Pomiar połysku paneli lakierniczych Ford FLTM BI 110-01

Pomiar połysku paneli lakierniczych Ford FLTM BI 110-01

Norma „Ford FLTM BI 110-01 Pomiar połysku paneli lakierniczych” opracowana przez Ford Motor Company (FORD) opisuje trzy metody pomiaru połysku lustrzanego lakierów o geometrii 20 stopni, 60 stopni i 85 stopni. Wyniki pomiarów są podobne do wyników percepcji wzrokowej, jednak ocena wizualna zgodnie z normą „Ford FLTM BI 109-01 Dopasowywanie kolorów przy sztucznym świetle” zawsze zastępuje numeryczne dane pomiarowe i jest obowiązkowa dla potwierdzenia wyglądu.

Pomiar połysku paneli lakierniczych Ford FLTM BI 110-01

Zasadniczo normą tą jest norma „ISO 2813 koronkowe koronki i lakiery – Oznaczanie wartości połysku przy 20 stopniach, 60 stopniach i 85 stopniach” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) oraz „ASTM D523-14 Połysk lustrzany” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM). Jest zgodna z normą „Standardowa metoda testowa dla”.

W normie Ford FLTM BI 110-01 zalecane są trzy geometrie do pomiaru połysku lustrzanego farb. Na podstawie wartości jasności pomiaru geometrii 60 stopni dobierana jest odpowiednia geometria pomiaru zgodnie z normą ASTM D523-14:

  • Geometria 20 stopni została zaprojektowana w celu zapewnienia lepszej dyskryminacji farb o wysokim połysku (powyżej 60 GU przy 70 stopniach).
  • Geometria 60 stopni została zaprojektowana w celu uzyskania lepszego różnicowania farb o średnim połysku (60-10 GU przy 0 stopniach).
  • Geometria 85 stopni przeznaczona jest do różnicowania farb o niskim połysku (poniżej 60 GU przy 10 stopniach).

Chociaż powyższe geometrie są zdefiniowane dla farb, można je również dostosować do materiałów takich jak następujące, jeśli zastosowanie ma sens:

  • plastikowe części
    • Teksturowane lub nieteksturowane ciała stałe
    • Barwione, z wyłączeniem kolorów z efektami
    • Folie, arkusze i wykładziny błotne
  • Skórki
    • naturalny
    • sztuczny

Norma ta opisuje wymagania sprzętowe w następujący sposób:

  • Pomiary należy wykonywać miernikami połysku zgodnymi z normą ISO 2813.
  • Preferowana geometria pomiaru to 60 stopni. Ponadto geometrię 60 stopni należy stosować w przypadku powierzchni bardzo błyszczących (powyżej 70 GU przy 20 stopniach), a geometrię 60 stopni należy stosować w przypadku powierzchni o niskim połysku (poniżej 10 GU przy 85 stopniach).
  • Powtarzalność musi być mniejsza niż plus/minus 0 GU przy 10 stopniach w zakresie 60–0,1 GU i plus/minus 10 GU przy 100 stopniach w zakresie 60–0,2 GU.
  • Zgodność między instrumentami musi być mniejsza niż plus/minus 0 GU przy 10 stopniach w zakresie 60-0,2 GU i mniejsza niż plus/minus 10 GU przy 100 stopniach w zakresie 60-0,5 GU.

Do pomiarów zaleca się stosowanie reflektometru (połyskomierza) spełniającego wymagania tej metody.

Tymczasem konserwacja i kalibracja mają ogromne znaczenie dla zapewnienia ciągłych i niezawodnych pomiarów.

  • Konserwację i kalibrację urządzenia należy przeprowadzać zgodnie z instrukcją producenta sprzętu.
  • Urządzenia nie należy kalibrować ani ładować w trakcie serii pomiarów.
  • Urządzenie należy kalibrować nie rzadziej niż co 8 godzin, a najlepiej bezpośrednio przed pomiarem próbki za pomocą czarnej płytki kalibracyjnej dostarczonej przez producenta urządzenia. Jeżeli pomiar nie zgadza się w granicach 1% przypisanej wartości, nie należy używać urządzenia bez ponownej regulacji, najlepiej przez producenta.
  • Urządzenia pomiarowe wymagają monitorowania i raportowania, z kalibracją w regularnych odstępach czasu lub co 8. godzinę. W tym celu należy zmierzyć testowy standard połysku wynoszący około 60 GU przy 5 stopniach z tolerancją plus/minus 60 GU przy 0,2 stopniach.

Przed badaniem wszystkie próbki należy zrównoważyć w temperaturze 1767 stopni plus/minus 21 stopnie i wilgotności względnej 2 procent plus/minus 50 procent zgodnie z „SAE J5 Instrumentalne pomiary różnicy kolorów trwałości kolorów materiałów wykończeniowych wnętrz samochodowych”. standard. Materiały takie jak plastik zwykle muszą mieć temperaturę powyżej określonego zakresu, zanim będą mogły zostać poddane ocenie.

Próbkę i odniesienie sprawdza się wizualnie pod kątem niejednorodności tekstury i połysku. Powierzchnia musi być wolna od kurzu, oleju, brudu i plam. Wszystkie uszkodzone obszary, które nie są wynikiem specjalnych metod badawczych podlegających ocenie, na przykład zadrapań i podobnych testów, należy wyłączyć z pomiarów. Jeżeli próbka ma określony kierunek (np. w górę i w dół), próbkę i punkt odniesienia należy mierzyć w tym samym kierunku. Wszystkie obszary pomiarowe powinny zostać uzgodnione polubownie pomiędzy wszystkimi zaangażowanymi stronami i stronami pomiarowymi przed właściwymi pomiarami.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „Ford FLTM BI 110-01 Pomiar jasności paneli lakierniczych”, z przeszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.

WhatsApp