KIA MS300-34 Metody oceny zapachu materiałów wewnętrznych i części polimerowych

Norma „KIA MS300-34 Metody oceny zapachu materiałów wnętrza i części polimerowych”, opracowana przez Hyundai-Kia Motors Company, najstarszego producenta pojazdów mechanicznych w Korei, opisuje metody oceny zapachu materiałów wnętrza i części polimerowych, które mają kontakt z powietrzem wpadającym do pojazdu.

Próbki muszą być w takim samym stanie bezpośrednio przed montażem na linii montażowej części. Ponadto próbki muszą spełniać wymagania oparte na prostych pomiarach lotnych związków organicznych (LZO), zgodnie z opisem w następujących normach:

• „KIA MS300-55 Metoda testowa do określania emisji lotnych związków organicznych (LZO) z części pojazdów”
• „KIA MS300-57 Metoda badania emisji lotnych związków organicznych (LZO) z zespołów części”

Ogólne wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:

• Jak podano w tabeli zatytułowanej „Tabela stopnia nasilenia zapachu” podanej w normie, zapach powinien być klasyfikowany w 6 stopniach.
• Siłę zapachu należy podzielić przez 0,5.
• Aby wybrać poziom końcowy, należy obliczyć średnią arytmetyczną z uwzględnieniem przecinka dziesiętnego i zaokrąglić ją.
• Zgodnie z klasą zapachu podaną w tabeli, jeżeli na rysunku nie ma specjalnych wymagań, próbki ocenione od klasy 1 do klasy 3 przechodzą.
• Jeśli próbka ma zapach ryby lub aminy, zapach jest potwierdzony.
• Jeżeli wydzielany zapach przekracza limity trimetyloaminy, próbkę uznaje się za niezadowalającą.

Klasyfikacja w omawianej tabeli przedstawia się następująco:

• Klasa 1 Brak: Brak zapachu
• Próg klasy 2: Zapach ledwo wyczuwalny
• Klasa 3 Medium: Słaby i wyczuwalny zapach
• Klasa 4 Silny: Silny zapach, który można łatwo wyczuć
• Klasa 5 Bardzo mocny: Bardzo intensywny zapach
• Klasa 6 Bardzo, bardzo silny: Nie do zniesienia intensywny zapach powodujący trudności w oddychaniu

Ogólnie rzecz biorąc, standardowe warunki laboratoryjne do przeprowadzania testów wynoszą 23 stopnie plus/minus 2 stopnie temperatury i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej. Jeżeli nie jest możliwe utrzymanie laboratorium w takich warunkach, należy podać temperaturę otoczenia i wilgotność względną.

W testach wykorzystano eksykator o pojemności 4 l, niezbędny do całkowitego uszczelnienia pokrywy. Przed użyciem eksykator należy najpierw umyć etanolem i wodą destylowaną, a następnie suszyć przez godzinę w temperaturze 100 stopni.

Do głównego sprzętu wykorzystywanego w testach zalicza się:

• Eksykator (4 l): Można użyć szklanego eksykatora, który należy całkowicie przykryć taśmą zaciskową. Do tego testu należy używać bezwonnego smaru próżniowego typu silikonowego.
• Butelka szklana (1 l): Do metody VDA270 można użyć butelki szklanej o pojemności 1 l, która musi być zamknięta.
• Piekarnik: Można stosować w przypadku podgrzewanych eksykatorów. Odchylenie temperatury musi być mniejsze niż plus/minus 2 stopnie od temperatury zadanej.
• Zlewka (szklana, 100 ml): zbiornik na wodę destylowaną do testów w warunkach mokrych.

Kryterium intensywności zapachu powinno być oceniane na podstawie stężenia rozcieńczenia czystego n-butanolu rozcieńczonego ultraczystą wodą dejonizowaną wynoszącego ponad 18,2 megaomów w tabeli zatytułowanej „Normy kryterium stężenia oceny zapachu”. Jeżeli próbki mają być rozcieńczane i przechowywane, należy używać brązowych butelek lub brązowych kolb miarowych. Po rozcieńczeniu próbki należy mieszać mikserem przez 1 godzinę, aby zapewnić jednorodność.

W procesie przygotowania testu do brązowej kolby miarowej wlewa się 1 litr wody destylowanej. Wzorce oceny zapachu (klasa 2 ~ klasa 6) przygotowuje się w butelkach przy użyciu n-butanolu. Za pomocą miksera miesza się wzorce oceny zapachu do uzyskania jednorodnej konsystencji, a następnie po 100 ml umieszcza się w brązowych butelkach i zamyka nakrętkami. Przygotowano sześć norm oceny zapachów, od klasy 1 do klasy 6. Normy oceny zapachów powinny zostać wykorzystane w ciągu jednej godziny w celu oceny siły zapachu.

Panele zapachowe wybiera się, stosując standard oceny zapachu w odniesieniu do intensywności zapachu z tabeli zatytułowanej „Kryteria stężenia oceny zapachu dla siły zapachu” oraz cztery różne standardy oceny zapachu doboru paneli z tabeli zatytułowanej „Standardy oceny zapachu dla wyboru panelu zapachowego”. Członkowie komisji są wybierani spośród osób, które potrafią rozpoznać drugi stopień standardów oceny zapachu i odróżnić trzy różne zapachy. Są one wybierane losowo spośród czterech standardów oceny. W skład komisji muszą wchodzić co najmniej 4 osoby.

Procedura opisana w niniejszej normie umożliwia dokładniejsze ustalenie źródła zapachu i bardziej wizualne określenie udziału zespołu podzespołów w zapachu całego pojazdu. Dzięki tej metodzie można szybko zlokalizować źródło wszystkich dodatków zapachowych w samochodzie i rozpoznać zmianę zapachu.

Zasadniczo zapach wydzielany z wewnętrznych części pojazdu składa się z wielu różnych składników zapachowych wytwarzanych z różnych materiałów. W związku z tym ocena zapachu wydzielanego przez materiały użyte we wnętrzu pojazdu ma ogromne znaczenie dla kontroli jakości powietrza w samochodzie.

Norma ta koncentruje się na problemie klasyfikacji rodzaju zapachu, a co za tym idzie, rodzaju materiału powodującego ten zapach. Celem niniejszej normy jest rozróżnienie rodzajów i intensywności zapachu oraz ich identyfikacja. Badania wykazały, że wdychanie zapachu wnętrza samochodu (zapach nowego samochodu) może być niebezpieczne dla zdrowia człowieka. Zapach ten powstaje z mikroskopijnych cząsteczek i ich oparów, które wydzielają się z tworzyw sztucznych i tkanin syntetycznych samochodu, który właśnie opuścił fabrykę.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowania zgodne z normą „KIA MS300-34 Metody oceny zapachu materiałów wewnętrznych i części polimerowych”.