Ford WSS-M16J19 B1 Farba, jednoskładnikowa, monowarstwowa, do twardych powierzchni, do zastosowań zewnętrznych / B2 Farba, dwuskładnikowa, monowarstwowa, do twardych powierzchni, do zastosowań zewnętrznych

Materiały zdefiniowane w normach „Ford WSS-M16J19 B1 Farba, jednoskładnikowa, monowarstwowa, do twardych powierzchni, do zastosowań zewnętrznych / B2 Farba, dwuskładnikowa, monowarstwowa, do twardych powierzchni, do zastosowań zewnętrznych”, opracowanych przez Ford Motor Company (Ford), to farby monowarstwowe nakładane metodą wypalania.

Specyfikacje te zostały pierwotnie opublikowane dla farb stosowanych jako warstwa nawierzchniowa na zewnętrznych elementach wykończeniowych wykonanych z twardych powierzchni, takich jak spojlery, aplikacje, obudowy lusterek, klamki, kratki wlotu powietrza i emblematy. Nadają się one do stosowania na określonych podkładach lub wstępnie wypalanych emaliach, np. w procesach naprawy lakieru lub sklejania.

Temperatura wypału nie może przekraczać temperatury mięknienia materiału powierzchniowego określonej przez Ford Materials Engineering.

W branży motoryzacyjnej specyfikacje materiałowe mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia jakości, trwałości i spójności na wszystkich liniach produkcyjnych. Ford Motor Company, jeden z wiodących światowych producentów samochodów, dąży do standaryzacji komponentów i powierzchni stosowanych w swoich pojazdach. Jednym z nich jest norma Ford WSS-M16J19, która określa wymagania dotyczące jednowarstwowych systemów lakierniczych stosowanych na twardych powierzchniach do zastosowań zewnętrznych. Normy Ford WSS-M16J19-B1 i Ford WSS-M16J19-B2 definiują odpowiednio jednoskładnikowe i dwuskładnikowe lakiery jednowarstwowe. Normy te są kluczowe dla dostawców produkujących lakierowane elementy, takie jak zderzaki, listwy ozdobne i panele nadwozia, zapewniając im odporność na czynniki środowiskowe, takie jak promieniowanie UV, warunki atmosferyczne i zużycie mechaniczne.

Normy te stanowią część szerszych ram inżynierii materiałowej firmy Ford i należy je stosować w powiązaniu ze standardowymi wymaganiami firmy dotyczącymi materiałów produkcyjnych (WSS-M99P1111-A).

Tradycyjne lakiery samochodowe zazwyczaj składają się z systemu wielowarstwowego: podkładu, warstwy bazowej i lakieru. Natomiast systemy monopowłokowe łączą kolor i ochronę w jednej warstwie, co skraca etapy produkcji, koszty materiałów i czas aplikacji. Standardowa seria WSS-M16J19 firmy Ford obejmuje lakiery monopowłokowe utwardzane w piecu, idealne do twardych powierzchni, takich jak metal lub tworzywa sztuczne stosowane na elementach zewnętrznych.

Oznaczenia „B1” i „B2” odnoszą się do rewizji tej normy. Rewizja B1 koncentruje się na formulacji jednoskładnikowej (gotowej do użycia, bez konieczności mieszania), natomiast rewizja B2 koncentruje się na systemie dwuskładnikowym (żywica bazowa zmieszana z utwardzaczem dla lepszej wydajności). Oba produkty zostały zaprojektowane z myślą o trwałości w warunkach zewnętrznych, są zgodne ze standardami kolorystycznymi Forda i spełniają rygorystyczne przepisy dotyczące emisji podczas aplikacji.

Norma Ford WSS-M16J19-B1 określa jednoskładnikową, jednowarstwową farbę do stosowania na twardych powierzchniach zewnętrznych. System ten nadaje się do produkcji wielkoseryjnej, ponieważ nie wymaga mieszania na miejscu.

W niniejszej normie skład i materiały zdefiniowano następująco:

• Na bazie żywicy: Farba musi być wykonana z poliestru, akrylu, modyfikowanego polimeru uretanowego lub żywicy poliuretanowej. Dozwolone są drobne modyfikatory lub plastyfikatory w celu precyzyjnej regulacji właściwości, takich jak elastyczność.
• Pigmenty: Wymagane są pigmenty do zastosowań zewnętrznych, klasy motoryzacyjnej, dobrane zgodnie z głównymi standardami kolorystycznymi Forda. Muszą one zapewniać długotrwałą odporność na blaknięcie i kredowanie.
• Ochrona przed promieniowaniem UV: Formuła zawiera absorbery promieniowania UV, a dostawcy są zobowiązani do ujawnienia ich składu i stężeń na żądanie Forda. Zapobiega to degradacji spowodowanej ekspozycją na słońce.
• Rozpuszczalniki i emisje: Farba musi spełniać lokalne przepisy dotyczące emisji lotnych związków organicznych (LZO) w zakresie swojej lepkości i promować odpowiedzialność za środowisko.

Pod względem właściwości użytkowych, lakier klasy B1 musi spełniać zatwierdzone przez Forda kryteria dotyczące próbek produkcyjnych. Podstawowe testy są następujące:

• Przyczepność i elastyczność: Doskonała przyczepność do twardych powierzchni bez pękania pod wpływem cykli termicznych.
• Odporność na warunki atmosferyczne: symulacja wilgotności, mgły solnej i ekspozycji na promieniowanie UV w celu odzwierciedlenia warunków rzeczywistych.
• Stabilność koloru: minimalne odstępstwo od podstawowych standardów Forda po przyspieszonym starzeniu.
• Charakterystyka zastosowania: Nadaje się do stosowania metodą natryskową lub zanurzeniową, zapewniając stałą lepkość w liniach zautomatyzowanych.

Dostawcy muszą udowodnić zgodność poprzez badania laboratoryjne, uwzględniające różnice w stosunku do oryginalnej, zatwierdzonej próbki. Zapewnia to spójność każdej partii w całym globalnym łańcuchu dostaw Forda.

Norma Ford WSS-M16J19-B2 rozszerza koncepcję monowarstwy na system dwuskładnikowy, w którym warstwa bazowa jest łączona z utwardzaczem (izocyjanianem lub podobnym) bezpośrednio przed aplikacją. Zapewnia to doskonałą odporność chemiczną i wytrzymałość mechaniczną, dzięki czemu nadaje się do stosowania na elementach zewnętrznych narażonych na duże obciążenia.

W niniejszej normie skład i materiały zdefiniowano następująco:

• Żywica i utwardzacz: Stosowane są żywice podobne do B1 (na bazie poliestru, akrylu, uretanu), ale z dwuskładnikowym aktywatorem sieciującym podczas wypalania. Poprawia to integralność powłoki.
• Pigmenty i dodatki: Tak samo jak B1, zawiera obowiązkowe absorbery UV klasy motoryzacyjnej do dopasowywania kolorów. Dwuskładnikowa struktura zapewnia wyższą zawartość substancji stałych, redukując emisję lotnych związków organicznych (LZO).
• Proporcje mieszania: Aby produkcja była efektywna, należy zachować precyzyjne proporcje (np. baza-utwardzacz 4:1), a czas przydatności do użycia (czas przydatności po wymieszaniu) powinien przekraczać 4 godziny.

Pod względem parametrów użytkowych farba klasy B1 bazuje na normach B1, opracowanych do wymagających zastosowań:

• Twardość i odporność na ścieranie: Większa twardość ołówka (np. H-2H) i lepsza odporność na zarysowania dzięki usieciowanej strukturze.
• Odporność chemiczna: Poprawiona tolerancja na kwasy, zasady i płyny samochodowe, testowana przy użyciu protokołów zanurzeniowych.
• Test trwałości: rozszerzone symulacje ekspozycji na warunki na Florydzie w celu sprawdzenia trwałości blaknięcia i połysku (odpowiednik maksymalnie 3 lat).
• Zgodność z wymogami ochrony środowiska: surowsze limity LZO z pełną identyfikowalnością składników.

Zatwierdzenie, np. klasy B1, zależy od zgodności z oryginalną próbką produkcyjną, a nadzór nad procesem weryfikacji sprawuje dział inżynierii materiałowej firmy Ford.

Krótko mówiąc, chociaż obie specyfikacje dotyczą monowarstwowych farb zewnętrznych na twardych powierzchniach, różnice między nimi leżą w ich składzie i równowadze wydajności.

Te elementy stanowią integralną część procesów blacharskich Forda. Na przykład,

• B1: Zwykle stosowany w plastikowych panelach przednich i wykończeniach niektórych modeli, w których priorytetem jest oszczędność, bez uszczerbku dla podstawowej ochrony.
• B2: Stosowany w niektórych pojazdach o dużej wydajności do elementów o dużej gęstości metalu w celu zapewnienia im dodatkowej wytrzymałości.

Podczas produkcji farby te są wypalane w temperaturze 120–150 stopni Celsjusza, co pozwala na utworzenie trwałej powłoki o grubości 50–80 mikronów.

Nasza organizacja, z kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi testowe oraz wspierając ich we wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe dla firm zgodnie z normą „Ford WSS-M16J19 B1 Lakier, jednoskładnikowy monopowłokowy, na twarde powierzchnie, do zastosowań zewnętrznych / B2 Lakier, dwuskładnikowy monopowłokowy, na twarde powierzchnie, do zastosowań zewnętrznych”.