Metoda badania zamglenia materiałów niemetalowych Toyota TSM 0503G

Standard „TSM 0503G Metoda badania zamglenia materiałów niemetalowych” opracowana przez firmę Toyota opisuje standardową metodę badania zamglenia materiałów niemetalowych, która będzie stosowana głównie we wnętrzach samochodów.

Z reguły badania przeprowadza się w pomieszczeniu zamkniętym w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent. Jeżeli nie jest możliwe stworzenie takiego warunku, należy podać rzeczywistą atmosferę testową. Przed rozpoczęciem badania próbki do badań i próbki do badań suszy się i odwilża w suszarce umieszczonej w tej atmosferze badawczej przez co najmniej 24 godziny. Do każdego testu wykorzystuje się trzy lub więcej próbek testowych.

Szklane płytki, szklane butelki, szklanki, uszczelki z gumy silikonowej, metalowe pierścienie i podobna aparatura używana w testach należy dokładnie oczyścić z oleju i wszystkiego, co do nich przylega, metodą opisaną poniżej. Za pomocą acetonu, octanu etylu lub innego odpowiedniego rozpuszczalnika wyciera się wszelkie przylegające powierzchnie płytek szklanych, szklanych fiolek i szklanych ścianek wewnętrznych, a następnie płucze się acetonem. Pozostały aceton na szklanych płytkach delikatnie przeciera się niestrzępiącą się szmatką lub innym materiałem, a szklane butelki, zlewki i podobny sprzęt płucze się przez 2–3 minuty, a następnie suszy w suszarce lub podobnym urządzeniu przez 2–3 minuty. Ta sama szklana płyta nie jest używana więcej niż 10 razy.

Z reguły przyrządy badawcze wykorzystujące tę metodę są czyszczone przed badaniem. W przypadku konieczności przechowywania narzędzi po czyszczeniu, przechowuje się je w suszarce, aby zapobiec przywieraniu kurzu lub brudu do narzędzi.

W teście przyspieszonego zamgławiania stosuje się dwie różne metody:

• W metodzie A wymiary próbek do badań określa się w zależności od rodzaju materiału. w tabeli podanej w normie jak stwierdzono. Próbki części testowych można pobierać z rzeczywistych części lub rolek materiału. We wszystkich przypadkach podaje się materiał źródłowy próbek do badań. Jeżeli materiałem źródłowym jest proszek, płyn lub pasta, ilość próbki do badania powinna wynosić 10 g plus/minus 0,2 g.

Podczas badania próbkę umieszcza się w szklanym pojemniku w urządzeniu badawczym. Pojemnik zamykany jest szklaną płytką pełniącą jednocześnie funkcję pokrywy. Arkusz jest z grubsza przymocowany taśmą w czterech rogach. Szklany pojemnik i szklaną płytkę należy wcześniej oczyścić. Po ustawieniu temperatury kąpieli olejowej lub glicerynowej zgodnie z tabelą, pojemnik umieszcza się w wannie tak, aby poziom cieczy sięgał 110 mm nad dno pojemnika. W tym przypadku kąpiel nagrzewa się przez czas podany w tabeli. Po podgrzaniu kąpieli przez określony czas płytkę szklaną natychmiast wyjmuje się i przechowuje w eksykatorze do czasu pomiaru zamglenia.

• W metodzie B próbki do badań muszą mieć wymiary określone w tabeli podanej w normie, w zależności od rodzaju materiału. Można je wyciąć z rzeczywistych części lub z rolek materiału. We wszystkich przypadkach podawane jest źródło próbek do badań. W przypadku proszku, płynu i pasty jako próbkę do badań przyjmuje się 10 g plus/minus 0,2 g.

Ta metoda testowania obejmuje dwa różne pomiary. W celu pomiaru współczynnika odbicia próbkę umieszcza się płasko na dnie zlewki dekorowaną powierzchnią skierowaną do góry. Na badany element nakładany jest metalowy pierścień, który zapobiega jego zginaniu. Metalowy pierścień można zdjąć, jeśli próbka nie wygina się. Temperaturę urządzenia grzewczego reguluje się zgodnie z tabelą i zlewkę zanurza się w kąpieli olejowej tak, aby poziom oleju sięgał około 60 mm poniżej szklanej płyty. Następnie umieszcza się uszczelniacz z kauczuku silikonowego, a zlewkę natychmiast przykrywa się szklaną płytką, która działa jak pokrywka. Następnie płytę chłodzącą, w której krąży woda chłodząca o temperaturze 20 stopni plus/minus 1 stopień, umieszcza się na płycie szklanej i zlewkę podgrzewa się. Do pomiaru używa się opłukanej zlewki, metalowego pierścienia, płytki szklanej i uszczelniacza z gumy silikonowej.

W celu pomiaru masy związanej próbkę umieszcza się płasko na dnie zlewki dekorowaną powierzchnią skierowaną do góry. Na badany element nakładany jest metalowy pierścień, który zapobiega jego zginaniu. Metalowy pierścień można zdjąć, jeśli próbka nie wygina się. Temperaturę urządzenia grzewczego reguluje się zgodnie z tabelą i zlewkę zanurza się w łaźni olejowej, aż poziom oleju osiągnie około 60 mm poniżej szklanej płyty. Zaraz potem wewnątrz umieszcza się uszczelniacz z kauczuku silikonowego i trzy zlewki przykrywa się okrągłym kawałkiem folii aluminiowej o średnicy 103 mm. Następnie płytę chłodzącą, w której krąży woda chłodząca o temperaturze 20 stopni plus/minus 1 stopień, umieszcza się na płycie szklanej i zlewkę podgrzewa się. Do pomiaru używa się opłukanej zlewki, metalowego pierścienia, płytki szklanej i uszczelniacza z gumy silikonowej.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „TSM 0503G Metoda badania parą materiałów niemetalicznych”, z wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanymi wyposażenie technologiczne.