Metoda badania Renault Nissan RNES-B-00071 - Palność pozioma materiałów motoryzacyjnych

Metoda badania Renault Nissan RNES-B-00071 - Palność pozioma materiałów motoryzacyjnych

Norma „Renault Nissan RNES-B-00071 Metoda testowa - Pozioma palność materiałów samochodowych”, opracowana wspólnie przez francuską firmę samochodową Renault i firmę samochodową Nissan, opisuje metodę testową służącą do określania palności materiałów samochodowych. Celem tej metody badawczej jest określenie szybkości spalania poziomego oraz rodzaju spalania, jakie może wystąpić w materiałach znajdujących się w kabinie pasażerskiej pojazdu, szczególnie we wnętrzu lub pod maską. Badanie to można przeprowadzić na materiale powierzchniowym, na kompozycie zawierającym taki materiał powierzchniowy i związanym z powierzchnią znajdującą się pod spodem oraz na materiałach znajdujących się pod spodem.

Metoda badania Renault Nissan RNES-B-00071 - Palność pozioma materiałów motoryzacyjnych

Zasadniczo podczas wykonywania tego testu koniec próbki jest trzymany poziomo za pomocą szczęk w kształcie litery „U” i poddawany działaniu określonego płomienia o niskiej energii. Odnotowuje się rodzaj spalania i określa szybkość spalania pomiędzy dwoma punktami odniesienia.

Głównym wyposażeniem wykorzystywanym w tych badaniach jest komora spalania wykonana ze stali nierdzewnej o wymiarach wewnętrznych 381 mm × 356 mm × 203 mm. Z przodu tego pomieszczenia znajduje się ognioodporne okno obserwacyjne, które zakrywa całą fasadę i służy również jako panel dostępowy. W dnie komory znajduje się 19 otworów o średnicy 10 mm służących do wentylacji. W górnej części komory ze wszystkich stron znajdują się szczeliny wentylacyjne o wysokości 12,7 mm.

Komora osadzona jest na czterech nogach o wysokości 10 mm. Na jednym końcu komory może znajdować się otwór na wejście uchwytu próbki zawierającego próbkę, natomiast na drugim końcu znajduje się otwór na przewód gazowy.

Stopiony materiał jest wychwytywany przez misę umieszczoną na dnie komory, tak aby nie blokować żadnych obszarów wentylacyjnych pomiędzy otworami. Aby ułatwić czyszczenie sufitu po badaniu, można dodać folię aluminiową. Tę folię aluminiową należy ułożyć tak, aby idealnie wpasowała się w geometrię sufitu, nie zasłaniając otworów wentylacyjnych. Wysokość patelni nie powinna przekraczać 16 mm, a grubość ścianek patelni powinna być mniejsza niż 2 mm.

Podczas badania pomieszczenie to powinno znajdować się w pomieszczeniu o temperaturze 23 stopni plus/minus 5 stopni i prędkości powietrza mniejszej niż 0,3 m/s. Laboratorium można umieścić pod wyciągiem w celu odprowadzania spalin.

Po badaniu każdej próbki komora spalania i uchwyt próbki do badania muszą osiągnąć temperaturę nieprzekraczającą 30 stopni przed rozpoczęciem pobierania kolejnej próbki.

Kolejnym materiałem testowym jest uchwyt próbki testowej. Próbka składa się z dwóch metalowych płytek w kształcie litery „U” lub ram wykonanych z materiału odpornego na korozję. Dolna płyta wyposażona jest w kołki, natomiast górna płyta wyposażona jest w odpowiednie otwory, które zapewniają równomierne trzymanie badanego przedmiotu. Kołki służą również jako punkty pomiarowe na początku i na końcu spalania. Dno próbki powinno znajdować się 178 mm nad dnem komory spalania. Odległość pomiędzy przednią krawędzią uchwytu próbki a końcem komory powinna wynosić 22 mm.

Użycie klatki użytej w badaniach jest opcjonalne w standardzie FMVSS 302. Jest to obowiązkowe dla wdrożenia normy ISO 3795.

W badaniach wykorzystuje się opcjonalne lustro zamontowane pod kątem 45 stopni do tyłu komory, aby ułatwić pomiar badanego elementu. Lustro jest ustawione tak, aby nie miało kontaktu z płonącym lub stopionym materiałem. Jego zadaniem jest zapewnienie optymalnej widoczności badanego przedmiotu, niezależnie od rodzaju badanego materiału, np. w obecności dymu lub stopionego materiału.

Dodatkowo w badaniach wykorzystywane są następujące materiały: palnik gazowy, gaz testowy, komora kondycjonowania, dwa stopery, urządzenie pomiarowe, piec z mieszaniem powietrza (w razie potrzeby), piec wilgotny (w razie potrzeby), grzebień metalowy i opcjonalnie opary kaptur.

Do badań wykorzystuje się próbki materiałów pojedynczych lub kompozytowych, które umieszcza się w całości lub w części w odległości mniejszej niż 13 mm od kabiny pasażerskiej. Każdy materiał, który nie przylega do innego materiału w każdym punkcie styku, jest testowany osobno. Każdy materiał przylegający do innego materiału w każdym punkcie styku jest testowany jako materiał kompozytowy z innymi materiałami.

Szczegóły dotyczące wymiarów próbek do badań, grubości próbek do badań, prostego stanu wadliwego, materiału jednorodnego lub anizotropowego, materiału z powierzchnią cięcia, znacznika odniesienia, starzenia (w razie potrzeby) i procesów kondycjonowania, które należy uwzględnić podczas przygotowywania próbki do badania są uwzględnione w standardzie.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczy usługi testowe określone w „Metodzie testowej Renault Nissan RNES-B-00071 - Standard palności poziomej dla materiałów motoryzacyjnych. Podaje również.

WhatsApp