VW 60360-3 Systemy ochrony wiązek przewodów w pojazdach silnikowych - Wymagania testowe dla złączy, węży i ​​rur

Norma „VW 60360-3 Systemy ochrony wiązek przewodów w pojazdach silnikowych – Wymagania testowe dla tulei, węży i ​​rur” opracowana przez producenta samochodów Volkswagen opisuje wymagania i metody badań dla następujących produktów stosowanych w wiązkach przewodów pojazdów silnikowych:

• Rękawy gładkie (z rozcięciami i bez rozcięć)
• Rękawy plecione dzielone i nierozpinane / rękawy z tkaniny (materiał wolnostojący, powlekany i niepowlekany, dziany, pleciony, zakładkowy i z dodatkowymi paskami klejącymi)
• Rury faliste (dzielone i niedzielone, zakładkowe)
• Rurki termokurczliwe (z klejem i bez, np. na spawy, końcówki kablowe)
• Zaślepki (bez kleju, z klejem do wkładek końcowych, kolanek końcowych itp.)
• Żadnych specjalnych tulejek (np. o konstrukcji wielowarstwowej lub wykonanych z różnych kombinacji materiałów dla specjalnych wymagań mechanicznych), żadnych rurek termokurczliwych

Norma ta obejmuje testy procesowe i testy przetwarzania dla producenta kabli.

Dla celów niniejszej normy średnica nominalna oznacza nominalną średnicę wewnętrzną zgodnie z rysunkiem w mm. Zgodność z próbką odnosi się do właściwości zależnych od materiału i próbki, które są rejestrowane jako zmierzone wartości, muszą być odtwarzalne przy powtarzaniu badania i muszą być udokumentowane w celu sprawdzenia. Nie można zdefiniować ogólnie obowiązujących wartości wymagań.

Zasadniczo obowiązują wymagania opisane w normie „VW 99000 Ogólne wymagania dotyczące realizacji umów o rozwój komponentów”.

Tabele testów A.1 ​​do A.5 podane w dokumentach standardowych określają, jakie badania należy przeprowadzić na jakich typach węży, tulei i rur. Dopuszczalne tolerancje trzpienia probierczego, które należy zastosować w zależności od odpowiedniej średnicy trzpienia probierczego, należy odczytać z tej tabeli.

Testowanie i kondycjonowanie należy przeprowadzać w atmosferze standardowej, chyba że określono inną atmosferę testową. Warunki odchylenia należy odnotować w protokole testu.

Do każdego badania wykorzystuje się próbki, które nie są starsze niż 6 miesięcy w momencie rozpoczęcia badania i nie były wcześniej wykorzystywane w żadnym badaniu. Próbki należy dostarczyć w rolkach lub w formie towarów ciętych na wymiar. O ile nie określono inaczej, węże, tuleje i rury należy sprawdzić w stanie otrzymanym (po 3 próbki). Do kolejnych badań i testów zapewnienia procesu bezpośrednio po procesie produkcyjnym próbki muszą być wcześniej kondycjonowane w atmosferze standardowej przez co najmniej 16 godzin. Do każdego testu wykorzystywane są próbki nietestowane.

Jeżeli jedna z trzech próbek nie przejdzie testu, badanie należy powtórzyć z 10 próbkami. Wszystkie 10 próbek musi następnie przejść test, co oznacza, że ​​jeśli inna próbka nie przejdzie testu pomyślnie, wymagania testu zostaną uznane za niespełnione. Zabrania się powtarzania testu, jeśli jedna z tych 10 próbek nie powiedzie się. Dotyczy to wszystkich limitów wymienionych w tabelach podanych w normie.

Do testów w wysokich temperaturach stosuje się suszarki z naturalną wentylacją zgodnie z normą ISO 6722-1. W przypadku temperatur testowych do 300 stopni zastosowane piece muszą być udokumentowane w raporcie z testu.

Jednostki miary, jeśli nie zaznaczono inaczej, temperatury podano w stopniach, a wymiary podano w mm.

Wąż, osłona lub rura muszą być jednoznacznie zidentyfikowane za pomocą kontroli identyfikacyjnych. Wymagania wynikają z rysunków i specyfikacji dostaw. Cechy identyfikacyjne należy udokumentować podczas wstępnego badania próbki.

Testy przeprowadzane w ramach tej normy obejmują:

• Kolor: Wąż, tuleja lub rura są porównywane wizualnie z próbką referencyjną lub według odpowiednich wzorników kolorów. Próbka referencyjna pochodzi z pierwszego testu i jest przechowywana w ciemnym miejscu, w atmosferze testowej. Kolor pomarańczowy jest zarezerwowany dla zastosowań wysokonapięciowych. Kolory postarzanych (240 godzin i 3 000 godzin) i niestarzonych węży, złączek i rur dokumentowane są fotograficznie.
• Przezroczystość: Test ten przeprowadza się wyłącznie na przezroczystych wężach, tulejach i rurach zgodnie z tabelami A.1 do A.5.
• Masa lub masa na metr: Test ten przeprowadza się na odcinku węża, tulei lub rury o długości 500 mm plus/minus 1 mm.
• Stan (oględziny): Ocenę wzrokową przeprowadza się gołym okiem. Sporządza się dokumentację fotograficzną przeskalowanej próbki o wymiarach nominalnych.
• Długość węża, tulei lub rury: Jeśli zachodzi potrzeba sprawdzenia długości węża, tulei lub rury, niezależnie od specyfikacji producenta, postępuj zgodnie z poniższą procedurą: Sprawdź długość, otwierając wąż, tuleję lub rurę i mierząc ją licznikiem skalibrowany zgodnie z normą DIN EN 60454-2.
• Zewnętrzna i wewnętrzna średnica węża, tulei lub rury: Do przeprowadzenia badania próbki zgodnie z normą DIN EN 60684-2 stosuje się urządzenie pomiarowe o wystarczającej dokładności.
• Grubość ścianki: Do wykonania badania próbki zgodnie z normą DIN EN 60684-2 stosuje się urządzenie pomiarowe o wystarczającej dokładności.
• Kąt dziania: Kąt dziania to kąt co najmniej 10 stopni mierzony w stosunku do osi wzdłużnej rękawa.
• Pokrycie powierzchni osłonek z monofilamentu: Pokrycie powierzchni to stosunek pokrytej powierzchni stałej (powłoka jednowarstwowa) osłonki z oplotem do pustych przestrzeni na czystej powierzchni. Powłoka ta jest określana zgodnie z normą DIN EN 50117-1. Pokrycie powierzchni splotu musi wynosić co najmniej 65 procent.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wyprodukowała „VW 60360-3 Systemy ochrony wiązek przewodów w pojazdach silnikowych - Test wymagań dla złączy, węży i ​​rur” Świadczy także usługi badawcze określone w „normach”.