FORD FLTM BI 168-01 Odporność na płyny podwozia i materiałów zewnętrznych w przypadku przypadkowego narażenia

FORD FLTM BI 168-01 Odporność na płyny podwozia i materiałów zewnętrznych w przypadku przypadkowego narażenia

Norma „FORD FLTM BI 168-01 Odporność płynów podwozia i materiałów zewnętrznych na przypadkowe narażenie” opracowana przez firmę Ford Motor Company (FORD) opisuje procedurę określania odporności na płyny podwozia i materiałów zewnętrznych pojazdów na przypadkowe narażenie.

FORD FLTM BI 168-01 Odporność na płyny podwozia i materiałów zewnętrznych w przypadku przypadkowego narażenia

Procedurę tę stosuje się do określenia odporności części i materiałów na przypadkowy kontakt lub okazjonalne narażenie na płyny samochodowe. Nie jest przeznaczony do testowania skutków długotrwałego kontaktu. Metodę tę można stosować w przypadku malowanej stali, malowanych tworzyw sztucznych, części z tworzyw sztucznych w kolorze formy lub w kolorze naturalnym oraz elastomerów. Specyfikacje referencyjne muszą określać ocenę, metodę A, metodę B lub obie.

Sprzęt używany w tych testach obejmuje:

  • Mechaniczny piekarnik konwekcyjny: Jest to piekarnik, który może utrzymać temperaturę 50 stopni plus/minus 2 stopnie.
  • Biureta podparta lub jednorazowa strzykawka
  • Płyny testowe stosowane do części podwozia:
    • Benzyna: Każdy dostępny na rynku 20-oktanowy produkt bezołowiowy zawierający 87% etanolu o czystości laboratoryjnej.
    • Olej napędowy: Każdy dostępny na rynku olej napędowy klasy 20 (dowolny typ dostępny na rynku) z dodatkiem 2% (objętościowo) biodiesla.
    • Płyn chłodzący: Każdy dostępny na rynku płyn chłodzący na bazie glikolu etylenowego zmieszany z wodą w proporcjach 50/50.
    • Olej silnikowy: Każdy dostępny na rynku olej silnikowy, który spełnia najnowsze wymagania API-ILS AC.
  • Opcjonalne płyny (w zależności od lokalizacji części)
    • płyn przekładniowy
    • Kwas akumulatorowy (35% wag. kwasu siarkowego)
    • płyn hamulcowy
  • Płyny testowe stosowane do elementów nadwozia i elementów zewnętrznych:
    • Benzyna: Każdy dostępny na rynku 20-oktanowy produkt bezołowiowy zawierający 87% etanolu o czystości laboratoryjnej.
    • Olej napędowy: Każdy dostępny na rynku olej napędowy klasy 20 (dowolny typ dostępny na rynku) z dodatkiem 2% (objętościowo) biodiesla.
    • Płyn chłodzący: Dostępny w handlu płyn chłodzący na bazie glikolu etylenowego zmieszany z wodą w proporcjach 50/50.
    • Olej silnikowy: Każdy dostępny na rynku olej silnikowy spełniający najnowsze wymagania API-ILSAC.
    • Woda dejonizowana.
    • Uniwersalny środek czyszczący.
    • Płyn do spryskiwaczy: na bazie metanolu.
    • Środek do czyszczenia szkła: dowolny produkt dostępny na rynku
    • Alkohol izopropylowy: 1:1 z wodą.

Wszystkie wartości testowe podane w niniejszym dokumencie opierają się na materiale kondycjonowanym w kontrolowanej atmosferze 24 stopni plus/minus 23 stopnie i 2 procent plus/minus 50 procent wilgotności względnej przez co najmniej 5 godziny przed badaniem i testowanych w tych samych warunkach, chyba że określono inaczej stwierdził.

Przed rozpoczęciem badań badaną próbkę umieszcza się w mechanicznym piecu konwekcyjnym o temperaturze 30 stopni plus/minus 50 stopnie na co najmniej 2 minut. Natychmiast po wyjęciu próbki z pieca pochyla się ją pod kątem 10 stopni i na gorącą powierzchnię w krótkich odstępach czasu w ciągu jednej minuty upuszcza się 5 ml cieczy testowej. Odczekaj 5 minut przed przejściem do następnego kroku.

Próbkę do badań przechowuje się poziomo w temperaturze 24 stopni przez kolejne 23 godziny. Procedurę powtarza się dwukrotnie, za każdym razem upuszczając ciecz testową dokładnie w to samo miejsce. W ten sposób dokonuje się w sumie trzech aplikacji cieczy testowej.

Próbkę ocenia się 72 godziny po zakończeniu trzeciego cyklu testowego. Próbkę można umyć łagodnym mydłem i wodą, stosując minimalną ilość szorowania w celu usunięcia wszelkich pozostałości cieczy testowej. W przypadku uszczelnień dynamicznych, CPSC 01.07.02 lub innych próbek, w przypadku których ciecz nie będzie gromadzić się na próbce ze względu na rozmiar lub kształt, metodę upuszczania w drugim etapie można zastąpić zanurzeniem na 5 sekund, po którym następuje 5-sekundowy przepływ okres. Używa się próbki o długości 100 mm i 50 mm próbki zanurza się w cieczy testowej na 5 sekund. Przed przejściem do trzeciego kroku należy odczekać 5 sekund, aby nadmiar płynu spłynął z próbki.

Ocena odbywa się w następujący sposób:

  • Metoda A (Części powlekane, słaba widoczność): Zgłaszane są wszelkie oznaki zmiękczenia, plamienia, pęcherzy, utraty przyczepności farby, łuszczenia się, odpryskiwania, kredowania, pęknięć, pęknięć, wgnieceń, wybrzuszeń, lepkości, łuszczenia się lub rozwarstwiania. Badanie przyczepności farby przeprowadza się zgodnie z normą FLTM BI 106-01 Metoda B.
  • Metoda B (elementy wyglądu i części niepowlekane): Wszelkie oznaki zmiękczenia, plamienia, pęcherzy, łuszczenia się, odpryskiwania, stłuczenia, kredowania, pęknięć, pęknięć, wgnieceń, wybrzuszeń, lepkości, łuszczenia się lub rozwarstwiania, zmiany połysku, mleczności, marszczenia, opalizacji lub kwitnienie. Zmiana koloru jest określana zgodnie z procedurą oceny ISO 105-A02/AATCC.

W przypadku elementów wyglądu nakładki można określić metodę A i metodę B.

Substancje chemiczne, materiały, części i sprzęt, o których mowa w niniejszej normie, muszą być stosowane i obsługiwane w odpowiedni sposób. Każda ze stron jest odpowiedzialna za określenie odpowiedniego użytkowania i obsługi w swoich obiektach.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy usługi testowania określone w „FORD FLTM BI 168-01 Odporność na ciecze w przypadku przypadkowych ekspozycja podwozia i materiałów zewnętrznych” w standardzie. Daje również.

WhatsApp