
Norma „VW PV 3.3.3 Farby i lakiery – Badanie odporności na zarysowania lakierów bezbarwnych”, opracowana przez Volkswagen Automobile Company, opisuje metodę badania odporności lakierów bezbarwnych, nawierzchniowych i powierzchni z tworzyw sztucznych na myjnie samochodowe z wykorzystaniem laboratoryjnego sprzętu myjącego. Norma ta zawiera dodatkowe specyfikacje, które należy przestrzegać podczas przeprowadzania badania odporności na zarysowania zgodnie z normą DIN EN ISO 20566. W przeciwieństwie do normy DIN EN ISO 20566, badanie w tej normie mierzy i dokumentuje jedynie zmianę poziomu połysku.

Badanie przeprowadza się przy użyciu laboratoryjnego sprzętu myjącego zgodnie z normą „DIN EN ISO 20566 Farby i lakiery – Oznaczanie odporności na zarysowanie systemu powłokowego z wykorzystaniem laboratoryjnej myjni samochodowej”. Należy pamiętać, że metoda ta nie może być stosowana do jednoznacznego określenia, ponieważ wiek szczotek ma decydujący wpływ na efekt zarysowania i wyniki. Można jej używać jedynie do raportowania wyników w porównaniu z testowanym jednocześnie materiałem odniesienia. Ponadto należy przestrzegać poniższych specyfikacji odbiegających od normy DIN EN ISO 20566. Możliwe są odstępstwa od specyfikacji zawartych w tej normie, a zmiany są wskazane, jeśli jest to wymagane dla danego zadania.
Przeprowadzono próbę 10 par uderzeń bez arkuszy testowych. Każdy arkusz testowy poddaje się następnie 10 parom uderzeń. Po przyłożeniu obciążenia arkusze testowe spłukuje się zimną, zdemineralizowaną wodą w celu usunięcia pozostałości pyłu kwarcowego. Następnie arkusze testowe przeciera się nierysującym ręcznikiem papierowym lub suszy sprężonym powietrzem, a następnie czyści ściereczką z mikrofibry zwilżoną benzyną lakową w celu usunięcia śladów ścierania powstałych w procesie szczotkowania. Pomiar połysku resztkowego przeprowadza się w ciągu 2 godzin pod kątem 20 stopni prostopadle do kierunku zarysowania, zgodnie z normą DIN EN ISO 2813. Wyznacza się wartość średnią z pięciu pomiarów na jednorodnej powierzchni.
Co najmniej dwa arkusze testowe na próbkę należy testować w oddzielnych cyklach. Aby ocenić zachowanie się arkuszy w temperaturze refluksu, próbki poddaje się starzeniu w temperaturze 60°C przez 2 godziny. Po schłodzeniu arkuszy testowych do temperatury pokojowej ponownie oznacza się połysk resztkowy.
W skrócie, norma VW PV 3.3.3 określa procedurę oceny odporności na zarysowania lakierów bezbarwnych w pojazdach, ze szczególnym uwzględnieniem uszkodzeń spowodowanych przez automatyczne myjnie samochodowe. Norma ta ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia trwałości i estetyki powłok lakierniczych pojazdów w warunkach rzeczywistych. Zgodność z tą normą jest kluczowa dla producentów i dostawców dążących do spełnienia standardów jakości. Gwarantuje ona, że zewnętrzne powierzchnie pojazdów zachowają swój wygląd przez długi czas, nawet po wielokrotnym korzystaniu z automatycznych myjni samochodowych. Zgodność z tą normą jest często warunkiem wstępnym dla dostawców części w łańcuchu dostaw VW.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „VW PV 3.3.3 Farby i lakiery – Badanie odporności na zarysowanie powłok bezbarwnych”.
