
Norma „TESLA TP-0000912 Emission behavior of materials” opracowana przez TESLA, amerykańską firmę projektującą, produkującą i sprzedającą pojazdy elektryczne, opisuje metody, za pomocą których można bezpośrednio i pośrednio mierzyć w warunkach laboratoryjnych tendencję materiałów do emitowania lotnych i półlotnych związków organicznych (LZO i SVOC).

Pomiar bezpośredni polega na półilościowym określeniu profilu emisji lotnych związków organicznych dla materiału lub kombinacji materiałów w kontrolowanych warunkach za pomocą analizy molekularnej. Metody oceny pośredniej obejmują pomiary obserwowalnych eksperymentalnie śladów emisji lotnych i półlotnych, mianowicie mgły i zapachu. Mimo że materiały znajdujące się w przestrzeni powietrznej kabiny pasażerskiej są zazwyczaj przedmiotem badań, normę tę można rozszerzyć o analizę dowolnego interesującego materiału.
Dla celów niniejszej normy lotne związki organiczne definiuje się jako związki o zakresie lotności pomiędzy n-heksanem i n-heksadekanem oraz wybranymi związkami karbonylowymi, takimi jak formaldehyd.
Zasadniczo próbki przeznaczone do badań należy umieścić w hermetycznym, bezwonnym opakowaniu (np. w folii aluminiowej bez silikonu w worku polietylenowym) najwcześniej 2 godziny i najpóźniej 8 godzin po zakończeniu produkcji. Należy zachować ostrożność, aby chronić próbki przed zanieczyszczeniem chemicznym lub poważnymi czynnikami fizycznymi, takimi jak wysoka temperatura, wilgotność lub światło, podczas transportu i przechowywania. Opakowanie próbki powinno zostać oznaczone etykietą zawierającą informacje identyfikujące produkt, w tym datę i miejsce produkcji oraz numery partii lub serii. Próbki nie należy bezpośrednio etykietować.
Przed analizą próbki należy wyjąć z opakowania i przechowywać w temperaturze 23 stopni i wilgotności względnej 50 procent przez 168 godzin.
Raport z badań powinien wyraźnie identyfikować testowany materiał. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek odstępstw od metod opisanych w niniejszej normie należy uzyskać zgodę firmy Tesla Materials Engineering i wyraźnie zaznaczyć to w raporcie z testów.
Domyślnie określona jest technika pobierania próbek powierzchni w celu określenia emisji lotnych związków organicznych. Próbki materiałów przygotowuje się zgodnie z normą ISO 12219-3, zwracając uwagę na minimalizację lub eliminację efektów krawędziowych. Próbki powinny mieć grubość reprezentatywną dla produkcji. Próbki grubsze niż 10 mm należy wycinać od strony spodniej. W przypadku materiałów, których grubość produkcyjna nie jest określona lub których grubość może się zmieniać w zależności od zastosowania, stosuje się próbkę o grubości 3,5 mm plus/minus 0,5 mm. Próbki należy wycinać za pomocą dziurkaczy, aby zminimalizować wytwarzanie ciepła. Jeżeli nie wskazano inaczej, testuje się co najmniej 3 próbki.
W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie techniki pobierania próbek masowych. Dotyczy to sytuacji, w których nie jest możliwe przygotowanie płaskich, okrągłych próbek (np. kleje lub włókna) lub w których nie można dokładnie zmierzyć emisyjności powierzchni (np. materiały porowate). Próbki zbiorcze należy umieścić na podwyższeniu nad dnem mikrokomory, używając stojaka drucianego lub innego narzędzia, aby mieć pewność, że żadna powierzchnia próbki nie zostanie niczym zasłonięta. Należy zadbać o to, aby do komory nie dostała się żadna inna materia organiczna poza próbką testową. Masę i wymiary próbek do badań podano w odpowiedniej normie materiałowej. Jeżeli nie wskazano inaczej, testuje się co najmniej 3 próbki.
Do badania zaparowywania próbki pobierane są zgodnie z normą ISO 6452. W przypadku materiałów, których grubość produkcyjna nie jest określona lub których grubość może się zmieniać w zależności od zastosowania, stosuje się próbkę o grubości 3,5 mm plus/minus 0,5 mm. Jeżeli nie wskazano inaczej, testuje się co najmniej 3 próbki. Do badań stosuje się metodę wagową zgodną z normą ISO 6452.
W przypadku testów zapachu próbka podlega normie VDA 270. 3 próbki badano w warunkach mokrych, a 3 próbki badano w warunkach suchych. Podczas testów wszystkie materiały są sprawdzane w warunkach mokrych i suchych lub w wariantach 270 i 2 warunków przechowywania, zgodnie z normą VDA 3.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „TESLA TP-0000912 Zachowanie emisyjne materiałów”.
