EDAG PVE.4.01.01.0001 Właściwości powierzchni Powlekane części zewnętrzne - Właściwości powierzchni malowanych elementów zewnętrznych

EDAG PVE.4.01.01.0001 Właściwości powierzchni Powlekane części zewnętrzne - Właściwości powierzchni malowanych elementów zewnętrznych

Grupa EDAG jest jednym z największych na świecie niezależnych partnerów inżynieryjnych w zakresie pojazdów i inteligentnych fabryk. EDAG bierze odpowiedzialność za cały łańcuch procesowy, od opracowania produktu po wdrożenie finalnego wyposażenia produkcyjnego. Norma „EDAG PVE.4.01.01.0001 Charakterystyka powierzchni powlekanych części zewnętrznych – Charakterystyka powierzchni malowanych elementów zewnętrznych” opracowana przez tę organizację opisuje metodę badawczą służącą do określenia właściwości powierzchni powlekanych elementów na zewnątrz pojazdu.

EDAG PVE.4.01.01.0001 Właściwości powierzchni Powlekane części zewnętrzne - Właściwości powierzchni malowanych elementów zewnętrznych

Podstawowe warunki wymagane dla konfiguracji testu, mierzonych zmiennych, sprzętu testowego, przypadku obciążenia i podobnych sytuacji są zawarte w odpowiednich przepisach lub normach, a także w karcie danych materiałowych. Części testowe muszą mieć jednolity wygląd na całej powierzchni i spełniać wymagania projektowe, a próbka uwalniana musi dotyczyć wrażenia dotykowego, połysku i koloru powierzchni. Niedopuszczalne są pory, pęknięcia, zacieki farby i inne wady psujące zamierzony wygląd. Każda pojedyncza wartość musi spełniać określoną wartość graniczną.

Stan konstrukcyjny badanego elementu powinien być udokumentowany w ramach przygotowań do badania. Dodatkowo należy sprawdzić, czy podzespół jest w stanie odpowiednim do przeprowadzenia badań. Jeżeli w odpowiednich przepisach lub normach nie określono inaczej, próbki wymagane do poszczególnych badań kondycjonuje się w temperaturze plus 48 stopni przez 60 godzin. Inne niezbędne przygotowania do testów pochodzą z odpowiedniej normy lub przepisu.

W tej normie procedura testowa jest określona w następujący sposób:

  • Grubość powłoki: Zgodnie z normą „ISO 2808 Farby i lakiery – Oznaczanie grubości powłoki” przeprowadza się badanie mikroskopowe przekroju.
  • Połysk: Połysk określa się zgodnie z normą „BS EN ISO 2813 Farby i lakiery – Oznaczanie wartości połysku w 20 stopniach, 60 stopniach i 85 stopniach”.
  • Kolorystyka zgodnie ze standardem odcienia koloru: Kontrola wzrokowa przeprowadzana jest zgodnie ze standardem „PVE.4.03.01.0004 Wizualne dopasowanie kolorów”. W przypadku oceny kolorymetrycznej ocenę kolorymetryczną przeprowadza się zgodnie z normą „PVE.4.03.01.0005 Kolorymetryczna ocena zewnętrznych powłok samochodowych”.
  • Ocena powłok z efektem: Powłoki z efektem oceniane są zgodnie z normą „PVE.4.03.01.0006 Różnice w połysku i ziarnistości powłok z efektem”.
  • Pomiar strukturalny: System pomiarowy, skanowanie fal, odnosi się do pomiaru zgodnie ze specyfikacjami producenta. Wymagania należy określić indywidualnie.
  • Cięcie poprzeczne: Ciągnięcie taśmy klejącej stosuje się zgodnie z normą „ISO 2409 Farby i lakiery – Test nacięcia poprzecznego”. Alternatywą podczas aplikacji jest nacięcie poprzeczne nożem tnącym, a następnie przeciągnięcie taśmy klejącej (jeśli ze względów geometrycznych nie można wykonać standardowego cięcia poprzecznego na elemencie). Badanie wykonuje się nożem tnącym z ostrym ostrzem. Stosowany jest krzyżak ukośny, którego cięcie musi przechodzić przez powłokę metaliczną do podłoża. Ostrze jest skierowane pod kątem 90 stopni w stosunku do powierzchni testowej. Dodatkowo należy zadbać o to, aby na powierzchni nie znajdowały się żadne substancje, które mogłyby zakłócić przyczepność taśmy klejącej. W razie potrzeby powierzchnię czyści się np. alkoholem izopropylowym. Następnie na miejsce nacięcia nakłada się taśmę samoprzylepną i dociska do momentu, aż rysa będzie wyraźnie widoczna przez taśmę. Taśmę samoprzylepną należy ciągnąć gwałtownie pod ostrym kątem. Po usunięciu taśmy klejącej cząsteczki farby nie powinny przyklejać się do taśmy.
  • Test strumieniem pary pod wysokim ciśnieniem: Wykonuje się go zgodnie z normą „PVE.0.01.08.0009 Test strumieniem pary pod wysokim ciśnieniem”. Zdzieranie farby jest zabronione.
  • Test na wodę skondensowaną: Przeprowadza się go zgodnie z normą „BS EN ISO 6270-2 Farby i lakiery – Oznaczanie odporności na wilgoć – Kondensacja (ekspozycja wewnątrz szafki z podgrzewanym zbiornikiem wody)”. Czas trwania badania wynosi 240 godzin po badaniu ścinania krzyżowego i badaniu strumieniem pary pod wysokim ciśnieniem.
  • Test cyklu klimatycznego: Przeprowadzany jest zgodnie z normą „PVE.0.01.08.0001 Test cyklu klimatycznego”. Liczba cykli wynosi 20, po których następuje badanie sekcji i badanie strumieniem pary pod wysokim ciśnieniem.
  • Badanie zmiany temperatury, po którym następuje próba udarności: W teście przechowywania ciepła, 90 godzin w temperaturze 240 stopni, następnie kondycjonowanie w temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 minut, następnie próba ścinania krzyżowego i próba strumienia pary pod wysokim ciśnieniem. W badaniu przechowywania w chłodni, po przechowywaniu w cieple, jedna z części musi zostać poddana przechowywaniu w chłodni zgodnie z normą „PVE.0.01.08.0003 Test przechowywania w chłodni”.
  • Test pękania kamienia: „ISO 20567-1 Wykonuje się je według procesu B opisanego w normie „Farby i lakiery – Oznaczanie odporności powłok na uderzenia kamieni – Część 1: Badania udarności wielokrotnej”. Luźno przylegający materiał osłonowy należy usunąć za pomocą taśmy klejącej.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych prowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, świadczy również usługi testowania.

WhatsApp