VW TL 1011 Palność materiałów niemetalowych – Palność, wymagania materiałowe

Norma „VW TL 1011 Palność materiałów niemetalowych – Palność, wymagania materiałowe” opracowana przez firmę samochodową Volkswagen opisuje wymagania dotyczące palności materiałów niemetalowych i elementów wykonanych z tych materiałów dla całego pojazdu. Niniejsza norma dotyczy części pojazdów wykonanych z materiałów niemetalowych o bardziej rygorystycznych wymaganiach dotyczących palności niż te opisane w normie TL 1010.

Możliwość zastosowania niniejszej normy do włóknin i powłok wygłuszających w zakresie elementów pirotechnicznych należy omówić i uzgodnić z odpowiednią firmą Volkswagen.

Niniejsza norma dotyczy następujących typów:

• Bez przyrostka: Materiały ognioodporne
• Typ A: Komponenty spienione i formowane wtryskowo o właściwościach materiału trudnopalnego lub samogasnącego (klasa palności zgodnie z tabelą podaną w normie)
• Typ B: Części do izolacji akustycznej i części amortyzujące o niskiej palności lub właściwościach materiału samogasnącego, testowane zgodnie ze specyfikacją testu PV 3357

W tej normie podstawowe wymagania są określone w następujący sposób:

• Pierwsza dostawa i zatwierdzenie modyfikacji muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Unikanie substancji niebezpiecznych musi być zgodne z normą VW 91101.

Badania typu bez przyrostka i typu A przeprowadza się zgodnie z normą „IEC 60695-11-10 Badanie zagrożenia pożarowego – Część 11-10: Płomienie testowe – 50 W Metody badania płomienia poziomego i pionowego” (tylko płomień pionowy wymagany). Zgodność z tą normą spełnia wymagania „Norma UL 94 dotycząca testów palności materiałów z tworzyw sztucznych na części urządzeń i narzędzi” opublikowana przez Underwriters Laboratories (UL).

Badania i oceny typu B przeprowadzane są zgodnie z normą PV 3357. Badania te przyczyniają się do podjęcia decyzji o uwolnieniu materiału w wyniku badań spalania materiału kompozytowego określonego na rysunku, tj. próbki pobranej z elementu. Odchylenia od procedury badawczej należy odnotować na rysunku.

W badaniach typu bez przyrostka i typu A bada się 5 prętów prostokątnych. Mają szerokość 13 plus/minus 0,5 mm, długość 125 plus/minus 5 mm i maksymalną grubość 13,0 mm. Inną geometrię próbki należy uzgodnić z odpowiednim działem Volkswagena i odnotować w protokole z testu. Próbki pobierane są z gotowej części. Krawędzie próbek należy wygładzić. Jeżeli nie jest możliwe pobranie próbki z gotowej części, grubość próbki musi odpowiadać grubości ścianki gotowej części. Jeżeli grubość ścianek gotowej części jest różna, należy przeprowadzić pełną kontrolę, stosując maksymalną i minimalną grubość ścianki.

Próbki typu B muszą być zgodne z normą PV 3357.

Badania typu bez przyrostka i typu A przeprowadza się na próbkach niestarzonych (w stanie otrzymanym) i próbkach starzonych (podgrzewanych). W przypadku starzenia próbek obowiązują następujące warunki:

• Elementy wewnętrzne: 70 godzin plus/minus 2 godziny w temperaturze 168 stopni plus/minus 2 stopnie
• Elementy zewnętrzne (zestawy podwozia i układu napędowego): 100 godzin plus/minus 2 godziny w temperaturze 168 stopni plus/minus 2 stopnie

Starzenie się próbek przed badaniem w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i 50 procent plus/minus 10 procent wilgotności względnej:

• Niestarzone próbki co najmniej 48 godzin
• Próbki starzone przez co najmniej 4 godziny

Obróbkę wstępną próbek typu B przeprowadza się zgodnie z normą PV 3357.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „VW TL 1011 Palność materiałów niemetalicznych – Palność, wymagania materiałowe”, z przeszkolonym i doświadczona kadra i zaawansowany sprzęt technologiczny.