkształcenia cieplnego:

• „ISO 75-1 Tworzywa sztuczne – Oznaczanie temperatury ugięcia pod obciążeniem” wielkość próbki 80 × 10 × 4,0 mm, metoda płaska, obciążenie rozciągające: 0,45 MPa)”.
• „ASTM D648-06 Standardowa metoda badania temperatury ugięcia tworzyw sztucznych pod obciążeniem zginającym w położeniu osiowym”, wymiary próbki 127 × 12,7 × 6,4 mm, obciążenie rozciągające 0,45 MPa”.

Pod względem odporności na światło i warunki atmosferyczne musi spełniać następujące normy:

• „MS210-05 Części formowane z tworzyw sztucznych – do użytku wewnętrznego”.
• W przypadku części zewnętrznych: „MS210-06 Części formowane z tworzyw sztucznych – Zastosowanie wewnętrzne”.

Musi spełniać następujące normy w zakresie palności:

• „AD 300-08 Odporność na ogień – Materiały wewnętrzne”.

Musi być zgodny z następującą normą dotyczącą spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR):

• Spektroskopia FTIR: całkowite osłabione odbicie, zakres pomiarowy 4.000 ~ 650 cm-1, liczba skanowań 32-krotna).

W przypadku urządzeń do analizy termograwimetrycznej (TGA) muszą one spełniać następujące normy:

• „ISO 11358 Tworzywa sztuczne – Termograwimetria (TG) polimerów”.
• „ASTM E1131-08 Standardowa metoda badania składu metodą termograwimetrii” (szybkość nagrzewania 20 stopni/min, zakres temperatur od temperatury pokojowej do 850 stopni).

W zakresie różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) urządzenie musi spełniać następujące normy:

• „ISO 11357 Tworzywa sztuczne – Różnicowa kalorymetria skaningowa (DSC)”.
• „ASTM D3418-21 Standardowa metoda badania temperatur przejścia i entalpii topnienia i krystalizacji polimerów metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej” (szybkość nagrzewania i chłodzenia 20 stopni/min).

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe w ramach normy „Wydajność i jakość materiałów Hyundai Kia MS237-09 Polioksymetylen, kopolimer poliacetalu (POM)”.