Norma „Ford FLTM BN 107-02 Test tarcia – ocena instrumentalna”, opracowana przez Ford Motor Company (Ford), opisuje metodę badawczą stosowaną do oceny przenoszenia koloru (oporu na tarcie) materiałów tapicerskich wnętrz samochodowych z wykorzystaniem metody pomiaru instrumentalnego. Norma ta należy do szerszej serii norm, koncentrujących się głównie na tekstyliach do wnętrz, tkaninach powlekanych, skórach oraz materiałach tapicerskich stosowanych w siedzeniach i powierzchniach kabin pojazdów.
Tarcie odnosi się do przenoszenia koloru materiału (barwnika lub pigmentu) na inną powierzchnię w wyniku tarcia lub ścierania. W testach motoryzacyjnych i tekstylnych jest to kluczowy wskaźnik trwałości koloru i powierzchni. W połączeniu z oceną instrumentalną oznacza to, że ocena jest przeprowadzana za pomocą urządzeń pomiarowych, a nie na podstawie ludzkiej oceny wizualnej.
W ocenie instrumentalnej zamiast po prostu oceniać stopień zabarwienia paska testowego, wynik mierzy się za pomocą takich instrumentów, jak:
Narzędzia te mierzą następujące parametry:
Dzięki temu wyniki stają się bardziej obiektywne, powtarzalne i mniej zależne od ludzkiej interpretacji.
Do ścierania się farby dochodzi w następujących sytuacjach:
Typowe przykłady ze świata rzeczywistego obejmują:
Podstawowym celem normy Ford FLTM BN 107-02 jest zdefiniowanie następujących kwestii:
Norma ta, w przeciwieństwie do normy Forda BN 107-01 (która zazwyczaj opiera się na wizualnej lub manualnej ocenie tarcia), koncentruje się na ocenie instrumentalnej, zwiększając powtarzalność i redukując subiektywizm człowieka.
Ta metoda testowania symuluje rzeczywiste warunki tarcia, takie jak te wymienione poniżej:
Podczas testu próbkę materiału pociera się w standardowych warunkach, a stopień przeniesienia koloru mierzy się za pomocą instrumentów, a nie wyłącznie na podstawie oceny wizualnej.
Typowa ocena obejmuje następujące elementy:
Niniejsza norma ma zastosowanie do następujących kwestii:
Materiały na siedzenia samochodowe (tkane, dziane, włókninowe)
Test ten zazwyczaj przebiega w następujący sposób:
Różnice pomiędzy tą normą a normą Ford FLTM BN 107-01 są następujące:
W inżynierii samochodowej normę Ford FLTM BN 107-02 stosuje się zazwyczaj na następujących etapach:
Norma ta jest szczególnie ważna w przypadku pojazdów klasy premium, w których trwałość estetyczna jest kluczowym czynnikiem decydującym o zakupie.
Norma Ford FLTM BN 107-02 jest ważna, ponieważ kontroluje rodzaj wady, która jest bardzo widoczna i wrażliwa na klienta we wnętrzach pojazdów: przenoszenie farby (tarcie). Nawet niewielkie przenoszenie farby może szybko stać się zauważalnym problemem jakościowym. Główne powody, dla których ta norma jest ważna, to:
Norma ta umożliwia identyfikację problemów przed rozpoczęciem produkcji poprzez symulację tych warunków.
Przeprowadzenie testów na wczesnym etapie pozwala uniknąć dużych kosztów na późniejszym etapie.
Podsumowując, norma Ford FLTM BN 107-02 definiuje instrumentalny test tarcia (przenoszenia koloru) służący do oceny odporności materiałów wnętrza samochodu na przenoszenie farby pod wpływem tarcia. W porównaniu z czysto wizualnymi metodami tarcia poprawia on dokładność, powtarzalność i porównywalność dostawców.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla firm zgodnie z normą Ford FLTM BN 107-02.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
