Norma „Volvo STD 5714-105 Powłoki fosforanowe – Oznaczanie masy powłoki na jednostkę powierzchni – Metody wagowe” opracowana przez koncern samochodowy Volvo opisuje metody wagowe stosowane do określania masy powłoki na jednostkę powierzchni powłok fosforanowych na żelazie, stali, blachach ocynkowanych elektrolitycznie, blachach ocynkowanych ogniowo, blachach aluminiowych i blachach ocynkowanych z przeżarzaniem. Metody te można stosować wyłącznie w przypadku powłok fosforanowych, które nie zawierają żadnych dodatkowych powłok, takich jak olej, woda lub polimery czy woski na bazie rozpuszczalnika.
Oprócz zwykłego sprzętu laboratoryjnego, w badaniach tych wykorzystuje się następujący sprzęt:
Maksymalna masa próbki testowej powinna wynosić 200 g, a całkowita powierzchnia powinna być na tyle duża, aby zapewnić odpowiednią utratę masy i umożliwić przeprowadzenie badania z wystarczającą niezawodnością i zgodnością z wymaganiami odpowiedniej specyfikacji materiału lub produktu. Aby uzyskać odpowiednią dokładność pomiaru, całkowita powierzchnia musi być zgodna z tabelą podaną w normie. Ogólnie rzecz biorąc, aby uzyskać dokładność 5 procent, powierzchnia badanego elementu musi zostać zmierzona z dokładnością 1 procenta.
Do przygotowywania roztworów należy używać wyłącznie odczynników o sprawdzonej jakości analitycznej i wyłącznie wody destylowanej lub wody o porównywalnej czystości. Każde oznaczenie wykonuje się w dwóch egzemplarzach lub, co jeszcze lepsze, w trzech egzemplarzach, jeśli dostępna jest wystarczająca liczba próbek do badań.
Odczynnikiem stosowanym w powłokach fosforanowo-manganowych jest wodny roztwór zawierający 50 g tlenku chromu (VI) na litr. Podczas przeprowadzania testu próbka badana (obszar A) jest suszona i ważona na wadze analitycznej z dokładnością do 0,1 mg. Następnie zanurz próbkę testową w odczynniku o temperaturze 75 stopni plus/minus 5 stopni na 15 minut. Próbkę natychmiast płucze się pod bieżącą czystą wodą, a następnie w wodzie destylowanej, szybko suszy i ponownie waży. Proces ten powtarza się aż do uzyskania w miarę stałej masy. Do każdego badanego fragmentu używany jest świeży odczynnik.
Odczynnikiem stosowanym w powłokach fosforanowo-cynkowych (odczynnik do żelaza, stali, blachy ocynkowanej i blachy ocynkowanej) jest roztwór wodny zawierający 50 g wodorotlenku sodu, 50 g glukonianu sodu i 4 g trietanoloaminy na litr. Odczynnikiem dla blachy aluminiowej jest kwas azotowy o stężeniu wagowym 65 procent.
Próbkę (obszar A) suszy się w piecu w temperaturze 75–80 stopni przez około 10 minut, a następnie umieszcza w eksykatorze do momentu ostygnięcia. Zważyć na wadze analitycznej z dokładnością do 0,1 mg. Próbkę zanurza się w odczynniku w następujący sposób:
Na przykład, próbkę wprawia się w ruch za pomocą szczypiec. Próbkę natychmiast płucze się w wodzie destylowanej, a następnie w etanolu. Próbkę przeciera się miękką szmatką, aby usunąć wszelkie pozostałości powłoki fosforanowej. Suszy się ją szybko w piecu w temperaturze 75-80 stopni przez około 10 minut, a po ostygnięciu ponownie waży. Odczynnik należy uzupełnić po użyciu dla powierzchni 2 m² próbek pokrytych powłoką fosforanową lub po maksymalnie jednym tygodniu użytkowania. Do jednego rodzaju próbki należy użyć tylko jednego zestawu roztworów odczynnika, tj. oddzielne roztwory odczynnika należy stosować dla żelaza, stali, blachy ocynkowanej i blachy ocynkowanej.
Odczynnikiem stosowanym w powłokach fosforanowo-żelazowych jest roztwór wodny zawierający 50 g tlenku chromu (VI) na litr. Próbkę (obszar A) suszy się i waży na wadze analitycznej z dokładnością do 0,1 mg. Następnie próbkę zanurza się w odczynniku o temperaturze 75 stopni plus/minus 5 stopni na 15 minut. Próbkę natychmiast płucze się pod bieżącą czystą wodą, a następnie w wodzie destylowanej, szybko suszy i ponownie waży. Procedurę powtarza się aż do uzyskania w miarę stałej masy. Do każdego badanego fragmentu używany jest świeży odczynnik.
Masa na jednostkę powierzchni jest wyrażana w gramach na metr kwadratowy i obliczana na podstawie wzoru podanego w normie. Jeżeli pomiary wykonano dwa lub trzy razy, w raporcie podaje się wartości średnie.
Spośród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 5714-105 Powłoki fosforanowe - Oznaczanie masy powłoki na jednostkę powierzchni - Metody wagowe” przy pomocy wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
