VW TL 260 Malowanie powierzchni metalowych – Wymagania dotyczące ochrony powierzchni

Norma „VW TL 260 Farby na powierzchniach metalowych – Wymagania dotyczące ochrony powierzchni”, opracowana przez firmę Volkswagen, określa wymagania dotyczące ochrony antykorozyjnej czarnych farb na powierzchniach metalowych. Norma ta nie ma jednak zastosowania do farb na ocynkowanych powierzchniach metalowych (norma VW TL 227) ani do dekoracyjnych farb ochronnych (normy VW TL 218 i VW TL 52451).

Badania korozyjne określone w niniejszej normie mają zastosowanie do materiałów żelaznych. W przypadku materiałów aluminiowych dopuszczalne są inne cykle badań korozyjnych (np. zgodnie z normą VDA 233-102) po uzgodnieniu z działem inżynierii materiałowej danej marki.

W przypadku rodzajów ochrony powierzchniowej stosuje się rodzaje ochrony wymienione w tabeli zawartej w normie. Na przykład, w przypadku rodzaju ochrony powierzchni Ofl-x010, standardowa farba jest dozwolona wyłącznie po uzgodnieniu z działem inżynierii materiałowej i działem projektowania odpowiedniej marki. Nie ma wymagań dotyczących ochrony antykorozyjnej. W przypadku rodzaju ochrony powierzchni Ofl-x634, w zastosowaniach fosforanowania trójskładnikowego, katodowego powlekania galwanicznego (grubowarstwowego katodowego powlekania galwanicznego) (np. części podwozia, dyszle przyczep), różne rodzaje fosforanowania cynkowego są dozwolone wyłącznie po uzyskaniu zgody działu inżynierii materiałowej odpowiedniej marki.

Podstawowe wymagania niniejszej normy określa się w następujący sposób:

• Dostawy początkowe i zatwierdzanie zmian muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Zapobieganie szkodliwym substancjom musi być zapewnione zgodnie z normą VW 91101.
• Zadziory na elementach muszą spełniać co najmniej „średnią” dokładność produkcyjną zgodnie z normą VW 01088.
• Do zaliczenia testu wymagane jest udzielenie co najmniej 8 odpowiedzi.
• Powłoka musi mieć określoną ochronę powierzchni i określone właściwości na całej powierzchni.
• Powłoki muszą być wolne od porów, pęknięć, zacieków farby, pozostałości ciał obcych, uszkodzeń i innych wad, które mogą pogarszać ochronę antykorozyjną lub określony wygląd.
• Jeśli części są używane zgodnie z przeznaczeniem, farba powinna mocno przylegać do materiału bazowego.
• Proces produkcyjny i jego kontrola nie mogą negatywnie wpływać na użyteczność gotowego wyrobu.
• Prawidłowy montaż części nie powinien skutkować uszkodzeniami, które mogłyby pogorszyć działanie danej części lub zmniejszyć określoną ochronę antykorozyjną.
• Stosowane powłoki muszą być wolne od związków zawierających sześciowartościowy chrom lub ołów.

Rodzaje i wygląd zabezpieczenia powierzchni muszą być zgodne z tabelą podaną w normie. Kolor farby musi być zawsze czarny, chyba że na rysunku zaznaczono inaczej.

Jeżeli stosowane są systemy powłokowe schnące na powietrzu lub jeżeli system lakierniczy nie jest wygrzewany w wysokiej temperaturze (60 stopni i więcej), elementy należy kondycjonować w temperaturze 60 stopni przez 24 godziny przed testami, po czym badane urządzenia należy schłodzić do temperatury pokojowej (zgodnie z normą VW 50554-2).

Grubość powłoki musi być zgodna z tabelą podaną w normie. Grubość powłoki może być ograniczona w przypadku powierzchni klejonych i stykowych; należy to zaznaczyć na rysunku.

Należy wykonać badanie przyczepności i kruchości metodą nacięć krzyżowych zgodnie z normą DIN EN ISO 2409. Badanie to należy wykonać przy użyciu taśmy klejącej o wytrzymałości 10 N plus/minus 1 N na 25 mm szerokości. Taśmę klejącą należy mocno docisnąć ręką do powierzchni, nacinając ją na krzyż, a następnie oderwać energicznym ruchem prostopadłym do powierzchni.

W skrócie, norma VW TL 260 to opracowana przez firmę Volkswagen norma techniczna, która określa wymagania dotyczące ochrony antykorozyjnej czarnych powłok lakierniczych na powierzchniach metalowych, takich jak te znajdujące się na elementach nadwozia pojazdów. Norma ta dotyczy w szczególności elementów nieocynkowanych i nieprzeznaczonych do celów dekoracyjnych.

Główne cechy normy VW TL 52451 można podsumować następująco:

• Zakres: Niniejsza norma ma zastosowanie do czarnych farb na powierzchniach metalowych, z wyłączeniem metali ocynkowanych (objętych normą VW TL 227) i powłok dekoracyjnych (objętych normami VW TL 218 i VW TL 52451).
• Względy środowiskowe: Wymaga wykluczenia niebezpiecznych substancji, takich jak chrom (VI) i ołów, ze składu farb.
• Wymagania dotyczące grubości farby: Norma ta określa minimalną grubość farby zapewniającą odpowiednią ochronę antykorozyjną.
• Procedury testowe: Norma VW TL 260 określa różne metody testowania służące do oceny właściwości powłok lakierniczych. Testy te obejmują:
  • Test przyczepności nacięć poprzecznych
  • Odporność na uderzenia kamieni
  • Odporność na paliwa, oleje i płyny chłodnicze
  • Badania korozyjne, takie jak narażenie na mgłę solną i kondensację wilgoci
• Rodzaje ochrony powierzchni: Norma ta definiuje różne rodzaje ochrony (takie jak Ofl-x010, Ofl-x100, Ofl-x300, Ofl-x600), z których każdy ma określone właściwości i wytyczne dotyczące zastosowania.

Norma VW TL 260 jest częścią szerszego zestawu norm technicznych mających na celu zapewnienie trwałości i jakości powłok lakierniczych pojazdów marki Volkswagen. Zgodność z tą normą ma kluczowe znaczenie dla dostawców i producentów, którzy produkują lub nakładają powłoki lakiernicze na elementy metalowe pojazdów marki Volkswagen.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „VW TL 260 Metal Surface Paint – Surface Protection Requirements”.