Metody testowania w wysokiej temperaturze części z żywic syntetycznych w przedziale pasażerskim wg normy Nissan NES M0131
Norma „Nissan NES M0131 Metody badań wysokotemperaturowych części z żywic syntetycznych w kabinie pasażerskiej”, opracowana przez Nissan Automobiles, opisuje metody badań wysokotemperaturowych części z żywic syntetycznych stosowanych w kabinie pasażerskiej samochodów. Testy te sprawdzają nieprawidłowości w konfiguracji, rozmiarze, wyglądzie, odcieniu koloru i właściwościach powierzchni spowodowane ciągłym narażeniem na intensywne światło słoneczne.

Istnieją trzy klasyfikacje metod badawczych, zależne od umiejscowienia części w pojeździe. Klasyfikacje te podano w tabeli zawartej w normie:
- Metoda 1 Klasa A Elementy wnętrza pojazdu zamontowane poziomo powyżej dolnej linii drzwi i wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatura badania: 124°C +/- 3°C dla typu z maską przednią, 105°C +/- 3°C dla typu z kabiną górną. Przykłady zastosowania: deska rozdzielcza, tylna półka bagażowa, oparcie tylnego siedzenia oraz powierzchnia „A” osłony deski rozdzielczej.
- Metoda 1 Klasa B Elementy wnętrza pojazdu zamontowane poziomo powyżej dolnej linii drzwi i wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatura badania: 124°C +/- 3°C dla typu z maską przednią, 100°C +/- 3°C dla typu z kabiną górną. Przykłady zastosowania: deska rozdzielcza, tylna półka bagażowa, oparcie tylnego siedzenia oraz powierzchnia „A” osłony deski rozdzielczej.
- Metoda 2 Klasa A Elementy wnętrza pojazdu zamontowane w miejscach narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatura badania: 105°C +/- 3°C dla typu z maską przednią, 95°C +/- 2°C dla typu z dachem kabiny. Przykłady zastosowania: wykończenie kolumny kierownicy, klakson, wykończenie drzwi, podłokietnik w drzwiach i konsola środkowa.
- Metoda 2 Klasa B Elementy wnętrza pojazdu zamontowane w miejscach narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatura badania: 100°C plus/minus 3°C dla typu z maską przednią, 90°C plus/minus 2°C dla typu z dachem kabiny. Przykłady zastosowania: wykończenie kolumny kierownicy, klakson, wykończenie drzwi, podłokietnik w drzwiach i konsola środkowa.
- Metoda 3 Klasa A Elementy wnętrza pojazdu wystawione na pośrednie lub bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatura badania: 95°C +/- 2°C dla typu z maską przednią, 85°C +/- 2°C dla typu z dachem kabinowym. Przykłady zastosowania: górna powierzchnia okładziny bocznej nadwozia i górna powierzchnia okładziny bocznej bagażnika, podsufitka, osłona przeciwsłoneczna, okładzina górnego słupka, fotel, okładzina bagażnika tylnego, okładzina drzwi i podsufitka.
- Metoda 3 Klasa B Elementy wnętrza pojazdu wystawione na pośrednie lub bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Temperatura badania: 80°C +/- 2°C dla typu z maską przednią, 70°C +/- 2°C dla typu z dachem kabinowym. Przykłady zastosowania: górna powierzchnia okładziny bocznej nadwozia i górna powierzchnia okładziny bocznej bagażnika, podsufitka, osłona przeciwsłoneczna, okładzina górnego słupka, fotel, okładzina bagażnika tylnego, okładzina drzwi i podsufitka.
Warunki w obszarze testowym określono następująco:
- Temperatury w pomieszczeniu testowym: Obszar testowy powinien być dostosowany do wymagań normy „JIS Z 8703 Standardowe warunki atmosferyczne do testowania”, odpowiednio Klasa 5 (temperatura 20 stopni plus/minus 5 stopni) i Klasa 20 (wilgotność względna 65 procent plus/minus 20 procent).
- Warunki standardowe: Standardowe warunki temperatury i wilgotności w miejscu przeprowadzania testu powinny być zgodne ze standardami klasy 2 (temperatura 20 stopni plus/minus 2 stopnie) i klasy 2 (wilgotność względna 65 procent plus/minus 2 procent) zgodnie z normą „Standardowe warunki atmosferyczne do przeprowadzania testów JIS Z 8703”.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
- Komora o stałej temperaturze wyposażona w lampy grzewcze na podczerwień
- Komora o stałej temperaturze z funkcją kontroli temperatury
Temperatura powinna być utrzymywana w granicach 3°C od wymaganej temperatury badania dla wysokości odniesienia badanego elementu. Różnica temperatur między elementami 100 mm powyżej i poniżej wysokości odniesienia powinna być utrzymywana w granicach 5°C.
Odległość między lampami grzewczymi powinna być zredukowana do absolutnego minimum. Pozwoli to na dotarcie promieniowania podczerwonego do badanego elementu. Komora powinna regulować natężenie promieniowania i temperaturę poprzez regulację napięcia i wysokości lampy grzewczej.
W miarę możliwości, gotowe elementy powinny być wykorzystywane jako próbki testowe. Procedury testowe są przeprowadzane po 24 godzinach starzenia w standardowych warunkach określonych w niniejszej normie (o ile nie określono inaczej). Szczegóły testu i liczbę próbek testowych może określić personel zaangażowany w testowanie. Gotowe elementy obejmują produkty formowane, skompletowane jako zespoły lub podzespoły, a także elementy kompozytowe.
Czas trwania testu wynosi 4 godziny. Temperatura testu powinna być taka, jak podano w tabeli.
Metoda warunków testowych składa się z następujących kroków:
- Części testowe umieszcza się na uchwytach w ich pozycjach montażowych w pojeździe. Uchwyty umieszcza się w komorze. Regulatory temperatury reguluje się w celu utrzymania określonej temperatury przez określony czas trwania testu. Pozycje zamontowanego pojazdu reprezentują pozycje części na uchwytach, jak najbardziej zbliżone do ich rzeczywistych pozycji montażowych w pojeździe. Jeśli część wymaga obciążnika w celu symulacji warunków obciążenia, masa, rozmiar i pozycja powinny zostać określone przez personel przeprowadzający test.
- Próbki są podgrzewane przez określony czas. Badane są wymienione tutaj warunki odbiegające od normy. Jeśli nie jest możliwe zbadanie części wewnątrz komory, próbki są wyjmowane z komory. Próbka jest badana w ciągu 3 minut.
- Próbki pozostawia się do ostygnięcia w temperaturze pokojowej na 30 minut.
- Po 30-minutowym okresie chłodzenia próbki są badane pod kątem nieprawidłowości. Jeśli próbka wymaga obciążenia symulującego warunki obciążenia, ciężar, rozmiar i położenie powinny zostać określone przez personel przeprowadzający badanie.
Podczas oceny bada się próbki testowe pod kątem nieprawidłowości wymienionych w tabeli:
- Konfiguracja i rozmiar
- Zmiany wymiarowe
- Odkształcenie
- luki
- Faliste kontury
- widok
- zmarszczki
- Pęknięcia lub uszkodzenia
- Peeling
- Obrzęk
- Pęcherze lub pływanie
- Właściwości powierzchni
- Rozkwiecony
- Lepkość
- Zanieczyszczenie
- Zmiękczanie lub utwardzanie
- Odcień koloru
- Pozostałe
- Zajęcie
- Płynny ruch
- Luźne mocowanie lub swobodny ruch
- Uszkodzenia lub problemy, które mogą wystąpić podczas normalnego użytkowania
W gorącym klimacie, zwłaszcza w słoneczne dni, temperatura w szafie może przekraczać 60 stopni Celsjusza. Testy termiczne zgodne z normą NES M0131 chronią komponenty przed długotrwałą awarią spowodowaną wysoką temperaturą. Na przykład,
- Zniekształcenie lub zniekształcenie
- Zmiany jasności lub koloru
- Utrata dopasowania mechanicznego lub wytrzymałości konstrukcyjnej
Ma to bezpośredni wpływ na jakość pojazdu, bezpieczeństwo i zadowolenie klienta.
Norma Nissan NES M0131 to zaawansowana i istotna norma, obowiązująca w procesie projektowania samochodów. Gwarantuje ona, że plastikowe elementy wnętrza zachowują swój kształt i funkcjonalność nawet w ekstremalnych temperaturach w kabinie. Normy te zapewniają wysoką jakość i niezawodność, jakiej oczekuje się od pojazdów. Przy wyborze materiałów spełniających tę normę, szczególnie w przypadku plastikowych elementów wnętrza, brane są pod uwagę różne kryteria i rodzaje materiałów.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą Nissan NES M0131 „Metody testowania w wysokiej temperaturze części z żywic syntetycznych w kabinie pasażerskiej”.