ISO 16750-5 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania urządzeń elektrycznych i elektronicznych – Część 5: Obciążenia chemiczne

Norma „ISO 16750-5 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania wyposażenia elektrycznego i elektronicznego – Część 5: Obciążenia chemiczne”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), określa wymagania dotyczące układów i podzespołów elektrycznych i elektronicznych pojazdów, w tym elektrycznych układów napędowych i podzespołów o maksymalnym napięciu roboczym zgodnie z klasą napięcia B. Norma ta opisuje potencjalne obciążenia środowiskowe oraz zawiera zalecane testy i wymagania dotyczące określonych miejsc montażu na lub wewnątrz pojazdu. Norma ta dotyczy obciążeń chemicznych. Nie ma ona jednak zastosowania do wymagań środowiskowych ani badań układów i podzespołów motocykli i motorowerów.

Warunki i testy dotyczące ciągłego kontaktu z substancjami chemicznymi mogą być określone na podstawie innych norm lub w drodze porozumienia pomiędzy klientem a dostawcą.

Komponenty i powiązane części, które mogą mieć kontakt z określonymi substancjami chemicznymi, muszą być odporne na te substancje. Komponenty i powiązane części muszą być testowane ze wszystkimi substancjami, z którymi mogą mieć kontakt, z wyłączeniem materiałów, które można udokumentować jako odporne na zanieczyszczenie. Materiał uważa się za odporny na zanieczyszczenie, jeżeli w czasie i temperaturze określonych w niniejszym punkcie nie wykazuje on zmian właściwości wystarczających do wpłynięcia na jego wydajność. Należy przedstawić udokumentowane dowody odporności dla wszystkich warunków pracy, które mogą mieć zastosowanie do testowanego sprzętu, w tym temperatury pracy i efektu samonagrzewania, zgodnie z ustaleniami między klientem a dostawcą. Klient i dostawca muszą uzgodnić rodzaj substancji chemicznej i producenta. Odporność na określone substancje chemiczne należy uwzględnić jak najwcześniej w procesie doboru materiału.

Celem testu jest określenie, czy systemy lub komponenty są niedopuszczalnie narażone na chwilowe działanie zanieczyszczeń. Test ten nie jest jednak przeznaczony do oceny trwałości.

ISO 16750-5 to krytyczna norma dotycząca warunków środowiskowych oraz badań układów elektrycznych i elektronicznych w pojazdach drogowych. Norma ta koncentruje się w szczególności na obciążeniach chemicznych, które mogą wpływać na te układy.

Norma ISO 16750-5 ma zastosowanie do układów i podzespołów elektrycznych i elektronicznych w pojazdach, w tym do elektrycznych układów napędowych o maksymalnym napięciu roboczym sklasyfikowanym jako napięcie klasy B. Norma ta określa potencjalne obciążenia chemiczne, na jakie mogą być narażone te podzespoły w zależności od miejsca montażu w pojeździe lub na nim. Zawiera ona testy i wymagania zapewniające trwałość i niezawodność w tych warunkach. Nie jest ona jednak przeznaczona do układów mających stały kontakt z chemikaliami (np. pompy paliwa zanurzone w paliwie) ani do motocykli i skuterów. Warunki stałego narażenia na chemikalia są zazwyczaj określone w innych normach lub w umowach między klientami a dostawcami.

Norma ISO 16750-5 dotyczy szeregu substancji chemicznych, które mogą wpływać na elektronikę samochodową. Na przykład:

• Paliwa: Benzyna, olej napędowy i inne paliwa, które mogą wytryskiwać lub wyciekać do podzespołów, uszkadzając obudowy lub uszczelki z tworzywa sztucznego.
• Oleje: Oleje silnikowe, przekładniowe i hydrauliczne, które mogą uszkodzić złącza, uszczelki i obudowy.
• Inne substancje: Płyny czyszczące, sól drogowa i inne substancje chemiczne, z którymi podzespoły mogą mieć styczność w trakcie eksploatacji pojazdu.

Niniejsza norma określa testy symulujące narażenie na te substancje oraz oceniające trwałość materiałów i podzespołów. Testy te zapewniają, że systemy elektryczne i elektroniczne są w stanie wytrzymać obciążenia chemiczne bez pogorszenia wydajności lub bezpieczeństwa. Na przykład, testy mogą oceniać skutki krótkotrwałego narażenia na działanie paliw lub długotrwałego kontaktu z olejami, koncentrując się na konkretnym miejscu montażu podzespołu (np. w komorze silnika, na zewnątrz lub wewnątrz).

Norma ISO 16750-5 nie obejmuje kompatybilności elektromagnetycznej (EMC), która jest omówiona w innych normach. Części urządzeń, zespoły, wiązki przewodów i złącza pojazdów również są wyłączone z zakresu normy. Niektóre testy mogą jednak nadal dotyczyć tych komponentów. Norma podkreśla, że ​​nie jest przeznaczona do komponentów mających stały kontakt z substancjami chemicznymi; takie sytuacje wymagają stosowania specjalnych norm lub porozumień.

Branża motoryzacyjna opiera się na normie ISO 16750-5, aby zapewnić wytrzymałość układów elektrycznych i elektronicznych w trudnych warunkach chemicznych. Producenci wykorzystują tę normę do projektowania i testowania komponentów, zapewniając ich zgodność z wymaganiami dotyczącymi niezawodności i bezpieczeństwa dla konkretnych instalacji w pojazdach. Zaawansowane laboratoria wdrażają normę ISO 16750-5 do przeprowadzania testów obciążenia chemicznego, pomagając producentom w walidacji swoich komponentów zgodnie z normami branżowymi.

Norma ISO 16750-5 odgrywa kluczową rolę w poprawie trwałości elektroniki samochodowej, która jest coraz bardziej krytyczna w nowoczesnych pojazdach wyposażonych w zaawansowane systemy wspomagania kierowcy, napędy elektryczne i technologie sieciowe. Norma ta, wymagająca rygorystycznych testów obciążenia chemicznego, pomaga zapobiegać awariom spowodowanym czynnikami środowiskowymi, zwiększając bezpieczeństwo i trwałość pojazdu.

Zasadniczo norma ISO 16750-5 definiuje znormalizowane procedury oceny odporności komponentów na działanie substancji chemicznych, takich jak paliwa, oleje, płyny czyszczące i sole drogowe. Metody badań mają na celu odzwierciedlenie rzeczywistych scenariuszy narażenia i zapewnienie, że komponenty zachowają swoją funkcjonalność i integralność. Norma ta klasyfikuje testy według przewidywanych warunków narażenia, które różnią się w zależności od rodzaju substancji chemicznej i lokalizacji komponentu (np. w komorze silnika, na zewnątrz lub wewnątrz). Kluczowe metody opisane w tej normie to:

• Odporność na paliwa: Celem tego testu jest ocena wpływu narażenia na paliwo (np. benzynę, olej napędowy) na komponenty, zwłaszcza te znajdujące się w komorze silnika lub w pobliżu układów paliwowych. Komponenty poddaje się działaniu paliwa metodami takimi jak zanurzenie, natrysk lub nakładanie pędzlem, w zależności od przewidywanego stopnia narażenia. Czas i temperatura narażenia są dobierane tak, aby odzwierciedlały rzeczywiste warunki (np. krótkotrwałe zachlapanie lub długotrwały kontakt). Po narażeniu komponenty są badane pod kątem oznak pogorszenia jakości, takich jak pęcznienie materiału, pękanie lub utrata funkcjonalności.
• Odporność na olej: Celem tego testu jest ocena trwałości elementów wystawionych na działanie olejów, takich jak olej silnikowy, płyn przekładniowy lub płyny hydrauliczne. Elementy są zazwyczaj poddawane działaniu oleju poprzez zanurzenie lub zastosowanie w wysokich temperaturach, aby symulować warunki pracy. Testy oceniają skutki długotrwałego lub krótkotrwałego kontaktu, koncentrując się na właściwościach materiałów, takich jak uszczelnienia, podkładki czy obudowy z tworzyw sztucznych. Po wystawieniu na działanie oleju elementy poddawane są kontroli wizualnej i funkcjonalnej w celu zidentyfikowania problemów, takich jak zmiękczenie lub kruchość.
• Odporność na płyny czyszczące: Celem tego testu jest sprawdzenie, czy komponenty są odporne na działanie środków czyszczących, takich jak te stosowane w konserwacji pojazdów lub myjniach samochodowych. Komponenty są poddawane działaniu płynów czyszczących (np. detergentów, płynu do spryskiwaczy) poprzez spryskiwanie lub wycieranie. Test symuluje typowe scenariusze czyszczenia z określonym czasem ekspozycji i stężeniem. Komponenty są oceniane pod kątem pogorszenia jakości powierzchni, przebarwień lub degradacji funkcjonalnej.
• Odporność na inne substancje chemiczne: Celem tego testu jest sprawdzenie odporności komponentów na różne substancje chemiczne, takie jak sól drogowa, płyn niezamarzający lub kwas akumulatorowy, które mogą występować w określonych warunkach. Komponenty są poddawane działaniu substancji chemicznej metodami takimi jak rozpylanie, zanurzanie lub cykliczne narażenie (np. cykle mokre/suche w przypadku soli drogowej). Testy mogą obejmować przyspieszone starzenie w celu symulacji długotrwałego narażenia. Oceny po teście służą do sprawdzenia korozji, degradacji materiału lub awarii elektrycznych.

W rezultacie norma ISO 16750-5 jest podstawową normą zapewniającą niezawodność układów elektrycznych i elektronicznych w pojazdach naziemnych w warunkach narażenia chemicznego. Poprzez zdefiniowanie szczegółowych testów i wymagań, pomaga ona producentom projektować wytrzymałe komponenty, odporne na trudne warunki panujące w zastosowaniach motoryzacyjnych. Wraz z ciągłym rozwojem branży, norma ISO 16750-5 pozostanie fundamentalnym elementem jakości i bezpieczeństwa w elektronice samochodowej.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania badań, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 16750-5 Pojazdy drogowe – Warunki środowiskowe i badania urządzeń elektrycznych i elektronicznych – Część 5: Obciążenia chemiczne.