Powłoka proszkowa VW TL 256 na powierzchniach metalowych – wymagania dotyczące ochrony powierzchni

Norma „VW TL 256 Lakierowanie proszkowe na powierzchniach metalowych – Wymagania dotyczące ochrony powierzchni”, opracowana przez Volkswagen Automobile Company, określa wymagania dotyczące powłok proszkowych na różnych podłożach. Norma ta nie ma jednak zastosowania do zewnętrznych i wewnętrznych powierzchni dekoracyjnych (normy VW TL 52451 i VW TL 226), wałów napędowych (normy VW TL 216), sprężyn śrubowych (normy VW TL 261) ani kół (normy VW TL 238 i VW TL 239).

W przypadku rodzajów ochrony powierzchni stosuje się rodzaje ochrony powierzchni wymienione w tabeli zawartej w normie. Rodzaje ochrony w tabeli określa się w następujący sposób:

• Ofl-x340: Średnia ochrona przy dowolnym przygotowaniu ((dla części wewnętrznych w obszarach niewidocznych)
• Ofl-x650: Silna ochrona z wstępnym przygotowaniem tworzącym film lub warstwę
• Ofl-x651: wyjątkowo wytrzymała ochrona z wstępnym przygotowaniem i podkładem tworzącym film lub warstwę

Podstawowe wymagania niniejszej normy określa się w następujący sposób:

• Dostawy początkowe i zatwierdzanie zmian muszą być zgodne z normą VW 01155.
• Zgodność materiałów musi być zapewniona zgodnie z normą VW 91101.
• Do przeprowadzenia pełnego przeglądu potrzebnych jest co najmniej 10 komponentów.
• Pełna dokumentacja produktu obejmuje następujące informacje: rodzaj obróbki wstępnej (nazwa produktu i firma), nazwa farby i rodzaj spoiwa, producent farby i firma powłokowa oraz data malowania.

Wymagania dotyczące farby określa się w następujący sposób:

• Wykończenie farbą musi zapewniać wymaganą ochronę powierzchni zgodnie ze specyfikacjami na całej powierzchni.
• Powłoki muszą być wolne od porów, pęknięć, zacieków farby, wtrąceń ciał obcych, uszkodzeń i innych nieprawidłowości produkcyjnych, które mogłyby pogorszyć ochronę przed korozją lub określony wygląd.
• W przypadku zgodnego z przeznaczeniem użytkowania części powłoka lakiernicza powinna ściśle przylegać do materiału bazowego.
• Proces produkcyjny musi być zaprojektowany i kontrolowany w taki sposób, aby nie doszło do pogorszenia parametrów użytkowych gotowego elementu.
• Prawidłowa instalacja powinna zapobiegać uszkodzeniom, które mogłyby pogorszyć funkcjonalność lub zmniejszyć określoną ochronę antykorozyjną.

W ramach niniejszej normy stosuje się następujące badania:

• Przyczepność farby: Test ten należy wykonać przy użyciu taśmy klejącej o sile klejenia 10 N plus/minus 1 N na każde 25 mm szerokości. Taśmę klejącą należy mocno docisnąć ręką do powierzchni, nakładając ukośną linię, a następnie gwałtownie odkleić prostopadle do powierzchni. Do tego testu nadaje się na przykład taśma Tesa Tape 4657.
• Odporność na odpryski kamieni: Przyklejone resztki farby należy usunąć, odklejając taśmę klejącą. Taśmę klejącą należy mocno docisnąć ręką do odsłoniętej powierzchni, a następnie gwałtownie oderwać prostopadle do powierzchni. Do tego testu nadaje się na przykład taśma Tesa Tape 4657.
• Ślad zarysowania: To badanie jest zgodne z normą DIN EN ISO 9227. W testach dopuszcza się stosowanie narzędzi do zarysowania (narzędzie do zarysowania firmy Sikkens) zgodnych z normą DIN EN ISO 9227, które wytwarzają prostokątne lub trapezowe profile zarysowań, lub narzędzi do zarysowania (pisak do zarysowania firmy Van Laar) zgodnych z normą DIN EN ISO 17872, które wytwarzają profile zarysowań w kształcie litery U.
• Klimat o stałej kondensacji: Czas trwania testu wynosi 240 godzin. Następnie próbki testowe są aklimatyzowane w temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 minut (zgodnie z normą VW 50554-2).
• Przechowywanie w wysokiej temperaturze: Próbki testowe przechowuje się w piecu z obiegiem powietrza w temperaturze 90°C plus/minus 2°C przez 240 godzin. Następnie próbki testowe poddaje się aklimatyzacji przez co najmniej 30 minut zgodnie z normą VW 50554-2.
• Przechowywanie w warunkach chłodniczych: Po przechowywaniu w wysokiej temperaturze, te same próbki poddaje się przechowywaniu w warunkach chłodniczych w temperaturze minus 40 stopni Celsjusza (+/- 3 stopnie Celsjusza) przez 24 godziny. Bezpośrednio po tym te same próbki poddaje się badaniom zgodnie z tabelą zawartą w normie.
• Badanie udarności: Po magazynowaniu ciepła (faza ciepła i zimna) badanie przeprowadza się na sztywnej, sztywnej podstawie z siłą 90 N, zgodnie z normą DIN ISO 4532. Po uderzeniu w zimno, wyciek wokół miejsca penetracji musi zostać całkowicie usunięty. Należy określić maksymalną średnicę wycieku i udokumentować grubość warstwy określoną obok wycieku.

Krótko mówiąc, norma VW TL 256 to wewnętrzna specyfikacja Grupy Volkswagen (VW), która określa wymagania dotyczące płynów chłodzących (płynów przeciwzamarzaniowych/chłodziw) stosowanych w pojazdach tej firmy. Te warunki techniczne dostawy (TL) określają kryteria fizyczne, chemiczne i eksploatacyjne, takie jak:

• Ochrona antykorozyjna
• Stabilność termiczna
• Zgodność z materiałami stosowanymi w silniku i układzie chłodzenia
• Ochrona przed zamarzaniem i gotowaniem
• Żywotność / trwałość

Norma VW TL 256 ma zastosowanie do płynów chłodniczych sklasyfikowanych jako G11 lub G12, w zależności od wersji. Jeśli płyn chłodniczy lub środek zapobiegający zamarzaniu spełnia normę VW TL 256, oznacza to, że przeszedł wewnętrzne testy Volkswagena i jest bezpieczny do stosowania w określonych pojazdach VW, Audi, Skoda lub SEAT.

Należy sprawdzić instrukcję obsługi pojazdu, aby dowiedzieć się, jaka specyfikacja płynu chłodzącego VW (np. G13, TL 774-J) jest wymagana, ponieważ użycie niewłaściwego płynu chłodzącego może uszkodzić silnik.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodne z normą „VW TL 256 Lakierowanie proszkowe powierzchni metalowych – Wymagania dotyczące ochrony powierzchni”.