GMI 60267 Oznaczanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych

GMI 60267 Oznaczanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych

Opracowana przez General Motors International (GMI) norma „GMI 60267 Odporność na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych” jest normą testową służącą do oceny odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych stosowanych w motoryzacji. Celem tej normy jest określenie, czy części z tworzyw sztucznych są w stanie wytrzymać nagłe uderzenia mechaniczne, które mogą wystąpić podczas eksploatacji pojazdu, montażu lub użytkowania przez klienta.

GMI 60267 Oznaczanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych

Norma ta została pierwotnie opracowana w General Motors Europe, a następnie zastąpiona normą „GMW 14093 Określanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych” dla nowych programów pojazdów. Norma GMI 60267 pozostaje ważna tylko dla określonych projektów i niektórych istniejących programów.

Elementy plastikowe w samochodach są poddawane licznym obciążeniom udarowym przez cały okres eksploatacji. Na przykład,

  • Kontakt pasażerów z częściami wnętrza
  • Uderzenia narzędzi w trakcie montażu pojazdu.
  • Uderzenia kamieni w zewnętrzne elementy plastikowe.
  • Kruchość zależna od temperatury
  • Nagłe wstrząsy mechaniczne podczas pracy

Norma GMI 60267 określa kontrolowaną laboratoryjną metodę pomiaru odporności elementów z tworzyw sztucznych na pękanie, złamanie lub trwałe uszkodzenie po uderzeniu. Norma ta pomaga producentom zapewnić, że elementy z tworzyw sztucznych chronią przed:

  • Integralność strukturalna
  • Wydajność bezpieczeństwa
  • Jakość wyglądu
  • Długotrwała trwałość

Norma GMI 60267 dotyczy przede wszystkim elementów plastikowych stosowanych w motoryzacji, takich jak:

  • tablice przyrządów
  • Listwy drzwiowe
  • Części konsoli
  • Elementy dekoracyjne wnętrz
  • Zewnętrzne części plastikowe
  • Elementy polimerowe formowane wtryskowo

Opisana metoda badawcza jest szczególnie istotna w przypadku tworzyw sztucznych, które mogą stać się kruche z następujących powodów:

  • Niskie temperatury
  • starzenie się
  • Narażenie na promienie UV
  • Cykl cieplny
  • Narażenie chemiczne

Zasada tej metody badawczej polega na przyłożeniu kontrolowanej siły uderzenia do próbki tworzywa sztucznego i ocenie powstałych uszkodzeń. Typowe zmienne testowe obejmują:

  • Energia uderzenia
  • Typ urządzenia uderzeniowego
  • Kondycjonowanie temperaturowe
  • Stan starzenia się
  • Grubość próbki
  • Tryb błędu

Ten test sprawdza, czy komponent wykonuje następujące czynności:

  • Pęknięcia
  • Złamania
  • Nadmierne odkształcenie
  • Utrzymanie odpowiedniego wyglądu i funkcjonalności.

Norma GMI 60267 obejmuje różne konfiguracje testowe w zależności od wymaganego zastosowania. Powszechnie stosowaną konfiguracją jest test uderzenia kulką stalową. Oto różne zastosowania tego testu:

  • GMI 60267-1-C Oznaczanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych: Urządzenie C (kula stalowa). Kod 1: Badanie po przyspieszonym starzeniu i schłodzeniu do 23 stopni.
  • GMI 60267-2-C Oznaczanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych: Urządzenie C (kula stalowa). Kod 2: Test pod kątem 23 stopni.
  • GMI 60267-3-C Oznaczanie odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych: Urządzenie C (kulka stalowa). Kod 3: Badanie po 4 godzinach przechowywania w temperaturze -30 stopni i bezpośrednio po wyjęciu.

W metodzie stalowej kuli zastosowanej w Urządzeniu C stalowa kula jest upuszczana lub wystrzeliwana w kierunku plastikowego elementu w kontrolowanych warunkach.

Badanie w niskiej temperaturze jest istotne, ponieważ wiele polimerów traci wytrzymałość i staje się bardziej kruchych, gdy są wystawione na działanie niskich temperatur.

Po uderzeniu próbka jest badana pod określonym kątem. Typowe kryteria oceny testu są następujące:

  • Uszkodzenia wizualne:
    • Pęknięcia
    • Złamania
    • Pęknięcia powierzchniowe
    • Wybielanie obszarów polimerowych
  • Uszkodzenia funkcjonalne:
    • Utrata funkcji mechanicznych
    • Rozdzielenie klipsów lub punktów mocowania
    • Awaria zintegrowanych komponentów
  • Wymagania dotyczące wyglądu: Wymagania dotyczące widocznych części wewnętrznych mogą obejmować:
    • Brak widocznych pęknięć
    • Brak niedopuszczalnych odkształceń.
    • Brak defektów kosmetycznych

Typowe polimery samochodowe testowane zgodnie z tymi wymaganiami obejmują:

  • Polipropylen (PP)
  • Akrylonitryl-butadien-styren (ABS)
  • Poliwęglan (PC)
  • Mieszanki PC/ABS
  • Poliamid (PA)
  • Elastomery termoplastyczne (TPE)

Badanie to jest szczególnie ważne w przypadku tworzyw sztucznych stosowanych w elementach związanych z bezpieczeństwem lub widocznych.

W inżynierii samochodowej norma GMI 60267 jest uważana za ważną z następujących powodów:

  • Bezpieczeństwo pasażerów: Elementy wnętrza nie powinny roztrzaskiwać się na ostre kawałki podczas uderzeń. Ta metoda testowania pomaga sprawdzić, czy plastikowe części pozostają bezpieczne podczas użytkowania pojazdu.
  • Zapewnienie jakości: Ta metoda testowania zapewnia powtarzalną metodę porównywania następujących elementów:
    • Różne materiały
    • Różni dostawcy
    • Różne partie produkcyjne
  • Trwałość w warunkach środowiskowych: Tworzywa sztuczne stosowane w motoryzacji są narażone na ekstremalne warunki:
    • Temperatury zimowe
    • Ciepło ze słońca
    • Cykl cieplny
    • Skutki starzenia się

Badania udarności potwierdzają, że materiały zachowują wystarczającą wytrzymałość przez cały okres użytkowania.

  • Kwalifikacja dostawców: Dostawcy części samochodowych wykorzystują dane dotyczące odporności na uderzenia w następujących sytuacjach:
    • Zatwierdzenie materiału
    • Weryfikacja projektu
    • Dokumentacja procesu zatwierdzania części produkcyjnych (PPAP)
    • Zatwierdzenie produkcji

Norma GMI 60267 należy do rodziny norm General Motors dotyczących trwałości materiałów, do której należą:

  • GMI 60266 Określanie odporności elementów wykończenia wnętrza samochodu na środki czyszczące.
  • GME 60269 Metoda badania służąca do określania odporności na zużycie części z tworzyw sztucznych pokrytych metalem, malowanych, drukowanych i powlekanych.
  • GMW 14093 Oznaczanie odporności na uderzenia części z tworzyw sztucznych.

Łącznie normy te oceniają odporność materiałów stosowanych w motoryzacji na obciążenia mechaniczne, środowiskowe i chemiczne.

Podsumowując, norma GMI 60267 jest kluczowym standardem badań materiałów motoryzacyjnych, stosowanym do oceny odporności na uderzenia elementów z tworzyw sztucznych. Gwarantuje ona, że ​​części polimerowe stosowane w pojazdach wytrzymują uderzenia mechaniczne bez pękania i uszkodzeń. Chociaż w dużej mierze zastąpiona normą GMW 14093, pozostaje ona aktualna dla starszych programów motoryzacyjnych General Motors i nadal stanowi ważną metodologię oceny trwałości tworzyw sztucznych w motoryzacji.

Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMI 60267.

WhatsApp