Bezpłatna analiza PWIS (substancji uszkadzających właściwości zwilżające lakiery)

Środki degradujące lakier (PWIS) są od lat ważnym tematem w branży motoryzacyjnej, ale oczywiście problem ten dotyczy wszystkich firm lakierniczych. W tym zakresie operatorzy zakładów lakierniczych kontrolują stosowane materiały i komponenty oraz ustalają wymagania dotyczące produktów zgodnych z PWIS dla swoich dostawców. Substancje degradujące zwilżanie farby (PWIS) mogą powodować wady powłoki nawet w bardzo małych ilościach, a tym samym wpływać na jej jakość.

To, czy dana substancja powoduje uszkodzenie powłoki lakierniczej, zależy od jej interakcji z systemem lakierniczym. Oświadczenie o zgodności z PWIS definiuje wymóg niezależności od klauzul. Wymagania dotyczące zgodności z PWIS mogą się różnić w zależności od miejsca użytkowania produktu.

Inhibitory zwilżania farb są wszechobecne w życiu codziennym, a kontakt z tymi substancjami jest zjawiskiem powszechnym. Należy zatem podjąć szczególne środki ostrożności, aby zapobiec zanieczyszczeniu substancjami utrudniającymi zwilżanie farby.

Typowe źródła PWIS w sektorze produkcyjnym obejmują:

• Smary (ruchome części sprzętu)
• Środki antyadhezyjne i plastyfikatory z elementów z tworzyw sztucznych stosowanych w inżynierii przemysłowej lub elementach obrabianych
• Pozostałości środków ciągniących i smarów
• Węże i masy uszczelniające
• Zanieczyszczenia rozprzestrzeniające się poprzez technologię powietrza w pomieszczeniu, technologię powietrza procesowego lub system sprężonego powietrza
• Transportowane z innych obszarów produkcyjnych
• Zanieczyszczony materiał lakierniczy (np. wskutek niewłaściwego obchodzenia się z nim lub przechowywania, bądź użycia nieodpowiednich dodatków, rozpuszczalników)
• Materiały eksploatacyjne i pomocnicze, takie jak środki czyszczące, ściereczki czyszczące, materiały ścierne, środki polerujące, taśmy klejące, rękawice, odzież robocza lub urządzenia montażowe

Zanieczyszczenie PWIS może powodować wady powłoki w postaci kraterów i dużych uszkodzeń zwilżających na malowanej powierzchni. Wady te mogą skutkować koniecznością przeróbek lub odrzucenia produktu, a w razie konieczności także przerwaniem produkcji.

Przyczyną występowania zaburzeń zwilżania farby jest zanieczyszczenie malowanej powierzchni, farby lub układu doprowadzającego farbę substancjami hamującymi w stężeniu przekraczającym granicę zwilżania farby, co powoduje, że zaburzenie zwilżania nie jest skuteczne.

Aby farba całkowicie zwilżyła podłoże, napięcie powierzchniowe tego podłoża musi być większe niż napięcie powierzchniowe farby. Napięcie powierzchniowe substancji zapobiegających zwilżaniu farby jest niższe niż napięcie powierzchniowe samej farby.

W związku z tym powierzchni zanieczyszczonych PWIS nie można idealnie pokryć farbą lub powłoką. Praktycznym przykładem wpływu różnych napięć powierzchniowych w życiu codziennym jest całkowicie zwilżona warstwa wody na dnie patelni ze stali nierdzewnej i niecałkowicie zwilżona warstwa wody na dnie patelni z powłoką zapobiegającą przywieraniu.

To, czy dana substancja ma wpływ zakłócający na zwilżalność farby, zależy od jej interakcji z systemem powłokowym, powierzchnią przeznaczoną do malowania i warunkami otoczenia.

Ponieważ silikony pierwotnie były znane przede wszystkim jako substancje zakłócające proces zwilżania farby, określenie „bezsilikonowy” nadal jest niepoprawnie stosowane. Brak zawartości silikonu nie jest równoznaczny ze zgodnością z PWIS. Nie jest możliwe sporządzenie ogólnie obowiązującej listy substancji negatywnie wpływających na proces zwilżania lakieru.

Często pojawia się żądanie, aby PWIS było bezpłatną funkcją produktu. Jednakże ten podstawowy wymóg nie zawsze jest technicznie wykonalny. Na przykład wiele tworzyw sztucznych zawiera plastyfikatory lub środki antyadhezyjne, które zapobiegają zwilżaniu farby. Takie materiały nigdy nie będą wolne od PWIS, ale mogą być z nim kompatybilne w zależności od zastosowania lub dziedziny zastosowań. Wymagają one indywidualnych testów w celu umożliwienia ich stosowania w obszarach o znaczeniu krytycznym dla PWIS. Zgodność z PWIS opisuje stan materiału lub próbki testowej przetestowanej zgodnie z normą „VDMA 24364:2008-05 Badanie substancji utrudniających zwilżanie farby (zgodność z PWIS)” opracowaną przez Niemieckie Stowarzyszenie Inżynierów (VDI). Jednak różne metody badań i systemy powłok mogą dawać różne wyniki.

Procedura badania zgodności substancji degradujących zwilżanie farby (PWIS) (analiza bez PWIS) obejmuje następujące kroki:

• Wybór grupy produktów i klasy testowej: Grupę produktów wybiera się na podstawie zamierzonego zastosowania produktu i jego klasyfikacji strefowej. Stanowi ona odniesienie do implementacji testu PWIS i tym samym podstawę do wyboru klasy testów. Klasę testu należy wybrać na podstawie ekspozycji, gdy produkt jest stosowany zgodnie z przeznaczeniem. Należy wziąć pod uwagę rodzaj powierzchni produktu, na której ma on być zastosowany. Obawy budzą powierzchnie, z których mogą wydostawać się lub przenosić substancje zakłócające zwilżanie farby na miejsce wystąpienia zagrożenia związanego z użyciem produktu w miejscu jego użycia zgodnie z przeznaczeniem.
• Testowanie: Wszystkie narzędzia i materiały szkoleniowe wykorzystywane podczas testów muszą być zgodne z PWIS, aby nie zafałszowały wyników testu. Materiały pomocnicze zanieczyszczone PWIS mogą powodować dyskomfort związany z zwilżaniem barwnika w trakcie badania. Aby uzyskać porównywalne wyniki testów, należy zawsze używać tej samej farby i tego samego rozpuszczalnika. Przed wykonaniem testu należy wykonać test zerowy dla każdego rodzaju ekstrakcji próbki. Testowanie to ma na celu zapewnienie, że środowisko testowe, narzędzia i materiały robocze wykorzystywane podczas testów są zgodne z PWIS. Wymagania testowe zależą od wybranej klasy testu. Klasa testowa jest pochodną grupy produktów wynikającej z zamierzonego zastosowania produktu w regionie PWIS.
• Ocena: Proces ten przeprowadza się na utwardzonej powłoce farby w miejscach błyszczących i matowych. Informacje dotyczące procedur oceny powierzchni i oświetlenia przy wizualnej kontroli wad powłok znajdują się w normie EN ISO 13076. Oceny dokonuje się wzrokowo, bez pomocy pomocy optycznych powiększających. Jeśli nie ma pewności co do rodzaju wady (np. kraterów lub dziurek), można posłużyć się lupą. Pokrytą płytkę testową poddaje się kontroli wizualnej w celu wykrycia wad powierzchni. Audytor powinien być w stanie przypisać typy defektów do odpowiednich przyczyn. Wynik testu nie pozwala na żadną kwantyfikację, a jedynie na podjęcie decyzji „zgodny z WIS” lub „niezgodny z PWIS”.
• Dokumentacja: Zaleca się, aby raport z testu zawierał następujące informacje:
  • Rewident księgowy
  • Data testu
  • Identyfikacja próbki testowej (np. numer materiału, producent)
  • Przeznaczenie próbki testowej
  • Przypisanie regionu i klasa testowa, w której wykonywany jest test
  • Metoda ekstrakcji próbki
  • Ustaw parametry
  • Pełny opis użytego rozpuszczalnika
  • Pełny opis użytego barwnika testowego
  • Rodzaj płytki testowej
  • Czas oceny (czas pękania farby) i stan powłoki lakierniczej
  • W przypadku większych próbek, które obszary produktu zostały przetestowane (w razie potrzeby z dokumentacją fotograficzną)
  • Nadzwyczajne obserwacje
  • Wynik testu

Norma VDMA 24364:2008-05 dzieli powierzchnie na następujące strefy ze względu na substancje powodujące uszkodzenie powłoki lakierniczej:

• Strefa I – Strefa o dużym znaczeniu PWIS: Wszystkie obszary wstępnej obróbki, nakładania farby i suszenia oraz odsłonięte powierzchnie
• Strefa II – strefa o znaczeniu średnim PWIS: Strefa ta znajduje się w obrębie obszaru produkcyjnego, w którym stosuje się farby, ale nie jest zaliczana do Strefy I.
• Strefa III – Brak znaczenia dla PWIS: Strefa ta znajduje się w firmie, ale poza obszarem produkcji farb.

Wyniki testów zgodności PWIS, przeprowadzonych według różnych norm testowych, nie są w zasadzie porównywalne. Zrozumienie porównywalności testów przeprowadzonych według różnych standardów testowych można uzyskać, wykonując serię testów równolegle według standardów testowych, które mają zostać porównane. Aby ocenić porównywalność testów względem porównywanych standardów, wyniki testów muszą zostać ocenione przez kilka osób.

Substancje zaburzające proces zwilżania farb i produkty niezgodne z PWIS powinny zostać wykluczone z łańcucha dostaw i produkcji. W następujących przypadkach należy sprawdzić zgodność z PWIS (należy wykonać analizę bez PWIS)

• Materiały (głównie tworzywa sztuczne i elastomery)
• Substancje pomocnicze i materiały
• Sprzęt roboczy
• Kontenery transportowe
• Produkty pielęgnacyjne dostarczane przez firmę (mydło, krem ​​ochronny do skóry)
• Ubrania robocze i środki ochrony osobistej

Produkty zanieczyszczone substancjami PWIS (np. produkty zanieczyszczone środkami wiążącymi) można czyścić za pomocą środków chemicznych na mokro lub plazmą. Produkty zawierające PWIS (np. uszczelki zawierające elastomery) mogą zostać tymczasowo dostosowane do zgodności z PWIS.

Jeżeli użycie substancji zawierających PWIS jest absolutnie konieczne, konieczne jest oddzielenie tego obszaru produkcyjnego od obszaru produkcyjnego zgodnego z normami PWIS w taki sposób, aby uniemożliwić ich obsługę (np. przez procesy produkcyjne, pracowników). Jeżeli transport lotniczy nie jest możliwy, wystarczające jest rozdzielenie przestrzenne za pomocą przegród lub płotów.

Obszary produkcyjne muszą być oznaczone jako „zgodne z PWIS” lub „niezgodne z PWIS”. W przypadku obszarów produkcyjnych zgodnych z normą PWIS należy zapewnić pojemniki transportowe, narzędzia, sprzęt testowy i podobny sprzęt.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych przedsiębiorstwom z różnych sektorów znajdują się także bezpłatne usługi analizy PWIS (substancji utrudniających zwilżanie farb).