Standardowa metoda badania Hyundai Kia MS300-08 - Odporność na palność materiałów wewnętrznych

Standardowa metoda badania Hyundai Kia MS300-08 - Odporność na palność materiałów wewnętrznych

Standard „Hyundai Kia MS300-08 Standardowa metoda badania - Odporność palna materiałów wewnętrznych” opracowany przez Hyundai Motor Company opiera się na oficjalnie opublikowanej normie MVSS nr 302 i normach bezpieczeństwa wydanych przez Ministerstwo Ziemi, Transportu i Gospodarki Morskiej. Niniejsza norma zawiera metody badań i wymagania dotyczące odporności materiałów stosowanych we wnętrzu samochodów na palność.

Standardowa metoda badania Hyundai Kia MS300-08 - Odporność na palność materiałów wewnętrznych

Następujące elementy materiałów stosowanych we wnętrzu samochodu, znajdujące się w odległości mniejszej niż 13 mm od powierzchni powietrza w kabinie pasażerskiej, muszą spełniać wymagania niniejszej normy:

  • Siedzisko i oparcie
  • pas bezpieczeństwa
  • nakrycie głowy
  • Kabrioletowy dach
  • podłokietnik
  • Tapicerka drzwi, uszczelka tapicerki drzwi (osłona wodna)
  • Osłona boczna
  • ćwiartka obejmująca
  • wykończenie boczne
  • pokrycie kolumny
  • tylny bagażnik
  • zagłówek
  • dywan
  • mop do podłogi
  • kurtyna
  • osłona przeciwsłoneczna
  • Daszek
  • podnóżek
  • Nakładka i korpus tablicy przyrządów
  • sieć głośnikowa, podkładka
  • Osłona dźwigni hamulca postojowego
  • osłona dźwigni zmiany biegów
  • osłona boczna rękawicy
  • pudełko na konsolę
  • Osłona boczna konsoli
  • Pokrowiec na poduszkę powietrzną, poduszka i owijka
  • Wszystkie inne materiały w kabinie pasażerskiej pojazdu, mające na celu pochłanianie energii zderzenia i redukcję hałasu (poduszka wentylacyjna, poduszka środkowa kierownicy, część amortyzująca poduszki powietrznej i podpórka kolanowa itp.)
  • Osłony przedziału silnika: Instalowanie materiału łatwopalnego po stronie ściany przeciwpożarowej od strony przedziału silnika nie stanowi naruszenia niniejszej specyfikacji, ponieważ materiał znajduje się w komorze silnika oddzielonej od przedziału pasażerskiego ścianą przeciwpożarową. Badaniu palności poddawana jest jedynie osłona przedziału pasażerskiego bez przegrody ogniowej.
  • Osłony wnęk kół: Osłony wnęk kół nie są odsłonięte w obszarze kabiny pasażerskiej i nie stanowią części weryfikacyjnej niniejszej normy.

Zgodnie z wymaganiami ogólnymi materiały poddane obróbce uodparniającej na płomienie muszą charakteryzować się doskonałą trwałością i nie pogarszać odporności ogniowej na skutek zmęczenia w procesie produkcyjnym lub po obciążeniu.

Produkty muszą być wolne od wad, które mogą mieć wpływ na ich działanie po obróbce uodparniającej na płomienie. Ponadto musi być zgodny ze specyfikacją części i materiału.

Części pokryte środkiem zmniejszającym palność nie mogą powodować problemów jakościowych, takich jak plamy, blaknięcie, pęknięcia, korozja lub nieprzyjemny zapach osadzonych materiałów lub innych części i materiałów używanych w kontakcie.

W przypadku obróbki uniepalniającej nie należy stosować opóźniaczy zabronionych przez przepisy światowe.

Materiał jest badany metodami określonymi w normie i musi być zgodny z tabelą.

Przed rozpoczęciem badania przygotowuje się 5 próbek. Jeśli to możliwe, próbki powinny mieć określony rozmiar (szerokość 100 mm i długość 350 mm). Grubość to grubość gotowych produktów. Jeśli jednak grubość gotowych wyrobów przekracza 12 mm, odpowiednio przygotowuje się próbki o grubości do 12 mm.

Gdy nie można przyjąć określonego rozmiaru, próbki są wycinane z obszarów, które ulegają najmniejszemu zgięciu. Grubość nie powinna w żadnym miejscu przekraczać 12 mm. Natomiast w przypadku materiałów składających się z dwóch warstw o ​​różnym składzie wykonanych z materiałów kompozytowych na głębokości 13 mm od powierzchni próbki, niezależnie od tego, czy przylegają, czy nie, przygotowuje się według następujących metod:

  • W przypadku klejenia na całej powierzchni: Gdy obydwa przylegające materiały nie rozdzielą się, przygotowuje się próbki za pomocą kleju na głębokość 12 mm od powierzchni części.
  • W przypadku braku przyczepności całej powierzchni: Oddzielić materiały wyłącznie na powierzchni powierzchni powietrza komory osadczej i przygotować próbki z oddzielonych materiałów, a także wyciąć próbki na głębokość 12 mm od powierzchni przylegania. Jeżeli jednak dwa różne nałożone materiały zostaną ponownie sklejone na głębokość 12 mm, próbki przygotowuje się w taki sam sposób, jak szczelinę powietrzną komory osadzonej.

Gdy maksymalne osiągalne wymiary szerokości i długości są mniejsze od podanych wymiarów, próbki są cięte na największe możliwe wymiary. W tym przypadku minimalne wymiary próbek wynoszą 25 mm szerokości i 293 mm długości.

Próbki wycinane z materiału wytworzonego tą samą metodą co produkty gotowe, gdy nie jest możliwe uzyskanie płaskiej próbki ze względu na krzywiznę powierzchni. Grubość próbek jest wycinana z materiału wytworzonego w tym samym procesie, co produkty gotowe. Grubość próbek będzie taka sama jak grubość płaskiej części gotowych części.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy również usługi testowania określone w „Standardowej metodzie testowej Hyundai Kia MS300-08 - Odporność ogniowa materiałów wewnętrznych” podaje norma.

WhatsApp