BMW GS 93011-7 Metoda określania zmiany koloru w materiałach organicznych spowodowanej przez elastomery (różnica barwników)

Norma „BMW GS 93011-7 Oznaczanie właściwości elastomerów – Metoda określania zmiany koloru w materiałach organicznych spowodowanej przez elastomery (różnica barwników)”, opracowana przez BMW, międzynarodowego producenta samochodów z siedzibą w Niemczech, opisuje dwie metody badawcze służące do określania zmiany koloru w materiałach organicznych spowodowanej przez elastomery:

• Metoda A: Przebarwienia kontaktowe i przebarwienia migracyjne
• Metoda B: Odbarwianie przez odejmowanie

Farby stosowane w bezpośrednim kontakcie z elastomerami lub w ich bliskim sąsiedztwie mogą ulec odbarwieniu pod wpływem ciepła, nacisku kontaktowego lub warunków atmosferycznych w miejscu styku lub na sąsiedniej powierzchni. Ponadto woda lub mieszaniny wody i alkoholu mogą uwalniać składniki z elastomeru, powodując odbarwienie powierzchni farby w kontakcie z elastomerem.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Przebarwienia kontaktowe: Chodzi o przebarwienie powierzchni styku materiału organicznego z elastomerem.
• Zmiana koloru na skutek migracji: Odnosi się to do zmiany koloru powierzchni materiału organicznego znajdującego się bezpośrednio w pobliżu powierzchni styku.
• Przebarwienia wywołane ekstrakcją: Odnosi się to do przebarwienia powierzchni materiału organicznego pod wpływem wody lub mieszaniny wody i alkoholu (1:1) zawierającej składniki uwolnione z elastomeru. Stosowane alkohole to alkohol izopropylowy lub alkohol izopropylowy.

Do testów używany jest następujący sprzęt:

• Szafka grzewcza z cyrkulacją powietrza zgodna z normą DIN 50011-2.
• Promiennik UV z filtrem pochłaniającym promieniowanie o długości fali krótszej niż 280 nm.
• Zlewka 150 ml (wysoka)

Próbki elastomerów mają kształt prostokątny, najlepiej o grubości 2 mm plus/minus 0,2 mm i następujących minimalnych wymiarach:

• 12 mm x 25 mm dla metody A
• 25 mm x 150 mm dla metody B

Jeśli próbki do badań pobierane są z gotowych produktów, należy je oczyścić 2% wodnym roztworem detergentu niealkalicznego. Wulkanizowane próbki do badań należy poddać badaniu nie wcześniej niż 16 godzin lub nie później niż cztery tygodnie po wulkanizacji. Badania gotowych produktów należy przeprowadzić nie później niż trzy miesiące po wulkanizacji. Jeśli nie jest to możliwe, badania na konsumentach należy przeprowadzić w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania materiału.

Wymiary płyt malarskich (metoda A i metoda B) zależą od wymiarów próbek elastomerów, sposobu przeprowadzania badań oraz, w razie potrzeby, od urządzenia do napromieniowania.

Testowanie rozpoczyna się po upływie 6 plus/minus 2 godzin od wyschnięcia. Dopuszcza się okresowe kondycjonowanie płyt lakierniczych do 7 dni w temperaturze około -20°C.

Procedury testowe są następujące:

• Metoda A: Określenie przebarwień kontaktowych i migracyjnych. Próbki elastomerów należy umieścić między dwoma laboratoriami lakierniczymi, w odległości co najmniej 40 mm od siebie i co najmniej 20 mm od granicy laboratorium. Aby zapewnić prawidłowy kontakt między próbkami elastomerów a arkuszami lakierniczymi, cały zestaw jest dociskany, na przykład za pomocą obciążników, do uzyskania nacisku powierzchniowego od 5 do 10 kPa.

Obróbka cieplna: Zespół próbki testowej jest kondycjonowany w komorze grzewczej z cyrkulacją powietrza zgodnie z normą DIN 50011-2 w temperaturze 70°C plus/minus 2°C przez 24 godziny plus/minus 2°C. Należy zadbać o to, aby komora grzewcza była wolna od gazów i oparów, które mogłyby spowodować przebarwienia.

Arkusze farby są następnie naświetlane przez 1 godzinę promiennikiem UV o natężeniu promieniowania 1 kW/m² ^. Powłoka farby jest wizualnie oceniana pod kątem ewentualnych przebarwień na powierzchniach styku lub w środowisku.

• Metoda B: Określenie efektu mycia po wystawieniu na działanie wody lub mieszaniny wody i alkoholu. Trzy wycinki gotowych elementów o łącznej wadze 5 g pocięto na kawałki o długości 50 m.³ (150 cm³ zlewkę) kondycjonuje się w temperaturze pokojowej przez 24 godziny w następujących cieczach:
  • woda dejonizowana
  • Mieszanina składająca się z 50 procent objętościowych alkoholu i 50 procent objętościowych wody dejonizowanej, zdenaturowana zgodnie z wymogami jakościowymi Federalnej Administracji Monopolii dla brandy.

Natychmiast po usunięciu gumowych części, zabarwione płytki umieszcza się pionowo w zlewkach na 24 godziny w temperaturze pokojowej. Po zakończeniu badania płytki naświetla się lampą kwarcową przez godzinę. Ocenę przebarwień przeprowadza się przed i po naświetleniu.

W pełnym wyzwań świecie inżynierii motoryzacyjnej, gdzie precyzja i niezawodność są priorytetem, normy takie jak BMW GS 93011-7 odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu jakości i bezpieczeństwa podzespołów pojazdów. Norma ta jest częścią szerszej serii poświęconej elastomerom – elastycznym materiałom gumopodobnym, niezbędnym do produkcji uszczelek, przewodów i elementów tłumiących drgania w nowoczesnych pojazdach. Norma ta pomaga producentom ograniczać ryzyko, takie jak degradacja materiałów, która może prowadzić do awarii krytycznych systemów.

Norma BMW GS 93011-7 zawiera rygorystyczne protokoły testowe w celu weryfikacji właściwości materiałów w warunkach rzeczywistych. Norma ta w szczególności dotyczy określania wpływu elastomerów na zabarwienie lub obojętność barwników w materiałach organicznych.

Głównym celem niniejszej normy jest ocena, w jaki sposób elastomery mogą przenosić barwniki lub pigmenty na sąsiednie materiały organiczne, takie jak farby, powłoki czy tworzywa sztuczne, z upływem czasu. Zjawisko to, znane jako zmiana koloru wywołana migracją, może negatywnie wpływać na estetykę i funkcjonalność wnętrz i elementów zewnętrznych pojazdów.

Nasza organizacja, z kompetentnym i doświadczonym zespołem, od lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi badawcze, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym kontekście świadczymy również usługi badawcze zgodnie z normą „BMW GS 93011-7 Oznaczanie właściwości elastomerów – Metoda określania zmiany barwy materiałów organicznych spowodowanej przez elastomery (różnica barwników)”.