EDAG PVE.4.03.01.0001 Odporność na zarysowania

Norma „EDAG PVE.4.03.01.0001 Odporność na zarysowania”, opublikowana przez Grupę EDAG, jednego z największych niezależnych partnerów inżynieryjnych na świecie w dziedzinie pojazdów i inteligentnych fabryk, opisuje metodę badania odporności na zarysowania elementów lakierowanych i niemalowanych. W tym celu powierzchnia jest poddawana zewnętrznemu ścieraniu mechanicznemu w postaci zarysowań.

Do testów wykorzystuje się narzędzie do rysowania i pinezkę z zamocowanymi i odpowiednio zabezpieczonymi szpilkami. Narzędziem do rysowania jest tester twardości 430P firmy Erichsen. Szpilka ma końcówkę z węglika spiekanego o średnicy 1 mm; końcówka testowa testera twardości model 318 firmy Erichsen jest najbardziej odpowiednia.

W testach wykorzystywany jest również spektrofotometr spełniający ogólne wymogi norm DIN 5033-1, ISO/CIE 11664-3, ISO/CIE 11664-4 oraz DIN 5033-7, pomiary geometryczne 45 stopni / 0 stopni lub 0 stopni / 45 stopni zgodnie z normą DIN 5033-7, ocena wizualna w świetle zgodnie z normami DIN 6173-1 i DIN 6173-2 oraz światło standardowe D65.

Próbkę testową umieszcza się płasko na uchwycie i stole pomiarowym. Przeprowadza się ocenę wizualną. Wartość połysku określa się zgodnie z normą CIELab. Parametrami testu są siła nacisku i szybkość zarysowania.

Podczas testu automatycznie sterowany iglica rysuje siatkę na pomalowanej lub niemalowanej powierzchni z odstępem linii wynoszącym około 2 mm. Każda rysa jest rysowana tylko raz w jednym kierunku. Do oceny odchylenia koloru w porównaniu z powierzchnią nieobciążoną określa się za pomocą kolorymetru.

Próbki do badań należy wycinać z gotowych elementów. Kształt i rozmiar uchwytu próbki oraz urządzenia pomiarowego powinny zapewniać płaskie podparcie i umożliwiać jednokierunkowy ruch drapania na odcinku co najmniej 40 mm po powierzchni próbki. Ponadto powierzchnie testowa i podporowa powinny być do siebie równoległe.

Podczas przygotowywania próbki jej powierzchnia musi być gładka i wolna od zabrudzeń. Badanie należy wykonywać czystymi, niezaolejonymi rękami. Próbki należy przechowywać przez co najmniej 48 godzin w standardowych warunkach środowiskowych (23°C i 500% wilgotności względnej) zgodnie z normą ISO 554.

Badanie przeprowadza się w temperaturze pokojowej. Za pomocą rysika tworzy się wzór siatki. Wykonuje się co najmniej 20 rys, zachowując odstępy między liniami siatki wynoszące 2 mm. Rysy powtarza się prostopadle do istniejących linii, tworząc wzór siatki. Rysy nakłada się tylko w jednym kierunku.

Parametry testu są następujące:

• Siły pościgowe:
  • 5 N/10 N dla niepomalowanych elementów (siła śledzenia zależy od miejsca montażu w pojeździe i wymagań dotyczących elementu)
  • 10 N dla elementów malowanych
• Prędkość drapania: 1000 mm/min.

Oto oczekiwane wyniki:

• Maksymalna wartość jasności wynosi 1,5.
• Wartość charakterystyczna oceny wizualnej wynosi maksymalnie 2B. Ocenę należy oprzeć na kryteriach podanych w tabelach.
• Dopuszczalne są lekkie blizny powstałe w wyniku stresu.
• Nie dopuszcza się uszkodzeń lub zniszczeń powierzchni, których nie można naprawić, np. odprysków farby.

Ocena odbywa się w następujący sposób:

• Ocena wizualna powierzchni poddanej obciążeniu według kryteriów oceny podanych w tabelach.
• Do oceny metrologicznej podaje się różnicę wartości jasności pomiędzy obszarami zaznaczonymi i niezaznaczonymi w wartości zmierzonej, określoną kolorymetrycznie (wartość zmierzona = średnia z co najmniej 5 oddzielnych pomiarów).
• Metoda pomiaru zgodna z normą ISO/CIE 11664-3.
• Przestrzeń barw zgodna z normą ISO/CIE 11664-4.
• Oświetlacz: D65 / 10 stopni.
• Średnica obszaru pomiarowego: co najmniej 7 mm.
• Ponadto należy sprawdzić zgodność zmierzonych wartości z wrażeniem wizualnym (nawet w przypadku odpowiedniej oceny metrologicznej).
• Sporządzanie raportu z badań zgodnie z normą ISO/IEC 17025 oraz wymaganiami określonymi w odpowiedniej normie i specyfikacjach badań.
• Gdy nadruk stanie się łatwo rozpoznawalny, powierzchnię należy ocenić zgodnie z drugą tabelą.

Zgodnie z tabelą zatytułowaną „Ocena widoczności wydruku (bez powiększenia)”:

• 1 = Brak widocznego śladu (brak zmian na powierzchni)
• 2 = Małe / lekkie blizny
• 3 = Widoczne są znaczące ślady

Zgodnie z tabelą zatytułowaną „Ocena zmian powierzchni (powiększenie 6x do 8x)”:

• A = Tylko zmiana jasności i/lub koloru (kontrast jasny/ciemny)
• B = Zdeformowana powierzchnia (wgłębienie)
• C = Uszkodzona powierzchnia (uszkodzona powierzchnia z nieodwracalnym uszkodzeniem powłoki/warstwy wierzchniej/podłoża itp.)

W skrócie, norma EDAG PVE.4.03.01.0001 określa wymagania i procedury dotyczące kontroli wizualnej zewnętrznych lakierowanych powierzchni podzespołów samochodowych. Norma ta jest częścią zestawu protokołów mających na celu zapewnienie wysokiej jakości wyników badań zewnętrznych części pojazdów, ze szczególnym uwzględnieniem spójności, estetyki i trwałości lakierowanych powierzchni.

Norma ta dotyczy cech wizualnych lakierowanych elementów zewnętrznych, zapewniając ich zgodność z ustalonymi kryteriami jakości. Została opracowana do stosowania w procesach produkcji i kontroli jakości w przemyśle motoryzacyjnym, w celu oceny wyglądu powierzchni lakierowanych części, takich jak panele nadwozia, zderzaki i inne elementy zewnętrzne.

Celem niniejszej normy jest:

• Określenie jednolitych kryteriów oceny jakości powierzchni, obejmujących połysk, spójność koloru i fakturę.
• Zapewnienie, że malowane elementy spełniają wymagania estetyczne i funkcjonalne.
• Aby zapewnić wytyczne dotyczące kontroli wizualnej w standardowych warunkach w celu zminimalizowania subiektywizmu.

W normie tej określono kilka kluczowych zagadnień dotyczących kontroli powierzchni malowanych:

• Konfiguracja i warunki badania: Aby zapewnić spójną ocenę, inspekcje powinny być przeprowadzane w kontrolowanych warunkach oświetleniowych. Niniejsza norma określa stosowanie określonych kątów padania światła i intensywności w celu uwypuklenia niedoskonałości powierzchni. Czynniki środowiskowe, takie jak temperatura i wilgotność, są kontrolowane, aby uniknąć wpływu na wyniki inspekcji.
• Kryteria kontroli wizualnej: Powierzchnie muszą mieć jednolity wygląd w całym elemencie i być wolne od wad, takich jak skórka pomarańczowa, wycieki czy wtrącenia. Norma ta podkreśla znaczenie dopasowania powierzchni do zatwierdzonych próbek referencyjnych pod względem koloru, połysku i tekstury.

Wśród cech wizualnych wyróżnia się:

• Spójność kolorów: Aby mieć pewność, że malowana powierzchnia jest zgodna ze wskazanym standardem kolorystycznym.
• Poziom połysku: Pomiar jakości odbicia, mający na celu sprawdzenie, czy powierzchnia spełnia wymagane jednostki połysku.
• Faktura powierzchni: ocena gładkości i jednorodności malowanej powierzchni.

• Zaakceptuj warunki:
  • Komponenty muszą spełniać określone tolerancje dotyczące niedoskonałości powierzchni.
  • Odchylenia takie jak zarysowania, cząsteczki kurzu czy nierówność powłoki muszą mieścić się w dopuszczalnych granicach określonych w normie.
  • Norma ta odwołuje się do odpowiednich protokołów, takich jak norma ISO 2409 dotycząca badania metodą nacięć krzyżowych, jeżeli jest to konieczne do dodatkowej oceny przyczepności powłoki.

Norma EDAG PVE.4.03.01.0001 jest szeroko stosowana przez producentów i dostawców branży motoryzacyjnej w celu zapewnienia wysokiej jakości powłok zewnętrznych. Norma ta ma zastosowanie w następujących procesach:

• Kontrola jakości produkcji: zapewnienie, że malowane elementy spełniają standardy estetyczne i funkcjonalne przed montażem.
• Audyty dostawców: weryfikacja, czy zewnętrzni dostawcy spełniają wymogi jakościowe EDAG.
• Rozwój prototypów: Ocena jakości powierzchni prototypowych komponentów w celu udoskonalenia procesów produkcyjnych.

Norma PVE.4.03.01.0001 zawiera jasne wytyczne dotyczące kontroli wizualnej i pomaga producentom samochodów osiągnąć następujące cele:

• Spójność: Jednolity wygląd wszystkich malowanych części podnosi jakość marki.
• Satysfakcja klienta: Wysokiej jakości powierzchnie, które spełniają oczekiwania konsumentów w zakresie estetyki pojazdów.
• Oszczędność: Wczesne wykrywanie wad powierzchniowych, redukcja konieczności ponownej obróbki i roszczeń gwarancyjnych.

W związku z tym norma EDAG PVE.4.03.01.0001 odgrywa kluczową rolę w zapewnianiu jakości lakierowanych powierzchni zewnętrznych w branży motoryzacyjnej. Definiując rygorystyczne kryteria i procedury kontroli, pomaga producentom dostarczać atrakcyjne wizualnie i trwałe komponenty. Norma ta, będąca częścią kompleksowego podejścia Grupy EDAG do inżynierii motoryzacyjnej, podkreśla znaczenie precyzji i spójności w osiąganiu wysokiej jakości powierzchni pojazdów.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, przeprowadza testy, pomiary i analizy w szerokim zakresie dziedzin dla firm z wszystkich sektorów, dysponując wykwalifikowanym zespołem i rozbudowaną infrastrukturą. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą „EDAG PVE.4.03.01.0001 Odporność na zarysowania”.