Toyota TSL0600G Metoda testowa dla materiałów akustycznych

Norma „Toyota TSL0600G Metoda testowania materiałów akustycznych”, norma inżynieryjna Toyoty, opisuje metody pomiaru tłumienia transmisji i właściwości pochłaniania dźwięku dla wszystkich materiałów dźwiękochłonnych stosowanych w pojazdach:

• Metoda pomiaru strat transmisji
• Pomiar współczynnika pochłaniania dźwięku metodą pogłosową
• Pomiar współczynnika pochłaniania dźwięku metodą padania normalnego

Metodę pomiaru strat transmisji stosuje się, gdy mierzy się straty transmisji materiału izolacyjnego akustycznie. Jak pokazano na rysunku zatytułowanym „Schemat blokowy układu do pomiaru strat transmisji” zamieszczonym w normie, układ pomiarowy składa się z komory źródła dźwięku i elementu pogłosowego do odbioru dźwięku, z których każdy ma otwór naprzeciwko siebie, przeznaczony do umieszczenia w nim podstawki do mocowania próbki. W obu komorach znajduje się otwór służący do montażu próbki. Powierzchnia otworów do montażu próbek wynosi 0,5 m x 0,5 m = 0,25 m2.

Przykłady sprzętu pomiarowego (urządzenia generujące szumy, mikrofon, wzmacniacz mikrofonowy i analizator częstotliwości) podano w normie. Sprzęt pomiarowy musi spełniać następujące wymagania: filtr 1/3 oktawy musi mieć takie same parametry jak produkt B&K, a użyty mikrofon musi być mikrofonem pojemnościowym.

Procedura pomiaru została opracowana na podstawie osobno określonej „Instrukcji obsługi układu pomiaru strat przesyłowych”.

Warunki pomiaru:

• Próbki: Rozmiar próbki powinien być taki, jak pokazano na rysunku zatytułowanym „Rozmiar próbki i warunki instalacji” (wymiary otworów do instalacji próbki wynoszą 05 m x 05 m). Liczba próbek powinna wynosić 3, a średnie arytmetyczne dla każdej częstotliwości należy podać jako wyniki. Materiał i struktura próbek powinny być takie same jak w stanie eksploatacyjnym.
• Metoda podtrzymywania próbki: Próbkę należy podeprzeć w następujący sposób: gumową ramę należy zamontować w komorze pogłosowej odbierającej dźwięk za pomocą 6 śrub (o średnicy 12 mm) komory, a próbkę zamontować w sposób pokazany na rysunku. Jeżeli grubość próbki wynosi 50 mm lub mniej, należy zamontować adaptery gumowe, jak pokazano na rysunku. Montuje się je w taki sposób, że lekko wystają z gumowej ramki (dzięki czemu można zmniejszyć luz w próbce, wywierając nacisk na gumowe adaptery).
• Pomiary częstotliwości: Pomiary wykonuje się na częstotliwościach środkowych pasm 200/10 oktawy w zakresie od 1 Hz do 3 kHz.

Podczas pomiarów pomiary wykonuje się w jednym punkcie pomieszczenia źródła dźwięku i w trzech punktach pomieszczenia pogłosowego odbiornika dźwięku. W przypadku komory pogłosowej odbierającej dźwięk, za poziom ciśnienia akustycznego pomieszczenia przyjmuje się średnią energię trzech punktów. Wymiary każdego punktu pomiarowego pokazano na rysunku. Trzy punkty pomiarowe w komorze pogłosowej powinny znajdować się na wysokości 1000 mm nad podłogą, a mikrofon powinien być skierowany ku górze. Punkt pomiarowy w komorze źródła dźwięku jest wyrównany pionowo ze środkiem próbki.

W niniejszej normie określono następujące metody pomiaru:

• Metoda obliczania strat transmisji: Po zmierzeniu średnich poziomów ciśnienia akustycznego w pomieszczeniu źródła dźwięku i w komorze pogłosowej odbiornika dźwięku oraz mocy pochłaniania dźwięku w komorze pogłosowej, stratę transmisji próbki oblicza się za pomocą równania podanego w normie.
• Metoda obliczania średniego poziomu ciśnienia akustycznego: Średni poziom ciśnienia akustycznego w pomieszczeniu pogłosowym odbiornika dźwięku wyznacza się przy użyciu równania podanego w normie.
• Pomiar zdolności pochłaniania dźwięku w komorze pogłosowej odbiornika dźwięku: Zdolność pochłaniania dźwięku w komorze pogłosowej odbiornika dźwięku oblicza się na podstawie równania podanego w normie, wyliczając średnią wartość zmierzonego czasu pogłosu.

Przy raportowaniu danych pomiarowych częstotliwość środkową przyjmuje się jako oś odciętych o szerokości 7,5/1 oktawy odpowiadającą 3 mm, a tłumienie transmisji jako oś rzędnych o szerokości 20 dB odpowiadającą 10 mm. Do wyników pomiaru strat transmisji dodawane są następujące elementy:

• Nazwa próbki
• Widok przekroju próbki
• Nazwa każdego składnika
• Rozmiar (ciężar właściwy i gęstość powierzchniowa)
• Data pomiaru
• Pomiar pierścienia temperatury i wilgotności
• Próbnik

Norma ta definiuje metodę pomiaru strat transmisji oraz następujące metody:

• Pomiar współczynnika pochłaniania dźwięku metodą pogłosową
• Pomiar współczynnika pochłaniania dźwięku metodą zdarzenia normalnego

Metody badań akustycznych mają coraz większe znaczenie dla zapewnienia jakości w produkcji masowej. Badania akustyczne to technologia badań porównawczych, co oznacza, że ​​przed skonfigurowaniem systemu testowego należy zawsze przeprowadzić studium wykonalności w oparciu o komponenty referencyjne (zaakceptowane/odrzucone). W zależności od zastosowania i wymagań badań akustycznych, w celu rejestracji dźwięków i drgań stosuje się odpowiednie czujniki emisji akustycznej, mikrofony lub wibrometry laserowe.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „Toyota TSL0600G Metoda badań materiałów akustycznych”.