EN 17092 Odzież ochronna dla motocyklistów

Norma „EN 17092 Odzież ochronna dla motocyklistów” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) składa się głównie z następujących norm podrzędnych:

• Norma „EN 17092-1 Odzież ochronna dla motocyklistów – Część 1: Metody badań” opisuje niektóre metody badań dotyczące odzieży ochronnej dla kierowców motocykli. Te metody badawcze są na ogół odpowiednie do określania podziału na strefy, ergonomii, właściwości mechanicznych i odporności na zużycie udarowe.

Badaniom poddajemy kompletną odzież oraz uzyskane z niej próbki. Jeżeli nie jest możliwe przeprowadzenie wymaganych testów przy użyciu rzeczywistej próbki odzieży, badanie można przeprowadzić przy użyciu reprezentatywnej próbki tego samego materiału i konstrukcji, co cała odzież. W przypadku odzieży z kieszeniami lub innymi urządzeniami wyposażonymi w zdejmowalne ochraniacze przed uderzeniami producent musi udostępnić do badania próbki wszystkich ochraniaczy przed uderzeniami odpowiednich dla odzieży wymienionej w arkuszu informacyjnym dla użytkowników.

Przed badaniem odzież i próbki są czyszczone zgodnie z instrukcjami producenta. Jednakże nie jest konieczne czyszczenie odzieży przed badaniem, gdy zalecane jest proste czyszczenie powierzchni, takie jak przetarcie wilgotną gąbką. Próbki do badań kondycjonuje się w atmosferze 24 stopni plus/minus 23 stopnie i 2 procent plus/minus 50 procent wilgotności względnej przez co najmniej 5 godziny przed badaniem.

Testy przeprowadza się w środowisku kondycjonującym lub rozpoczyna się w ciągu 30 minut od usunięcia próbek testowych z tego środowiska. Badania należy przeprowadzać w powyższej atmosferze kondycjonującej. Jeżeli nie jest to możliwe, temperatura i wilgotność względna atmosfery nie powinny przekraczać 15–75%.

• Norma „EN 17092-2 Odzież ochronna dla motocyklistów – Część 2: Odzież ochronna klasy AAA – Wymagania” opisuje ogólne wymagania dotyczące odzieży ochronnej dla motocyklistów klasy AAA. Tego typu odzież to odzież ochronna, której zadaniem jest zapewnienie użytkownikowi ograniczonej ochrony przed urazami związanymi z ścieraniem i uderzeniami. Dotyczy odzieży ochronnej przeznaczonej do użytku drogowego dla motocykli.

Na potrzeby niniejszej normy odzież klasy AAA oznacza odzież zapewniającą ochronę przed uderzeniami i ścieraniem, przy użyciu materiałów i konstrukcji spełniających wyższe wymagania niż odzież określona w części trzeciej i czwartej tej serii norm.

• Norma „EN 17092-3 Odzież ochronna dla motocyklistów – Część 3: Odzież ochronna klasy AA – Wymagania” opisuje ogólne wymagania dotyczące odzieży ochronnej klasy AA dla motocyklistów. Tego typu odzież to odzież ochronna, której zadaniem jest zapewnienie użytkownikowi ograniczonej ochrony przed urazami związanymi z ścieraniem i uderzeniami. Dotyczy odzieży ochronnej do użytku drogowego na motocyklach.

W rozumieniu niniejszej normy odzież klasy AA to odzież, w której zastosowano materiały i konstrukcję zapewniającą ochronę przed uderzeniami i ścieraniem, spełniająca wyższe wymagania niż odzież z czwartej części tej serii norm i niższe wymagania niż odzież z drugiej części tej normy. szereg standardów.

• Norma „EN 17092-4 Odzież ochronna dla motocyklistów – Część 4: Odzież klasy A – Wymagania” opisuje ogólne wymagania dotyczące odzieży ochronnej klasy A dla motocyklistów. Tego typu odzież to odzież ochronna, której zadaniem jest zapewnienie użytkownikowi ograniczonej ochrony przed urazami związanymi z ścieraniem i uderzeniami. Dotyczy odzieży ochronnej dla motocyklistów na drodze.

Na potrzeby niniejszej normy odzież klasy A to odzież zapewniająca minimalną ochronę przed uderzeniami i ścieraniem, przy użyciu materiałów i konstrukcji spełniających niższe wymagania części drugiej i trzeciej tej normy.

• Norma „EN 17092-5 Odzież ochronna dla motocyklistów – Część 5: Odzież klasy B – Wymagania” opisuje ogólne wymagania dotyczące odzieży klasy B, odzieży ochronnej dla motocyklistów. Tego typu odzież to odzież ochronna, której zadaniem jest zapewnienie użytkownikowi ograniczonej ochrony przed urazami spowodowanymi otarciem. Stosowany do odzieży ochronnej do użytku drogowego na motocyklach.

Do celów niniejszej normy odzież klasy B to odzież zaprojektowana w celu zapewnienia ochrony przed ścieraniem równoważnej odzieży określonej w Części 4 niniejszej normy, ale nie zawierająca ochraniaczy przed uderzeniami.

• Norma „EN 17092-6 Odzież ochronna dla motocyklistów – Część 6: Odzież klasy C – Wymagania” opisuje ogólne wymagania dotyczące odzieży ochronnej dla motocyklistów klasy C, noszonej jako bielizna lub odzież wierzchnia, zaprojektowanej w celu zapewnienia użytkownikowi ograniczonej ochrony przed urazami w wyniku uderzeń . Dotyczy odzieży ochronnej przeznaczonej do użytku drogowego dla motocykli.

Do celów niniejszej normy odzież klasy C to odzież używana jako bielizna lub odzież wierzchnia, zaprojektowana tak, aby utrzymać na miejscu tylko jeden lub więcej ochraniaczy przed uderzeniami, bez specjalnej skorupy. Odzież objęta tą normą została zaprojektowana tak, aby zapewniać pasywną lub aktywną ochronę przed uderzeniami tylko w obszarach objętych osłonami przed uderzeniami i nie zapewnia pełnej minimalnej ochrony przed ścieraniem i może nie zapewniać pełnej minimalnej ochrony przed uderzeniami, w zależności od tego, które ochraniacze są wbudowane w odzież.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi certyfikacyjne i testowe określone w normie „EN 17092 Odzież ochronna dla kierowców motocykli”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowaną technologią sprzęt.