PSA D24 5011 Odporność powłok malarskich na ścieranie na sucho metodą materiału ściernego

PSA D24 5011 Odporność powłok malarskich na ścieranie na sucho metodą materiału ściernego

Norma „PSA D24 5011 Metoda badania odporności na ścieranie na sucho powłok lakierniczych z materiałami ściernymi”, opracowana przez francuskiego producenta samochodów PSA Group (obecnie część Stellantis), opisuje metodę pomiaru odporności powłok z połyskiem na suche zarysowania na wspornikach z tworzywa sztucznego lub metalu. Metoda ta ma zastosowanie w szczególności do lakierów z połyskiem, ale także do błyszczących powłok nawierzchniowych.

PSA D24 5011 Odporność powłok malarskich na ścieranie na sucho metodą materiału ściernego

Badanie polega na wystawieniu badanej powłoki lakierniczej na działanie taśmy materiału ściernego zamocowanej do ruchomego wspornika. Ta taśma materiału ściernego jest zamocowana do wspornika o znanej masie. Ruch posuwisto-zwrotny wspornika jest zapewniany przez ramię mechaniczne połączone z silnikiem. Widocznym defektem powierzchni jest zmatowienie optyczne spowodowane gromadzeniem się zarysowań. Pogorszenie to ocenia się poprzez pomiar utraty połysku.

Próbki testowe powinny mieć wymiary 100 mm x 150 mm, mieszczące się w minimalnych granicach, być wykonane z płyty lub tworzywa sztucznego i pokrywać badany obszar lakieru. Próbki te można pobrać z pojazdów (próbki muszą być gładkie) lub poddać testom (w przypadku wsporników innych niż płyty, należy upewnić się, że wspornik wymagany do badania jest reprezentatywny pod względem materiału i tekstury). Procedurę pobierania próbek należy przeprowadzić zgodnie z metodą MXP_TAC07_0592 dla zewnętrznych części pojazdu. Do każdego testu wymagane są co najmniej 2 probówki.

Testy przeprowadzane są w komorach testowych w temperaturze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i przy wilgotności względnej 50 procent plus/minus 5 procent.

W świecie produkcji motoryzacyjnej o wysokim ryzyku, gdzie pojazdy są narażone na wieloletnie zużycie i oddziaływanie środowiska, rygorystyczne standardy testowania są niezbędne. Jednym z takich standardów jest PSA D24 5011, który odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu trwałości i wydajności powłok lakierniczych pojazdów. Specyfikacja ta obejmuje precyzyjną metodę oceny odporności lakierów samochodowych na zarysowania i matowienie spowodowane tarciem suchym. Opracowywana i udoskonalana przez lata, norma ta pomaga inżynierom i zespołom kontroli jakości symulować rzeczywiste zużycie, takie jak ścieranie kurzu z deski rozdzielczej lub ocieranie o powierzchnie wewnętrzne. Wraz z upowszechnianiem się pojazdów elektrycznych i zaawansowanych materiałów, PSA D24 5011 i podobne standardy mają kluczowe znaczenie dla utrzymania zaufania konsumentów do estetyki i trwałości pojazdów.

Lakiery samochodowe to coś więcej niż tylko kolor i połysk; to złożone, wielowarstwowe systemy zaprojektowane tak, aby zapewnić atrakcyjne wizualnie wykończenie, chroniąc jednocześnie powierzchnie metalowe przed korozją. Jednak codzienne użytkowanie naraża te powłoki na obciążenia mechaniczne: ocieranie ramieniem pasażera o panel drzwi lub wycieranie plamy szmatką. Niska odporność na ścieranie może prowadzić do widocznych zarysowań, utraty połysku (matowienia) i przedwczesnego blaknięcia, co nie tylko negatywnie wpływa na estetykę, ale także przyspiesza korozję w przypadku przebicia warstwy wierzchniej.

Norma PSA D24 5011 rozwiązuje ten problem, koncentrując się na odporności na zużycie na sucho, odróżniając ją od testów odporności na zużycie na mokro i chemikaliów. Jest ona częścią szerszej rodziny norm obejmujących różne aspekty trwałości powłok. Na przykład:

  • Norma PSA D24 5010 koncentruje się na ogólnym zużyciu przy użyciu miernika krokietowego.
  • Norma PSA D24 5020 dotyczy odporności na zużycie wewnętrznych części z tworzyw sztucznych przy zastosowaniu metody Abrex.
  • Norma PSA D24 5359 bada odporność na działanie mechanicznych szczotek myjni samochodowych.

Normy te są zgodne z normami międzynarodowymi, takimi jak „ISO 105-X12 Tekstylia – Badania trwałości kolorów – Część X12: Odporność kolorów na ścieranie” oraz „GOST 9733.27 Tekstylia – Metoda badania trwałości kolorów przed blaknięciem”, ale PSA dostosowała je specjalnie do zastosowań motoryzacyjnych. W branży, w której wycofywanie produktów z rynku z powodu wad lakierniczych może być kosztowne, zgodność z normą PSA D24 5011 gwarantuje, że pojazdy spełniają rygorystyczne wymagania producentów oryginalnego wyposażenia.

Norma ta wymaga następującej konfiguracji w celu uzyskania powtarzalnych wyników:

  • Crockmeter: Ręczna lub automatyczna maszyna szorująca z obciążonym ramieniem, które wywiera siłę 9 niutonów (około 2 funtów). Ramię przesuwa próbkę tam i z powrotem 10 razy przez 10 sekund.
  • Paski ścierne: Wymienne materiały pozwalające na symulację różnych scenariuszy, np. standardowa bawełniana tkanina do podstawowego tarcia lub papier ścierny lub tkanina z dodatkiem cząsteczek krzemionki do bardziej wymagających warunków.
  • Połyskomierz: Mierzy połysk powierzchni przed i po badaniu pod kątem 20 stopni, 60 stopni lub 85 stopni zgodnie z normą PSA D25 1413.
  • Panele testowe: płaskie powierzchnie stalowe lub plastikowe, zwykle o wymiarach 10 cm x 5 cm, pokryte ocenianym systemem malarskim.

Próbki muszą być kondycjonowane przez 24 godziny przed badaniem w temperaturze 23 stopni Celsjusza i wilgotności względnej 50%, aby symulować standardowe warunki laboratoryjne. Zasadniczo proces badania przebiega następująco:

  • Przygotowanie: Pokryty panel jest czyszczony i mocowany do podstawy chromometru. Materiał ścierny jest owinięty wokół aplikatora w kształcie palca.
  • Pomiar podstawowy: Początkowe wartości jasności rejestruje się za pomocą miernika jasności.
  • Cykl zużycia: Wykonywany w 10 cyklach (tam i z powrotem) z kontrolowaną prędkością. Norma ta dopuszcza wielokrotne cykle (np. 5, 10 lub 50 cykli) w celu oceny stopnia zużycia.
  • Ocena po teście: Ponownie mierzy się jasność, a produkt sprawdza się wizualnie pod kątem zarysowań, przebarwień lub zmatowienia. Zaleca się sporządzenie dokumentacji fotograficznej.
  • Ocena: Wyniki są zazwyczaj oceniane w skali od 5 (bez zmian) do 1 (znaczne uszkodzenia), często w zestawieniu z wykresami wizualnymi. Zachowanie połysku na poziomie co najmniej 80% po 10 uderzeniach jest powszechnym kryterium zaliczenia dla elementów wykończenia wnętrza.

Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „PSA D24 5011 Odporność powłok lakierniczych na ścieranie na sucho materiałami ściernymi”.

WhatsApp