ISUZU ISC-F20-031A Starzenie się części wewnętrznych w celu przeprowadzenia testu palności

Norma „ISUZU ISC-F20-031A Starzenie się części wewnętrznych w celu przeprowadzenia testu palności”, opracowana przez ISUZU, jednego z wiodących producentów pojazdów użytkowych i silników Diesla w Japonii i na świecie, opisuje procedury starzenia części wewnętrznych wymagane w przygotowaniu do testu palności FMVSS 302.

W przypadku części wewnętrznej będącej kompozytem lub zespołem wykonanym z jednego lub więcej rodzajów materiałów wymagających badania palności, próbki do badań muszą spełniać następujące warunki:

• Jeżeli materiał powierzchniowy wkładki nie jest połączony lub przyszyty do sąsiadującego materiału lub nie jest przymocowany mechanicznie, próbki do badań należy pobrać oddzielnie.
• Jeżeli materiał powierzchniowy kompozytu wykonanego z jednego lub więcej materiałów jest połączony z sąsiednim materiałem lub nie jest zszyty lub zamocowany mechanicznie, próbki do badań należy pobrać z kompozytu.
• Jeżeli poduszka i wałek kompozytowy lub zespół nie są połączone ze swoim pokryciem lub nie są zszyte lub zabezpieczone mechanicznie, należy pobrać próbki do badań z poduszki i wałka.

Wymiary próbki testowej nie powinny przekraczać 10,2 cm x 25,6 cm. Grubość próbki testowej powinna być taka sama, jak grubość próbki zastosowanej w pojeździe. Jeżeli grubość przekracza 1,3 cm, próbki do badań należy pobrać tak, aby grubość próbek łącznie z materiałem powierzchniowym wynosiła 1,3 cm.

W przypadku zakrzywionej części, z której nie można pobrać płaskich próbek, próbki należy pobrać co najmniej z zakrzywionej części, przy czym grubość próbek nie może być mniejsza niż ½ cala, a ich wymiary nie mogą przekraczać 10,2 cm x 25,6 cm, wliczając materiał powierzchniowy.

Zmienność w teście starzenia:

• Test odporności na warunki atmosferyczne (miernik UV, 100 godzin)
• Test odporności na warunki atmosferyczne (miernik UV, 20 godzin)
• Badanie odporności na światło (fadometr, 100 godzin)
• Test odporności na wodę
• Test cyklu termicznego
• Test ogrzewania

Podczas przeprowadzania badania starzenia, badania starzenia pokazane w prawej kolumnie tabeli podanej w normie stosuje się do części lub podzespołów pokazanych w lewej kolumnie tej samej tabeli.

Metody badań opisane w tej normie to:

• Badanie odporności na warunki atmosferyczne: Próbki testowe przycięte do określonego rozmiaru są poddawane działaniu promieniowania ultrafioletowego przez 100 godzin. Powierzchnia zewnętrzna lub strona, na której zastosowano tkaninę, jest narażona na działanie promieni UV. Miernik promieniowania UV powinien być testerem UV z lampą łukową 0205-węglową, określonym w normie „JIS D 2 Metoda badania odporności na warunki atmosferyczne części samochodowych”. Tester powinien być eksploatowany w warunkach określonych w normie JIS D 0205, z następującymi wyjątkami:
  • Temperatura czarnego panelu: 83 stopnie plus/minus 3 stopnie
  • Czas natryskiwania: 12 minut/60 minut
  • Warunki natrysku wody: Przed próbkami należy umieścić odpowiednią osłonę, aby zapobiec bezpośredniemu natryskiwaniu wody na próbki.
• Test odporności na warunki atmosferyczne: Procedury są takie same, jak w przypadku opisanej powyżej metody testowej, z tą różnicą, że czas trwania wynosi 20 godzin.
• Badanie odporności na światło: Próbki testowe przycięte do określonego rozmiaru są poddawane działaniu promieni ultrafioletowych z wykorzystaniem fadometru węglowego przez 100 godzin. Skóra, skóra PCV lub arkusze są wystawione na działanie promieni UV. Fadometr węglowy UV musi być zgodny z metodą badawczą opisaną w normie JIS D 0205. Tester należy używać w warunkach określonych w normie JIS D 83, z tą różnicą, że temperatura czarnego panelu musi wynosić 3 stopnie plus/minus 0205 stopnie.
• Badanie odporności na wodę: Badanie to należy stosować w przypadku części wyprodukowanych w procesie wykorzystującym parę wodną. W przypadku tkanin i dzianin stosowanych we wnętrzach samochodów należy postępować zgodnie z testem starzenia parowego określonym w normie Isuzu ISC-C93-001Y. Warunki starzenia parą są następujące: temperatura pary co najmniej 85 stopni, ciśnienie pary 98 plus/minus 20 kPa, średnica dyszy 012 do 16 mm, prędkość przesuwu 30 do 35 sekund/356 mm, suszenie w temperaturze 80 stopni plus/minus 2 stopnie x 24 godziny (temperatura pokojowa x 24 godziny).
• Badanie cyklu termicznego: Próbki do badań przycięte do określonego rozmiaru należy poddać dwukrotnie następującemu cyklowi:
  • Minus 30 stopni plus/minus 2 stopnie x 4 godziny
  • 38 stopni plus/minus 1 stopień, minimalna wilgotność względna 90 procent x 16 godzin
  • Minus 30 stopni plus/minus 2 stopnie x 4 godziny
  • 38 stopni plus/minus 1 stopień, minimalna wilgotność względna 90 procent x 16 godzin
  • 95 stopni plus/minus 1 stopień x 72 godziny
• Test ogrzewania: Próbki testowe pocięte na określone rozmiary są podgrzewane w piecu w temperaturze 168 stopni plus/minus 80 stopień przez 1 godzin.

Norma ta jest częścią kompleksowego zestawu specyfikacji technicznych firmy Isuzu dotyczących testowania materiałów i zapewnienia jakości.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISUZU ISC-F20-031A Starzenie się części wewnętrznych w celu przeprowadzenia badania palności”.