FORD FLTM BI 117-01 Pomiar grubości powłok lakierniczych

FORD FLTM BI 117-01 Pomiar grubości powłok lakierniczych

Norma „FORD FLTM BI 117-01 Pomiar grubości powłok lakierniczych”, opracowana przez Ford Motor Company (FORD), szczegółowo opisuje zalecane praktyki i sprzęt do pomiaru grubości powłok lakierniczych na powierzchniach metalowych.

FORD FLTM BI 117-01 Pomiar grubości powłok lakierniczych

Pomiar grubości farby to metoda służąca sprawdzeniu, czy powłoka została uformowana zgodnie z projektem. Powłoka ma za zadanie zapobiegać wnikaniu wilgoci i tlenu, zapobiegając korozji podłoża. Dlatego grubość powłoki ma istotny wpływ na jej funkcjonalność. Nie oznacza to, że grubsze jest lepsze, ale raczej, że grubość farby musi być wystarczająca, aby powłoka zapewniała pełną funkcjonalność.

Grubość farby mierzy się przy użyciu systemu pomiaru grubości powłoki. Istnieją rodzaje systemów do bezinwazyjnego pomiaru grubości powłok, które wykorzystują do pomiaru przyczepność magnetyczną i wymianę strumienia, a także rodzaje, które wykorzystują metody podczerwieni i ultradźwiękowe:

  • Miernik grubości powłoki elektromagnetycznej: Grubość powłoki można zmierzyć dotykając powierzchni sondą osadzoną w magnesie trwałym. Gęstość wytwarzanego strumienia magnetycznego zmienia się w zależności od natężenia siły przyciągającej magnesu. Ten typ miernika grubości farby mierzy grubość farby, wykorzystując zmiany prądu przepływającego przez elektromagnes. Może mierzyć grubość powłoki lub powłoki (warstwy metalu niemagnetycznego, warstwy nieorganicznej lub warstwy organicznej) na podłożu z metalu magnetycznego. Zasada pomiaru polega na tym, że siła przyciągania magnesu umieszczonego na końcu sondy jest proporcjonalna do odległości od podstawy. Jednakże elektromagnetyczny miernik grubości powłoki nie jest w stanie dokładnie zmierzyć grubości warstwy farby naładowanej magnetycznie.
  • Miernik grubości powłoki wykorzystujący prądy wirowe: Grubość powłoki można zmierzyć za pomocą pętli prądu elektrycznego (prądów wirowych) wytwarzanych przez prąd elektryczny przepływający przez cewkę z rdzeniem żelaznym (sondę). Zasada pomiaru polega na tym, że wartość prądów wirowych powstających na powierzchni metalu jest proporcjonalna do odległości. Istnieją dwa rodzaje mierników grubości powłok wykorzystujących prądy wirowe: typ kontaktowy, który mierzy grubość powłoki na podstawie amplitudy prądów wirowych, oraz typ bezkontaktowy, który mierzy grubość powłoki na podstawie różnicy faz prądów wirowych. Tego typu miernik można stosować do pomiaru niemagnetycznych przewodzących powierzchni metalowych (takich jak aluminium, miedź i austenityczna stal nierdzewna) pokrytych tworzywem sztucznym, żywicą, gumą lub innym materiałem izolacyjnym.
  • Miernik grubości powłoki na podczerwień: Grubość farby można zmierzyć za pomocą widma uzyskanego przez oświetlenie powłoki światłem podczerwonym i rozproszenie światła przechodzącego lub odbitego. Gdy światło podczerwone pada na powłokę, następuje absorpcja światła o określonych długościach fal, w zależności od materiału i grubości powłoki. Grubość warstwy farby na obiekcie pomiarowym można obliczyć na podstawie zależności pomiędzy szybkością absorpcji a grubością materiału użytego do powlekania.
  • Ultradźwiękowy miernik grubości powłoki: Gdy sonda dotyka powierzchni powłoki, czujnik wysyła falę ultradźwiękową w kierunku podstawy, która odbija się z powrotem na powierzchnię. Czas potrzebny do odbicia fali ultradźwiękowej służy do pomiaru grubości powłoki.

Powszechnie stosowane konwencjonalne systemy pomiarowe, takie jak elektromagnetyczne mierniki grubości powłok i mierniki grubości powłok wykorzystujące prądy wirowe, mierzą grubość powłoki na podstawie wartości magnetyzmu i natężenia prądu elektrycznego. Obie są pośrednimi metodami obserwacji, które szacują stan powłoki na podstawie zmierzonych wartości, co czyni je nieodpowiednimi do pomiarów w przypadku powłok wielowarstwowych. Nowo opracowane mikroskopy cyfrowe mierzą grubość farby na podstawie obrazów optycznych. Na mikroskop nie wpływają warstwy światła wymagające ostrej ostrości. Zdjęcia są wyraźne i dają więcej informacji o powłoce. Grubość powłoki, której wcześniej nie można było zmierzyć ze względu na błąd ustawienia ostrości, jest teraz dokładnie mierzona dzięki rejestrowaniu rzeczywistego stanu powłoki.

Obecnie, wraz z rozwojem technologii, możliwa jest trójwymiarowa obserwacja wyraźnych warstw dzięki zastosowaniu udoskonalonego ogniskowania i wielokrotnego oświetlenia. Dzięki znacznemu zwiększeniu szybkości klatek kamery urządzenia te automatycznie skanują zakres ogniskowej próbki, gdy platforma przesuwa się w kierunku punktu obserwacji, i natychmiast generują w pełni ostry obraz.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „FORD FLTM BI 117-01 Pomiar grubości powłok lakierniczych”.

WhatsApp