SASO-GSO-97 Pojazdy silnikowe – Pasy bezpieczeństwa

SASO-GSO-97 Pojazdy silnikowe – Pasy bezpieczeństwa

Norma „SASO-GSO-97 Pojazdy silnikowe – Pasy bezpieczeństwa” opublikowana przez Saudyjską Organizację ds. Norm, Metrologii i Jakości (SASO) opisuje wymagania dotyczące zespołów pasów bezpieczeństwa dla dorosłych przeznaczonych do stosowania w pojazdach silnikowych.

SASO-GSO-97 Pojazdy silnikowe – Pasy bezpieczeństwa

Wymagania zawarte w niniejszej normie są następujące:

  • Wymagania ogólne:
    • Zespół powinien składać się z paska, klamry, urządzeń regulacyjnych, mechanizmu zwijającego i części łączących.
    • Pasy bezpieczeństwa muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby przy prawidłowym zapięciu i użytkowaniu ograniczać ryzyko obrażeń ciała w razie wypadku lub kolizji.
    • Urządzenie do zapinania pasów bezpieczeństwa musi być zaprojektowane tak, aby mogła z niego korzystać tylko jedna osoba na raz.
    • Urządzenie musi być zaprojektowane w taki sposób, aby w razie zderzenia nie spowodowało poważnych obrażeń użytkownika.
    • Urządzenie musi być takie, aby siła działająca na obszar miednicy podczas nagłego hamowania była skierowana w dół i do tyłu, a obciążenia działające na część barkową pasa nie powodowały unoszenia części biodrowej pasa w górę.
    • Sprzęt powinien być pozbawiony zadziorów i ostrych krawędzi oraz powinien być umieszczony w urządzeniu w sposób minimalizujący ryzyko obrażeń użytkownika.
    • Urządzenie regulacyjne musi być łatwo regulowane i łatwo dostępne dla użytkownika. Siła nacisku nie może przekraczać 50 N.
    • Klamra lub inne urządzenie zwalniające musi być umieszczone w taki sposób, aby użytkownik mógł je zwolnić niezależnie obiema rękami, a w nagłych wypadkach także inna osoba. Musi być także zaprojektowane w sposób eliminujący wszelkie możliwości niewłaściwego użycia.
    • Końce paska w zestawie muszą być zabezpieczone lub poddane odpowiedniej obróbce, aby zapobiec rozwijaniu się.
    • Gdy pas bezpieczeństwa kierowcy nie jest zapięty, a kluczyk w stacyjce znajduje się w pozycji start lub włączony, system ostrzegawczy musi być aktywny przez co najmniej cztery sekundy. Ostrzeżenie musi składać się z ciągłego lub przerywanego sygnału dźwiękowego albo ciągłej lub migającej kontrolki ostrzegawczej widocznej dla kierowcy na desce rozdzielczej, sygnalizującej „Zapnij pasy bezpieczeństwa” lub innej.
  • Pasek:
    • Obciążenie zrywające musi wynosić co najmniej 14,7 kN.
    • Poddany obciążeniu 9,8 kN podczas określonego testu wytrzymałości na zerwanie, szerokość pasa musi wynosić co najmniej 46 mm w przypadku pasa biodrowego i co najmniej 43 mm w przypadku pasa diagonalnego.
    • Wytrzymałość pasa na zerwanie nie może być mniejsza od wartości określonej powyżej po spełnieniu każdego z następujących warunków:
      • Przechowywanie w temperaturze 60 stopni plus/minus 5 stopni i wilgotności względnej 65 procent plus/minus 5 procent przez 3 godziny.
      • Moczyć w wodzie destylowanej przez 3 godziny.
      • Ekspozycja na światło łuku węglowego przez 100 godzin.
      • Przesuwanie się 2500 razy po sześciokątnym pręcie.
      • Przechowywanie w chłodnym otoczeniu o temperaturze minus 30 stopni plus/minus 5 stopni przez 2 godziny.
    • Absorpcja energii przez pas musi wynosić co najmniej 800 Nm, a nieodwracalna energia proporcjonalna nie może być mniejsza niż 50 procent całkowitej energii pochłoniętej przy obciążeniu 11,08 kN.
  • Zapięcie:
    • Wszystkie części metalowe muszą być wykonane z materiału odpornego na korozję lub odpowiednio zabezpieczone przed korozją.
    • Szerokość klamry zabezpieczającej nie powinna być mniejsza od szerokości pasa, a szerokość powierzchni styku klamry nie powinna być mniejsza niż 46 mm.
    • Powinna być zaprojektowana w taki sposób, aby pasażer mógł ją łatwo otworzyć jedną ręką, a w razie wypadku inne osoby również mogły ją łatwo otworzyć.
    • Powinien być zaprojektowany w sposób uniemożliwiający przypadkowe otwarcie i wytrzymywać wielokrotne operacje.
    • Musi być typu szybkozłącznego i nie może pozwalać na częściowe zatrzaśnięcie poprzez rozłączenie przy obciążeniu mniejszym niż 23 N.
    • Przyciski przeznaczone do szybkiego zwalniania klamer typu zamkniętego i niezamkniętego muszą mieć minimalną powierzchnię wynoszącą 450 mm2 i 250 mm2 oraz minimalny wymiar liniowy wynoszący odpowiednio 15 mm i 10 mm.
    • Klamra mocująca nie może pęknąć lub ulec uszkodzeniu pod obciążeniem mniejszym niż 9,8 kN.
  • Test wydajności:
    • Dynamika: Sprzęt musi być wolny od uszkodzeń i przecięć, a maksymalne przesunięcie manekina do przodu nie może przekraczać 200 mm na wysokości bioder w przypadku pasów biodrowych i 300 mm na wysokości klatki piersiowej w przypadku pasów diagonalnych.
    • Statyczne: Poniższe wymagania muszą być spełnione, gdy zespół jest poddawany obciążeniu statycznemu wynoszącemu 17,6 kN.
      • Nie powinno być żadnych uszkodzeń ani przecięć.
      • Maksymalne przesunięcie manekina do przodu nie powinno przekraczać 200 mm na poziomie bioder w przypadku pasów biodrowych i 300 mm na poziomie klatki piersiowej w przypadku pasów diagonalnych.
      • Przesunięcie paska pomiędzy klamrami lub elementami regulacyjnymi nie może przekraczać 25 mm dla każdej klamry lub 50 mm dla całego zestawu.
      • Jeżeli zespół zostanie poddany obciążeniu 685 plus/minus 50 N, siła niezbędna do zwolnienia klamry mocującej podczas próby statycznej nie może przekroczyć 140 N.
    • Każda inna metoda równoważna z podanymi powyżej jest dopuszczalna.
  • Urządzenie cofające:
    • Urządzenia wciągane muszą spełniać wymagania określone poniżej po przeprowadzeniu testów trwałości zespołu, testów korozyjnych i testów odporności na uderzenia pyłu.
    • Ręczne otwieranie retraktora:
      • Pas nie powinien się przesuwać o więcej niż 25 mm między pozycjami blokady zwijacza.
      • Pasek nie powinien się naciągać o więcej niż 6 mm swojej maksymalnej długości przy naprężeniu od 14 N do 22 N w normalnym kierunku ciągnięcia.
    • Automatyczne urządzenie blokujące zwijanie:
      • Pas nie powinien się przesuwać o więcej niż 30 mm między pozycjami blokady zwijacza.
      • Jeżeli zwijacz jest częścią pasa biodrowego, siła zwijania pasa nie może być mniejsza niż 7 N.
      • Jeżeli zwijacz jest częścią pasa diagonalnego, siła zwijania pasa nie może być mniejsza niż 2 N i nie większa niż 7 N.
    • Awaryjne blokowanie cofania:
      • Zamek powinien zostać zablokowany, gdy prędkość pojazdu wynosząca 6,8 m/s2 lub mniej.
      • Nie należy go blokować, jeżeli przyspieszenie pasa mierzone w kierunku jego usunięcia jest mniejsze niż 7,8 m/s2.
      • Jeżeli zwijacz jest częścią pasa biodrowego, siła zwijania pasa nie może być mniejsza niż 7 N.
      • Jeżeli zwijacz jest częścią pasa diagonalnego, siła zwijania pasa nie może być mniejsza niż 2 N i nie większa niż 7 N.
      • Konstrukcja przewijarki powinna być taka, aby w przypadku, gdy jej działanie zależy od zewnętrznego źródła zasilania, automatycznie blokowała się w przypadku awarii lub przerwy w dostawie tego źródła zasilania.

Norma SASO-GSO-97 jest istotna, ponieważ reguluje etykietowanie żywności paczkowanej w krajach Rady Współpracy Zatoki Perskiej, do których należą: Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Kuwejt, Bahrajn, Oman i Katar.

Normę tę uważa się za ważną z następujących powodów:

  • Ochrona konsumenta: Norma ta zapewnia przejrzystość, wymagając, aby etykiety zawierały kluczowe informacje, takie jak skład, alergeny, data ważności, kraj pochodzenia i wartości odżywcze. Pomaga to konsumentom, zwłaszcza tym z ograniczeniami dietetycznymi lub alergiami, dokonywać świadomych i bezpiecznych wyborów.
  • Zgodność z przepisami: Ta norma jest obowiązkowym wymogiem dla sprzedaży żywności paczkowanej na rynkach Rady Współpracy Zatoki Perskiej (GCC). Importerzy i producenci muszą ją przestrzegać, aby uniknąć kar pieniężnych, wycofania produktów z rynku i zakazów wprowadzania ich na rynek.
  • Ułatwienia w handlu: Zmniejsza złożoność dla eksporterów żywności poprzez zapewnienie zharmonizowanych ram etykietowania we wszystkich krajach Rady Współpracy Zatoki Perskiej (GCC). Promuje sprawniejszy handel transgraniczny w regionie.
  • Standaryzacja etykietowania: Zapewnia spójność formatu, języka i treści etykiet żywności. Ułatwia sprzedawcom detalicznym i organom regulacyjnym identyfikację produktów niezgodnych z przepisami lub podrobionych.
  • Identyfikowalność i rozliczalność: Etykiety muszą zawierać informacje o producencie lub dystrybutorze, numery partii i daty produkcji. Ułatwia to wycofywanie produktów z rynku i podejmowanie działań egzekucyjnych w przypadku wystąpienia problemów z bezpieczeństwem.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa ze wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „SASO-GSO-97 Pojazdy silnikowe – Pasy bezpieczeństwa”.

WhatsApp