
Norma „Volvo STD 1026-8177 Odporność chemiczna – Obróbka powierzchni”, opracowana przez firmę samochodową Volvo, opisuje metody badawcze służące do określania odporności chemicznej różnych rodzajów obróbki powierzchni. Normę tę można stosować do różnych typów obróbki powierzchni, nawet jeśli w tekście występuje słowo „farba”. Przy określaniu wymagań zgodnie z niniejszą normą należy określić ciecze testowe, które mają być użyte, oraz dopuszczalny stopień spęcznienia lub odbarwienia.

W skład urządzenia wykorzystywanego w tych testach wchodzi następujący sprzęt:
Do przeprowadzania testów wykorzystuje się panele testowe pokryte odpowiednim materiałem malarskim, wysuszone i kondycjonowane zgodnie z normą STD 1021,5211, lub części pokryte odpowiednim materiałem malarskim zgodnie z obowiązującymi specyfikacjami dla materiałów malarskich zgodnych z normą STD 1021,1.
Jakie płyny testowe (substancje chemiczne) zostaną użyte w teście, ustalają wspólnie odpowiedzialny inżynier ds. projektowania i placówka przeprowadzająca test. W przypadku elementów podwozia samochodu ciężarowego, o ile w dokumentacji projektowej nie określono inaczej, testowana jest odporność na następujące substancje chemiczne: olej napędowy, płyn do spryskiwaczy, kwas akumulatorowy, benzynę lakową oraz mocznik w roztworze wodnym. Więcej informacji można znaleźć w tabeli załączonej do normy.
Badanie wykonuje się w temperaturze pokojowej (w zakresie 50014-18 stopni) zgodnie z normą „DIN 28 Klimaty i ich zastosowanie techniczne - Atmosfery standardowe”. Podczas badania cieczy o dużej lotności, syntetyczną gąbkę zanurza się w cieczy testowej, kładzie na malowanej powierzchni i, jeśli to możliwe, umieszcza na niej tygiel. Podczas badania cieczy o niskiej lotności, ciecze te nakrapiane są na pomalowaną powierzchnię, a na wierzchu umieszczany jest tygiel.
Swobodne parowanie ma również miejsce przy badaniu płynu do spryskiwaczy. Malowaną powierzchnię poddaje się działaniu płynu do mycia naczyń o stężeniu 33 i 100 procent. Objętość wynosi około 0,5 ml/kroplę. Pozostawiamy płyn do prania do swobodnego odparowania przez 2 godziny.
Po zakończeniu okresu testowego gąbka syntetyczna zostaje usunięta wraz z tyglem i resztą cieczy testowej. Jeśli ciecz miesza się z wodą, malowaną powierzchnię należy najpierw umyć wodą. Jeżeli nie można zmieszać cieczy testowej z wodą, należy przetrzeć ją miękkim i suchym ręcznikiem kuchennym lub rozpuszczalnikiem o niskiej zawartości aromatu. Następnie pomalowaną powierzchnię suszy się miękkim papierem kuchennym.
Po usunięciu cieczy testowej powierzchnię badaną ocenia się 24 razy.
Wszystkie substancje chemiczne poddawane są testom przyczepności. Nie powinno być możliwe usunięcie warstwy farby z badanej powierzchni poprzez zeskrobanie jej paznokciem. Przyczepność odsłoniętej powierzchni może różnić się tylko nieznacznie od przyczepności nieodsłoniętej części pomalowanej powierzchni.
Zmianę obrzęku ocenia się według poniższej skali.
Ocenę zmiany koloru przeprowadza się według następującej skali ocen:
Raport, który należy przygotować na zakończenie testu, zawiera:
Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających przeprowadzanych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 1026-8177 Odporność chemiczna - Obróbka powierzchni” dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.
