Norma Volvo STD 420-0001 „Ocena stopnia spęcznienia lakieru – Farby i emalie”, opracowana przez Volvo, opisuje metodę badawczą przeznaczoną do określania stopnia spęcznienia powłok lakierniczych na elementach badanych lub użytkowanych w warunkach przyspieszonego starzenia lub atmosferycznych. Pod względem technicznym norma ta jest zgodna z normą „EN ISO 4628-2 Farby i lakiery – Ocena degradacji powłok – Określanie ilości i rozmiaru uszkodzeń oraz intensywności jednolitych zmian w wyglądzie – Część 2: Ocena stopnia spęcznienia”. Ponadto norma ta wskazuje skalę ocen stosowaną w normie „ASTM D714-02 Standardowa metoda badania do oceny stopnia spęcznienia lakierów”.
Gęstość i wielkość pęcherzy ocenia się poprzez porównanie ich ze standardowymi wzorcami fotograficznymi. Te fotograficzne standardy odniesienia przedstawiają pęcherze o gęstościach 2, 3, 4 i 5 i rozmiarach 2, 3, 4 i 5 dla każdej gęstości. Jeśli ocena gęstości lub rozmiaru jest mniejsza niż 2, ocena wynosi 1.
Przedstawienia fotograficzne podane w niniejszej normie nie powinny być traktowane jako fotograficzne wzorce odniesienia. Dokumenty dotyczące standardów fotograficznych można uzyskać, klikając łącze znajdujące się pod każdym zdjęciem. Niniejsze standardy fotograficzne są przeznaczone wyłącznie do użytku wewnętrznego Grupy Volvo. Relację między systemem ocen ISO a systemem ocen ASTM przedstawiono w tabeli zamieszczonej w normie.
Raport, który należy sporządzić po zakończeniu testów, powinien zawierać:
Na przykład, jeśli ocena pokazuje, że gęstość pęcherzyków wynosi 2, a ich rozmiar wynosi 2, w tym przypadku ocena to „Pęcherzyk 2 (S2)”.
Jeżeli w obszarze testowym widoczne są pęcherzyki o różnych rozmiarach, za ocenę rozmiaru należy przyjąć największą liczbę pęcherzyków charakterystyczną dla danego obszaru testowego.
Pęcherzyki farby mogą tworzyć się nawet długo po wyschnięciu lakieru użytego do pokrycia pojazdu. Pęcherze na farbie powstają, gdy warstwa farby odrywa się od podłoża. Utrata przyczepności pomiędzy warstwą farby a podłożem następuje zazwyczaj pod wpływem ciepła, wilgoci lub obu tych czynników jednocześnie. W efekcie dochodzi do łuszczenia się skóry. Można to naprawić, ale należy zająć się podstawową przyczyną problemu, w przeciwnym razie problem wystąpi ponownie.
Farba może pęcznieć lub pęcherzyć się z różnych powodów: malowania wilgotnej, brudnej lub gorącej powierzchni, nakładania farby olejnej lub alkidowej na farbę lateksową, niewłaściwego przygotowania powierzchni, nadmiernej wilgotności oraz wystawiania farby na działanie wilgoci krótko po jej wyschnięciu. Pęcherzyki powietrza tworzą się, gdy wraz ze spadkiem wilgotności i wzrostem temperatury z folii ucieka wilgoć. Ciśnienie wytwarzane w folii jest ogromne i często wystarcza, aby zamienić warstwę farby w bąbelki.
Przyczyną powstawania pęcherzy jest nasycenie powłoki wyjątkowo wysokim poziomem wilgoci atmosferycznej oraz obecność substancji rozpuszczalnych w wodzie (czasami podkładów). Są one wchłaniane przez powłokę lub obecne na powierzchni przed malowaniem. Wraz ze spadkiem wilgotności i wzrostem temperatury, pęcherze tworzą się, gdy wilgoć ulatnia się z powłoki. W bardzo niskich temperaturach wilgoć zamarza w powłoce. Prowadzi to do osłabienia przyczepności, znacznie zwiększając prawdopodobieństwo późniejszego powstawania pęcherzy. Wnikając w powłokę farby, para wodna może wytworzyć siłę wystarczającą do osłabienia przyczepności między warstwami farby, a nawet przyczepności między całym procesem malowania a metalem.
Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowe określone w normie „Volvo STD 420-0001 Ocena stopnia pęcznienia lakierów - Farby i emalie” przy wykorzystaniu wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
