KIA MS341-12 Absorbery dźwięku pokryte powłokami ochronnymi

Norma „KIA MS341-12 Absorbery dźwięku pokryte powłokami ochronnymi”, opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, opisuje wymagania dotyczące pochłaniaczy dźwięku pokrytych powłokami ochronnymi, takimi jak tkanina włókninowa i folia plastikowa, stosowanych w komorach silników samochodowych.

Materiał ten klasyfikuje się następująco w tabeli zatytułowanej „Typy i zastosowania” podanej w normie:

• Typ A: Filce, wata szklana, pianka poliuretanowa
• Typ B: Tkaniny włókninowe łączone żywicą epoksydowo-aramidową
• Typ C: Mikrofibra dla zwierząt + Tkaniny nietkane dla zwierząt

Mikrowłókno PET to włókno PET produkowane w procesie rozdmuchiwania z topienia.

Ogólne wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:

• Części wykorzystujące ten materiał muszą spełniać wszystkie wymagania odpowiedniej specyfikacji wydajności montażu.
• Nie należy w niewłaściwy sposób zmieniać składu chemicznego i warunków przetwarzania, które mogą mieć wpływ na jakość części.
• Przed zmianą składu chemicznego materiału należy obowiązkowo skonsultować się z działem kontroli materiałów i jakości.
• Wygląd musi odpowiadać wymaganiom podanym w tabeli zatytułowanej „Wymagania” podanej w normie. Mianowicie,
  • Wygląd, kolor, połysk, dotyk itp.: Nie powinny występować żadne nadmierne różnice w stosunku do próbek przygotowanych zgodnie z umową między stronami.
  • Wady, deformacje, zrosty, ciała obce, łuszczenie się naskórka: Nie powinny występować żadne wady, które mogłyby wpłynąć na użyteczność produktu.
• Kształt i rozmiar muszą być zgodne ze specyfikacją na rysunku.
• Pochłaniacze dźwięku i osłony muszą mieć kształt zgodny ze specyfikacją i nie mogą posiadać wad, takich jak pęknięcia czy zmarszczki.

Jeśli chodzi o szczegółowe wymagania, pochłaniacz dźwięku musi zostać zbadany metodami badawczymi określonymi w niniejszej normie i musi spełniać wymagania w niej opisane. Próbki powinny być wytwarzane w tym samym procesie co części.

Ogólnie rzecz biorąc, standardowe warunki laboratoryjne do przeprowadzania testów wynoszą 23 stopnie plus/minus 2 stopnie temperatury i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej. Wszystkie testy wykonuje się na próbkach co najmniej 48 godzin po uformowaniu i bezpośrednio po nich poddaje się je kondycjonowaniu przez co najmniej 24 godziny w standardowych warunkach określonych w niniejszym dokumencie.

Waga: Wycinane są losowo trzy próbki o wymiarach 300 mm × 300 mm. Podano jego wagę i średnią wagę na metr kwadratowy. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Grubość: Próbkę o wymiarach 100 mm × 100 mm umieszcza się na płaszczyźnie poziomej kowadła. Na próbce umieszcza się płytę prasową o wymiarach 150 mm × 120 mm i wadze 120 g, a następnie ją prasuje. Po dziesięciu sekundach mierzona jest suwmiarką szczelina między płytą prasową a kowadłem. Za średnią uważa się grubość. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Sytuacja normalna: próbki hantli nr 1 przygotowywane są losowo. W opisanym tutaj normalnym przypadku naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Odporność na starzenie cieplne (długoterminowa): Losowo przygotowano pięć próbek hantli nr 1. Poddawane starzeniu przez 200 godzin w określonej temperaturze. Próbki pozostawia się na 60 minut. Naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Odporność na starzenie cieplne (krótkotrwała): Przygotowuje się losowe próbki hantli nr 1. Dojrzewanie przez 30 minut w określonej temperaturze. Próbki pozostawia się na 60 minut. Naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Odporność na warunki atmosferyczne: Zgodne z normą „KIA MS210-06 Części formowane z tworzyw sztucznych – Zastosowanie na zewnątrz”. Po wyjęciu odstawić na 60 minut. Naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Odporność na olej: Próbki hantli nr 1 przygotowano losowo. Zanurza się je w specjalnym oleju na 24 godziny. Po wyjęciu odstawić na 60 minut. Naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie. Jeżeli nie zaznaczono inaczej, stosuje się jeden z poniższych olejów: olej silnikowy, naftę, benzynę bezołowiową lub ołowiową.

Odporność chemiczna: Próbki hantli nr 1 przygotowywano losowo. Zanurza się je w określonym środku chemicznym na okres 24 godzin. Po wyjęciu pozostawiamy na 60 minut. Naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Odporność na wodę: Próbki hantli nr 1 przygotowywano losowo. Zanurza się je w wodzie o określonej temperaturze na okres 168 godzin. Po wyjęciu pozostawiamy na 60 minut. Naprężenie przykłada się z szybkością 200 mm na minutę, a następnie określa się wytrzymałość na rozciąganie. Należy użyć co najmniej 5 próbek testowych i podać wartości średnie.

Kurczenie termiczne: Przygotowuje się trzy kwadratowe próbki o boku 220 mm, na odwrocie rysuje się linie równolegle do boków, w odległości 10 mm od każdej krawędzi. Odległość między narysowanymi liniami mierzy się w 3 lub więcej dokładnych punktach i uśrednia. Próbki umieszczane są w piecu zębatym w określonej temperaturze na okres 200 godzin. Po wyjęciu pozostawiamy na 60 minut. Odległość między narysowanymi liniami mierzy się w tym samym punkcie, w którym zmierzono poprzednio punkty, a następnie wyciąga się średnią. Następnie, według podanego wzoru, oblicza się skurcz termiczny.

Odporność na niskie temperatury: Przygotowuje się próbkę kwadratową o boku 200 mm, jak pokazano na rysunku. Przechowuje się je w szafie o niskiej temperaturze -3 stopni plus/minus 30 stopnie przez 2 godziny lub dłużej. Zastosowano uderzenie o sile 0,3 g w odległości 453 m (najlepiej w szafie o niskiej temperaturze). Próbkę bada się pod kątem pęknięć i pęknięć. Górna część elementu uderzającego powinna być kulą o promieniu 25 mm. Badanie odporności na uderzenia w niskiej temperaturze stosuje się również do próbek starzejących się. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.

Test Blooma: Przygotowuje się części formowane i każdy test przeprowadza się na 3 próbkach. Należy użyć co najmniej 3 próbek testowych i podać najgorsze wartości testowe.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „KIA MS341-12 Absorbery dźwięku pokryte powłokami ochronnymi”.