GMW 14865 Oznaczanie odporności powłok organicznych na zarysowania – symulacja obiektów myjni samochodowych

GMW 14865 Oznaczanie odporności powłok organicznych na zarysowania – symulacja obiektów myjni samochodowych

Norma „GMW 14865 Określanie odporności na zarysowanie powłok organicznych – symulacja obiektów myjni samochodowych”, opracowana przez General Motors Worldwide (GMW), jest normą testową służącą do oceny odporności na zarysowanie organicznych systemów lakierniczych i powłokowych, w szczególności tych stosowanych na powierzchniach zewnętrznych pojazdów. Jej celem jest symulacja mechanicznego działania automatycznej myjni samochodowej i określenie, jak dobrze powlekana powierzchnia wytrzymuje wielokrotne szorowanie w obecności brudu lub cząstek ściernych.

GMW 14865 Oznaczanie odporności powłok organicznych na zarysowania – symulacja obiektów myjni samochodowych

Powłoki zewnętrzne samochodów są poddawane wielokrotnemu czyszczeniu przez cały okres ich eksploatacji. Automatyczne myjnie samochodowe mogą pozostawiać liczne, drobne rysy, ponieważ obracające się lub oscylujące szczotki przenoszą brud i inne cząstki ścierne po lakierowanej powierzchni.

Norma GMW 14865 określa kontrolowaną procedurę laboratoryjną pozwalającą odtworzyć tego typu uszkodzenia. Test ma na celu tworzenie drobnych zarysowań powierzchniowych i ocenę odporności powłoki organicznej na tego typu ścieranie. Norma ta ma na celu określenie odporności powłoki lakierniczej na wielokrotne szorowanie w myjni samochodowej.

Niniejsza norma dotyczy przede wszystkim organicznych systemów powłokowych, w szczególności powłok lakierniczych do samochodów. W związku z tym może mieć zastosowanie do następujących rodzajów lakierowanych elementów zewnętrznych:

  • Malowane metalowe panele nadwozia
  • Malowane elementy zewnętrzne z tworzywa sztucznego
  • Elementy wykończenia samochodów z powłokami organicznymi
  • Systemy powłok transparentnych
  • Powłoki dekoracyjne i ochronne dla motoryzacji.

Opisana metoda jest szczególnie użyteczna podczas opracowywania i walidacji systemów lakierniczych, w których odporność na mikrozarysowania jest istotnym wymogiem pod względem wyglądu.

Zasada testu polega na wystawieniu powlekanej powierzchni testowej na działanie mechanicznej szczotki, w obecności zanieczyszczeń ściernych. Sprzęt testowy wykorzystuje szczotkę oscylującą w przód i w tył, a syntetyczny brud tworzy drobne rysy podobne do tych, które powstają podczas mycia samochodu. Dlatego sprzęt laboratoryjny stara się odtworzyć połączone efekty:

  • Kontakt szczotkowy
  • Powtarzający się ruch mechaniczny
  • Brud lub cząstki ścierne
  • Wilgoć/woda
  • Nacisk kontaktowy
  • Powtarzające się przejścia powierzchniowe

Takie połączenie jest ważne, ponieważ czysta szczotka sama w sobie nie zawsze jest w stanie odtworzyć mechanizm zarysowań występujący w prawdziwej myjni samochodowej.

Jedną z kluczowych cech testu jest obecność syntetycznych zanieczyszczeń/cząstek ściernych. Do uzyskania efektu ściernego używana jest szczotka zwilżona cząsteczkami węglanu wapnia. Cząsteczki ścierne mogą gromadzić się między szczotką a powierzchnią powłoki. Podczas przesuwania szczotki po próbce, cząsteczki tworzą drobne rysy i ślady na powierzchni. Dzięki temu test jest bardziej reprezentatywny dla rzeczywistych warunków panujących na myjni samochodowej niż prosty test szorowania na sucho.

Do tego testu wymagany jest specjalistyczny sprzęt, który umożliwia odtworzenie kontrolowanego ruchu pędzla na powleczonej próbce. Zasadniczo, kluczowe elementy to:

  • Szczotka napędzana mechanicznie
  • Uchwyt na próbkę testową
  • Kontrolowany ruch pędzla.
  • System wodny lub zwilżający
  • Zanieczyszczenie syntetycznym materiałem ściernym
  • Kontrolowane warunki kontaktu
  • Metoda oceny uszkodzeń powierzchni, które wystąpiły

Sprzęt musi zapewniać powtarzalne warunki, aby umożliwić porównanie różnych formulacji powłok.

Ogólnie rzecz biorąc, procedura wygląda następująco:

  • Krok 1 Przygotowanie próbki: Przygotowuje się panel testowy, malowany lub powlekany badanym systemem powłokowym. Powłokę należy nakładać i utwardzać zgodnie z odpowiednią specyfikacją farby.
  • Krok 2 Kondycjonowanie próbki: Próbkę kondycjonuje się w warunkach środowiskowych określonych w odpowiedniej procedurze testowej.
  • Krok 3 Nakładanie materiału ściernego: Wymagany syntetyczny brud lub zanieczyszczenie ścierne nanosi się na powierzchnię testową lub układ szczotek.
  • Krok 4 Proces szczotkowania: Szczotka testowa jest wielokrotnie przesuwana po pokrytej powierzchni. W ramach symulacji wykonywany jest ruch oscylacyjny szczotki w przód i w tył.
  • Krok 5 Czyszczenie próbki: Po określonej liczbie cykli testowych próbka jest czyszczona, co umożliwia ocenę uszkodzeń powłoki.
  • Krok 6 Ocena powierzchni: Badane są następujące zmiany w powłoce:
    • Drobne rysy
    • Mikrozadrapania
    • Utrata jasności
    • Mętność powierzchni
    • Widoczne ślady zużycia
    • Zmiana wyglądu

Intensywność testu jest częściowo kontrolowana przez liczbę pociągnięć pędzla. Na przykład, 200 pociągnięć pędzla uzyskuje się za pomocą pędzla zwilżonego cząsteczkami węglanu wapnia. Nie jest to jednak warunek automatycznie wymagany dla każdego testu GMW 14865. Dokładne kryteria oceny i akceptacji znajdują się w normie.

Norma GMW 14865 ocenia przede wszystkim odporność powłoki na zarysowania typowe dla myjni samochodowych. Powstałe uszkodzenia można ocenić za pomocą technik wizualnych lub instrumentalnych, w zależności od odpowiednich wymagań. Typowe interesujące cechy to:

  • Wygląd zarysowań: Powierzchnię bada się pod kątem liczby, stopnia zadrapań i widoczności.
  • Jasność: Drobne rysy mogą rozpraszać odbite światło i powodować zmniejszenie jasności.
  • Chropowatość: Mikrorysy, zwłaszcza na powierzchniach o wysokim połysku, mogą powodować rozmycie lub zamglenie powierzchni.
  • Widok ogólny: Pokryty panel można porównać z nietestowaną próbką referencyjną lub kontrolną.

Norma GMW 14865 jest istotna, ponieważ wygląd jest kluczowym atrybutem jakości pojazdu samochodowego. Lakier może początkowo mieć doskonały połysk i wygląd, ale po wielokrotnym myciu mogą stopniowo pojawiać się na nim drobne rysy. Zadrapania te mogą prowadzić do:

  • Utrata jasności
  • Rozmyty wygląd
  • Pogorszenie jakości obrazu
  • Widoczne ślady wirowania
  • Niezadowolenie klienta
  • Stwierdzono przedwczesne pogorszenie stanu powierzchni lakieru.

Kontrolowana symulacja mycia samochodów w laboratorium pozwala twórcom powłok lakierniczych zidentyfikować słabe systemy lakiernicze przed wprowadzeniem ich do produkcji pojazdu.

Normy GMW 14865 nie należy traktować wyłącznie jako ogólnego testu zużycia. Tradycyjny test zużycia może wykorzystywać stacjonarną tarczę ścierną, tarczę lub element cierny do określenia zużycia materiału. Norma GMW 14865 ma jednak na celu odtworzenie specyficznych warunków użytkowania samochodu, a mianowicie mycia samochodu. To sprawia, że ​​norma GMW 14865 jest szczególnie przydatna do oceny trwałości powłoki lakierniczej, a nie tylko do pomiaru ubytku masy lub ogólnej odporności na zużycie.

Norma GMW 14865 może być przydatna w następujących sytuacjach:

  • Opracowywanie receptur farb: porównanie różnych receptur powłok.
  • Opracowywanie powłok transparentnych: Określanie odporności na mikrozarysowania.
  • Kwalifikacja dostawcy: sprawdzenie, czy system powłok spełnia wymagania General Motors.
  • Weryfikacja produkcji: sprawdzenie, czy proces powlekania produkcyjnego zapewnia wymaganą wydajność.
  • Rozwiązywanie problemów: Sprawdź, czy nie doszło do nadmiernego zarysowania lub utraty połysku.

Główne zalety normy GMW 14865 są następujące:

  • Związane z motoryzacją: Symulacja realistycznych warunków eksploatacji pojazdu.
  • Kontrolowane testy laboratoryjne: Warunki można standaryzować.
  • Porównanie powłok: Można porównywać różne formulacje.
  • Ocena wyglądu: koncentruje się na wszelkich uszkodzeniach, które mogą mieć wpływ na jakość wizualną.
  • Wsparcie rozwoju: Słabe systemy powłokowe można zidentyfikować przed rozpoczęciem produkcji.
  • Ocena trwałości: dostarcza informacji na temat odporności na wielokrotne pranie.

Podsumowując, podstawową wartością normy GMW 14865 jest określenie, czy lakier samochodowy lub system powłokowy może zachować połysk, wygląd i jakość powierzchni po ekspozycji mechanicznej, takiej jak mycie samochodu. Ponieważ wygląd jest istotnym aspektem jakości pojazdu, norma ta zawiera użyteczną metodę testowania w zakresie opracowywania powłok, kwalifikacji dostawców i weryfikacji ich właściwości.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą GMW 14865.

WhatsApp